Toen vloog mijn verhaaltje

Door Cchristel gepubliceerd op Monday 20 August 18:41
 

Toen vloog mijn verhaaltje

Weg. Nou ja, mijn laptop klapte uit en ik moet opslaan en dat had ik natuurlijk niet gedaan. En ja, ik was al best ver. Over hoe die binnen had kunnen komen, had ik niks geschreven, maar het gegeven was wel daar en of dit nou door het slaapkamerraam van me dochter was, of de voordeur, eerlijk, ik wist het niet. Ernaar vragen had ook niks opgeleverd. De ene keek niet eens en de ander haalde schouders op.

Een hongerlap was ie in ieder geval. Ik vermoed dat ie zelfs een beetje uitgehongerd was. Heb ik ook niet naar gevraagd, dus dat is gissen. Ik weet alleen dat ik me afvroeg of ik hem alleen kon laten met het voer van de kat. 
Nu was het niet een heel groot probleem, al was het even aanpassen, maar gaande de weken leek het of er nauwelijks contacten bestonden en na twee maanden doekte de vraag op: hoelang laat je een ongenode gast blijven?

Het was met onze privacy wel een beetje gedaan, ik stapte echt niet meer zonder onderbroek mijn bed uit. Ja, nou, dan maar preuts. Ik had geen extra bed neergezet. Dacht, dat is de kat op het spek binden. Maar 't maakte niet uit. Zat ie op de bank, viel ie daar in slaap, zat ie op de stoel, dan daar. Had 't niet over meebetalen, haalde geen boodschappen. Het enige dat ie deed, was gebruikmaken van onze ruimte en eigenlijk wel alsof het zijne was. 
Het werd steeds irritanter. Wilde ik even rustig bij mijn laptop zitten, kwam ie er weer bij. Op een gegeven moment zat ie bovenop de vensterbank, eenhoog, open keukenraam. Erg, maar het kwam in mijn gedachten, zal ik 'm duwen. Nee, dat deed ik natuurlijk niet, maar ik vond mezelf wel een beetje verliezen daarin. Ik vond de verhouding ook raar worden, als we bezoek kregen bijvoorbeeld. Ik voelde me ongemakkelijk, zag ze toch kijken. Denken. Nou, dan weet je wel, verhalen zijn zo gemaakt en daar zat ik dan met mijn vragen. Leg ik dit uit? Doe ik dat niet? Op een gegeven moment dacht ik, dit is wel het meest makkelijk; komt er eentje ons huis binnen, ook mijn situatie beïnvloeden en ik mag nota bene zorg dragen voor de gevolgen. Toen klapte mijn laptop uit.

Ik moet ongeveer hier zijn geweest. Nou, raad wat. Ik zet dat ding weg, sjees naar boven, nog even een wasje erin doen en nergens.. Ik kijk eigenlijk overal, denk wauw, hij is weg, dat verhaaltje was gewoon bedoeld om uit te drijven. Blijkbaar.

Tot vanmorgen, stapte de keuken binnen, zaten ze met zijn drieën. 'Het is een eendagsvlieg,' had iemand gezegd. Mensen zeggen wel meer.

©

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.