Bewuster leven

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 12 August 17:36

    "Als ik bij mijn dochter in Zwitserland op visite ben is in en rondom haar huis alles zo keurig fris dat haar leven wel volmaakt moet zijn", zei de bejaarde dame van 95 jaar, die ik in het kader van de dag van de eenzaamheid een bezoek bracht. Deze dag was georganiseerd door het verpleeghuis  - waar ik vrijwilliger ben - voor mensen die bij hun langdurig verpleegd worden en vrijwel geen bezoek krijgen. Ze vervolgde haar verhaal: "Het blauwe water van haar zwembad, de met sneeuw bedekte rotsen, de wolkjes aan de blauwe hemel, de geur van pas gemaaid gras, ja, elke ochtend, als ik daar de luiken van mijn logeerkamer open doe, kijk ik uit op een schitterend breed natuur panorama.  

     Ze is werkzaam als reclamespecialist en weet heel goed hoe een huis ingericht moet worden en ze is goed in het ontwerpen van decors. Ja mijn dochter lijkt echt op koning Midas die alles wat hij aanraakte in goud veranderde, want alles wat zijzelf aanraakt verandert in mooie plaatjes. De laatste tijd begint ze moeilijke vragen te stellen, zoals waarom mensen arm zijn en waarom er oorlog in de wereld is. Ze krijgt er psychische klachten van en is in behandeling  gegaan bij een psycholoog, die haar adviseert andere vrienden te zoeken.  

     Mijn kleindochter wil anders leven dan mijn dochter, ze wil zich niet zo isoleren van de wereld als haar moeder die volgens haar in een cocon van mooie plaatjes leeft. Mijn kleindochter wil meer een maatschappelijk bewuster leven.

     Ze wil meer verantwoord omgaan met consumeren en een minder afhankelijke manier van leven nastreven. Zij is zich bewust, dicht bij haarzelf te moeten beginnen, zoals met het kweken van groenten en fruit voor eigen gebruik. Dat zou overal kunnen zelfs in een bak op het balkon of in de voortuin. Je hoeft alleen maar rekening te houden met zon en regen of is een slang met kraanwater ook goed.

     De oude vrouw die ik bezocht zag er schriel en magertjes uit en ik had niet verwacht een dergelijk helder verhaal van haar te  vernemen, waardoor mijn respect voor haar alleen maar toenam, want het was een verhaal waar menigeen iets van kon leren. Ik vertelde haar dat in de kerk waar ik lid van ben dergelijke levensinzichten in de praktijk worden gebracht, met hulpvaardigheid die van iedereen wordt verwacht ongeacht inkomen, leeftijd of sociale status.

     Ik vertelde haar dat we op veel manieren dienen, door  economisch, sociaal, lichamelijk en geestelijk elkaar probe-ren te helpen. We geven bijvoorbeeld voedsel of anderen goederen aan mensen die daar behoefte aan hebben of door een gulle vastengave af te dragen. Ik vertelde haar van mijn activiteiten in het verzorgen van tuinen van enkele bejaarde leden van onze kerk, of een waarheidszoeker het evangelie uitleggen of een verdrietige te troosten.

     "Zo weet ik", zei ik tegen haar, "dat ik zowel kleine als grote dingen kan doen om het leven van minderbedeelden leuker te maken. Ik hoef er ook nooit moeite voor te doen, want ik vind het zo fijn om het te doen dat het voor mij maar een gering dienstbetoon is. Ik doe dit al vanaf mijn dertigste jaar want toen woonde ik op een kamer in Den Haag met boven mij een oude dame die ik hielp om voor haar de boodschappen in huis te halen.  

     Het was een leuk gesprek dat ik met haar had, ik had het niet willen missen en zo krijg ik in die vorm mijn zegeningen en kan ik weer een goede ervaring aan mijn verzameling toevoegen. En dit getuig ik in Jezus naam. Amen.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.