Hoe was jouw zomer...?

Door Merelnathalie gepubliceerd op Wednesday 29 August 12:20

(Er bestaan twee soorten mensen in deze wereld. De gelovigen en de ongelovigen. 

Zij-die-heilig-in-kamperen-geloven en zweren bij de vrijheid die met kamperen gepaard gaat. Zij voelen de frisse campinglucht weer in de neusgaten stromen bij de herinneringen aan kampeerzomers van weleer en slapen het liefst in de achtertuin. In een tent.)

 

Ik kan best delen met anderen. Mijn lief en leed, sommige gedachten, vele van mijn bezittingen en ik zou ook mijn laatste stukje brood wel met een hongerig medemens kunnen breken. Maar aan alles zit een grens. Als ik samen met 40 zweterige vrouwen sta te dringen voor twee douchehokjes op een camping, dan heb ik ineens weinig meer op met delen. Tijdens het wachten vraag ik mijzelf af hoe het mogelijk is dat ik er wederom in heb toegestemd met de familie te gaan kamperen… 

 

Als ik eindelijk een leeg douchehokje heb bereikt, duw ik de deur voorzichtig met één vinger open. Los van wat modder op de grond en de gebruikelijke haren in het afvoerputje, valt het zo op het eerste gezicht mee. Opgelucht loop ik naar binnen. Hé, de deur sluit niet. Even tegenaan leunen maar, om te voorkomen dat ie weer openzwaait. Ik hang mijn handdoek op aan het enige haakje in het douchehok en mijn toilettas balanceer ik heel kunstig op een smal plankje bij de deur. Alles gaat volgens plan! Na mijn kleding over de deur te hebben opgehangen, stap ik op een plastic douchevlondertje. Yeeeks, die is glad. Nog net weet ik naar het plankje te grijpen. Hierdoor voorkom ik dat ik val, maar helaas flikkert mijn toilettas nu naar beneden. De inhoud ervan verspreidt zich met groot kabaal over de moddervloer. De schade aan mijn lijf beperkt zich tot een bloedende rechterteen, maar mijn ego is diep geknakt.

“Ça va…?”, zegt een bezorgde stem aan de andere kant van de deur. Natuurlijk niet, campingtrut. 

“Oui, oui!”Ik prop alles terug in mijn toilettas en besluit, ondanks de bloedteen, het doucheritueel voort te zetten.

Terwijl ik met mijn linkervoet de kapotte douchedeur dichthoud, druk ik met mijn rechterelleboog elke vijf seconden op de stroeve stalen knop in de muur. Dit resulteert in een lauw straaltje bruinig water; bij lange na niet voldoende om de muffe kampeergeur uit mijn haren te wassen. Ik houd het snel voor gezien, droog mij af, kleed mij aan en treed weer naar buiten, waar 40 vrouwen nieuwsgierig naar mijn nog steeds bloedende teen staren. Met een waar-kijken-jullie-nou-naar-blik wandel ik terug naar de tent en slaag er zowaar in om dat zonder al teveel hinken te doen. 

 

Morgen ga ik een relaxte erbie-enbie boeken.

 

(Er zijn ook mensen met gezond verstand. Deze groep blijft op eerbiedige doch besliste afstand van alles dat te maken heeft met tenten, kampers, haringen en alle andere ongemakken die daarbij horen.)


4c00c8ad5ce6234fcc36596fad2e2864_medium.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.