Een menslievend karakter is wenselijker

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 20 May 09:44

      Tijdens de echtscheidingsproblemen waarbij de rechtbank de wandaden van mijn ex door de vingers zag, waardoor mijn zonen in mijn opinie een heel verkeerde opvoeding genoten, werd er op mijn protest de beslissing uitgesproken dat ik met mijn kinderen geen contact mocht onderhouden. Ik wou toen dat ik in een land woonde waar het ouderlijk gezag bij de man lag en waar kinderen met een hogere discipline werden opgevoed.   

      Ik weet dat kinderen grenzen nodig hebben, maar omdat mijn ex hen graag gelukkig wilde zien, werden door haar deze grenzen nog wel eens verschoven of losgelaten. Dit deed zij met de beste bedoelingen, maar niet altijd met het gewenste resultaat. Ik voel namelijk tot in mijn botten dat kinderen niet gelukkiger worden van veel hebben en veel mogen en het gevoel te moeten hebben om altijd hun zin te moeten krijgen, want dit leidt er alleen maar toe, dat zij slecht met frustraties en tegenslagen omgaan en niet leren om zelfstandig te worden.

     Het feit dat de rechtbank het goed vond dat mijn zonen op hun tiende en twaalfde jaar de naam van hun stiefvader mochten aannemen omdat zij waarschijnlijk ook door hem verwend werden, geeft aan dat ook de rechtspraak het belang van een moreel liefdevolle gedisciplineerde opvoeding van het kind , onbelangrijk vindt.

     Ik ben dus met medewerking van de rechtstaat volledig buiten spel gezet en in het leven van mijn kinderen een storende factor geworden, terwijl het doorsnee gezin  tegenwoordig deel uitmaakt van een complexe samenleving, in een tijd leven waarin veel gebeurt, wat verwennerij alleen maar in de hand werkt. Van ouders wordt nu meer dan ooit verwacht dat zij rekening houden met en inspelen op de individuele behoeften, noden en mogelijkheden van alle gezinsleden, waarin het ene gezinslid boven de ander kan worden bevoordeeld, wat dus een flexibiliteit van alle gezinsleden vraagt.

     Vandaag de dag wordt er niet meer in een standaard ontwikkeling geloofd die alle kinderen en jongeren doorlopen, wat betekent dat er veel uitdrukkelijker erkend wordt dat het resultaat van een ontwikkeling niet alleen door de opvoeding wordt bepaald, maar ook door karakter. Nu is de algemene tendens dat iemand wordt geboren met de gene van de ouders, dat zij hun opvoeding aan passen aan de aard van het kind, waardoor het eind resultaat wordt bepaald. Toch heeft jeugdzorg zijn handen vol aan moeilijk opvoedbare kinderen waar de ouders totaal geen raad mee weten en geen goed karakter in het kind kunnen leggen waar dat kind zijn hele leven iets aan heeft.

      Het grootste bewijs van karakter is wellicht het vermogen om te herkennen wanneer anderen worstelen met dezelfde beproeving of tegenspoed die op ons drukt, en er gepast op te reageren. Zo tonen we karakter als we andermans lijden opmerken wanneer we zelf lijden; als we andermans honger opmerken wanneer we zelf honger hebben; en als we medeleven tonen voor andermans geestelijk leed wanneer we het zelf geestelijk moeilijk hebben. We tonen dus karakter als we anderen de hand reiken wanneer ons instinct ons ertoe beweegt om alleen aan onszelf te denken. Als dat het ultieme criterium van moreel karakter is, dan is de Heiland van de wereld het volmaakte voorbeeld van zo’n menslievendheid. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.