Ik betaal liever tiende dan te doen aan altruïsme

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 29 April 17:48

     Altruïsme of onbaatzuchtigheid is een handeling, een gewoonte of een ethische doctrine. Het woord is voor het eerst gevormd in 1851 door de filosoof Auguste Comte (1798 - 1857), afgeleid van het Latijnse woord "alter" (een ander) in de betekenis van onbaatzuchtig in tegenstelling tot het veel oudere woord egoïsme. (Wikipedia.)

     Effectief altruïsme is heel eenvoudig, namelijk zoveel mogelijk goeds tot stand brengen. Heel veel mensen die bijvoorbeeld boven modaal zitten geven geld uit aan dingen die ze niet echt nodig hebben, terwijl ze dat geld ook aan een goed doel kunnen geven. Met Google kan je tot de ontdekking komen dat het ene goede doel meer dan honderd keer effectiever is dan het andere. Als je aan mij zou vragen of ik meer wil doneren, dan zal ik nee zeggen, maar met hetzelfde bedrag honderd keer zoveel effect bereiken, daar wil ik best over nadenken.

     Ik ben wel een persoon die zich bekommerd om het welzijn van anderen en daarom leef ik zuinig om aan de kerk waar ik lid van ben 10% van mijn inkomen af te staan. Dat vind ik namelijk toch nog net iets beter dan geld doneren aan een goed doel. Ik weet dan dat mijn geld voor de volle 100% nuttig wordt besteed, want iedereen in die kerk werkt belangeloos aan allerlei projecten. Hierdoor is mijn manier om zoveel mogelijk goeds te doen, gebaseerd op redeneren, om mij te onthechten van de meer persoonlijke behoefte, wat betekend dat ik mij volledig kan verlaten op mijn geestelijke Vader en zijn dienstknechten die het geld over de verschillende projecten verdelen.  
     Er zijn veel giften die geleid worden door hartstochten en wie vanuit emotie doneert, loopt grote kans te doneren aan een doel dat niet het meest effectief is, waar veel aan de strijkstok blijft hangen, waar bijvoorbeeld een directeur aan het bewind staat, die daar een hoog salaris mee verdient. Ik voel dan bij mezelf dat ik niet alleen mijn hart moet gebruiken, maar ook mijn hoofd. Door mijn hartstocht een andere richting te geven, speel ik misschien wel een cruciale rol bij ethisch handelen, want dat kan ik met een gerust hart aan mijn kerk overlaten.

     Mijn verstand is geen neutraal werktuig dat mij helpt te krijgen wat ik wil. Het helpt mij om mijn situatie in perspectief te zien, mijn inzicht te verleggen naar de wereld als geheel. Mijn kerk probeert zoveel mogelijk mensen in armoede te helpen en om daarin te slagen, moet ik bereid zijn sommige van mijn persoonlijke behoeftes op te geven of opschorten, door een eerlijke tiende te betalen. Mijn tien euro die ik bijvoorbeeld in Nederland uitgeef aan het bestrijden van armoede is in Afrika veel meer waard, terwijl de armoede daar groter en heviger is en door mijn tiende aan de kerk te geven weet ik dat ik daarmee het hoogste rendement bereik. 

     In deze context is het een van de vele zegeningen van mijn lidmaatschap. Door de wet van tiende na te leven, doe ik mee aan de opbouw van het koninkrijk van God op aarde. Mijn plaatselijke leiders maken het tiendegeld rechtstreeks over naar het hoofdkantoor van de kerk, waar de raad van tiende besteding vaststelt hoe dit geld gebruikt gaat worden. Deze raad bestaat uit het Eerste Presidium, het Quorum der Twaalf Apostelen en de presiderende Bisschap, waardoor ik er volledig op vertrouw dat mijn tiende gave goed terecht zijn gekomen. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.