Ik ga mij nergens schuldig over voelen

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 06 May 15:27

     "Dacht je nou echt dat dát ene bekertje koffie bij de kiosk mij een schuldgevoel kan geven? Ik weet wel dat ik zuinig moet zijn met mijn geld want mijn reis is al duur genoeg en dan vraag ik mij ook af of ik dat bekertje koffie wel echt nodig heb of dat ik het wil hebben uit pure gemakzucht of gewoonte. Verder denk ik na over de berg afval die ik samen met de massa forenzen per dag genereer. Maar ik denk ook dat één bekertje koffie gewoon moet kunnen."

     "Ja, aards gesproken lijkt het erop dat je gewoon gelijk hebt maar ik geloof ook dat velen niet aan de dag kunnen beginnen zonder eerst koffie te hebben gedronken. Dit is pure verslaving want de persoon in kwestie verlangt er echt naar en wordt chagrijnig als hij deze stof niet binnen krijgt, dat hij altijd een bepaald aantal koppen koffie moet drinken voordat hij goed kan functioneren en zich echt fit voelt. De persoon in kwestie is ook maar gewoon met één kopje koffie begonnen. Ik heb dan echt medelijden met hem en uit hoofde van die gemoedsontwikkeling drink ik geen koffie en probeer voor hem daarin een voorbeeld te zijn."

     "Ja, maar de omgeving heeft van deze verslaving geen last. Ik kan misschien wel wat chagrijnig zijn in de ochtend, of niet functioneren voordat ik koffie heb gedronken, maar daar blijft het bij. Als ik zelf een koffieverslaving zou hebben kan dat alleen voor mezelf lastig zijn. Mijn vriendin krijgt hoofdpijn als ze het aantal koppen koffie dat ze gewend is te drinken niet op heeft."  En zo gaan soms mijn opmerkingen naar anderen gepaard met dergelijke discussies.

     Een ander zei tijdens mijn volgende reis: "Dacht je nou echt dat wanneer ik tijdens mijn treinreis mijn tijd zit weg te scrollen mij daarover schuldig ga voelen? Dat jij vindt dat ik mijn tijd wel beter kan besteden? Dat ik mijn telefoon opzij moet proberen te leggen en heel aandachtig in het moment naar de landschappen moet kijken of mijn werkgerelateerde boek uit mijn tas moet halen?" Ik vind het zo moeilijk dat er in de maatschappij vrijwel geen mens te vinden is met de zelfde discipline als ik.

     Oké, ik weet wel dat ik bijvoorbeeld in een restaurant wil eten wat ik lekker vind. Het zou wat wezen wanneer de ober tegen mij zegt dat ik als voorgerecht geen salade mag bestellen maar dat ik soep moet nemen, ik denk dat ik dan gelijk wegloop. We hebben namelijk allemaal een hekel aan dwang. Zelfs als de mens belangrijke beslissingen met morele gevolgen moet nemen, is het belangrijk dat we zelf kunnen kiezen. God heeft ons keuzevrijheid gegeven en zal onze keuze altijd respecteren.

     Toch lijken mensen er prat op te gaan dat zij nooit ergens pal voor staan en zichzelf mild en tolerant noemen, leven en laten leven. Maar hoe kunt u beslissingen nemen als u nooit het onderscheid tussen goed en kwaad in de juiste funeste hebt geleerd?

     Intelligent gebruik van onze keuzevrijheid vereist wetskennis, tegenstellingen, de onbeperkte vrijheid om te kiezen en kennis van de waarheid die in het herstelde evangelie van Jezus Christus te vinden is. Anders leren wij door droeve ervaring dat de eenvoudige, zelfzuchtige, of zondige keuze, nooit tot waar geluk in de juiste context leidt, want het is ironisch genoeg dat de keuze - voor wat vaak het gemakkelijkste lijkt - zoals luiheid, genot of zelfzucht, het leven op de lange duur alleen maar moeilijker en ongelukkiger maakt. En dit getuig ik in Jezus naam. Amen.  

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.