_..--*Weekendje uitwaaien*--.._

Door Poepiejj__ gepubliceerd op Saturday 14 April 16:20

 

 

Zalige Lente-dag.. 

onverwacht een weekendje alleen weg.

met een dubbel gevoel maar tegelijk ook zalig geieten van de rust,

een weekend dat enorm in het teken staat van mijn overleden beste vriendin, OMA <3 . vanavond ga ik naar een familiefeest, het allereerste voor mezelf maar ook het eerste voor al wie daar aawezig zal zijn. 

ver van huis, maar anderzijds ziet het er naar uit alsof ik thuiskom. weg van alle zorgen en pijn. eens even aan mezzlf denken. eens even sinds lange tijd de tijd nemen op adem te komen en nuchter na te denken zonder externe invloeden. 
het afgelopen jaar is veel te zwaar geweest, nooit gedacht dat ik zoveel aankon, dat het ook maar KON dat een mens zoveel pijn tegelijk kon voelen. ik leer er steeds uit, maar het allerbelangrijkste dat ik geleerd heb is om alleszins enkel naar je eigen hart te luisteren. en ja mijn hart kan veel pijn verdragen maar het schuldgevoel van het niet geprobeerd te hebben zou er te veel tegenop leunen. dat zou minstens even zwaar zijn voor me. 

ik ben een OVERgevoelig persoon.. ik heb onlangs in de Stadaard boekhandel een voorpagina van een boek daarover gelezen. ik was zelfs bang er een pagina van open te slaan, ik wist al meteen waarover het zou gaan, de confantatie zou te hard zijn en de tranen te dichtbij. de confrontatie dat ik eigenlijk een domme gans ben van hoeveel kansen ik bepaalde mensen geef, en dat ze maar blijven met mijn voeten spelen.. maar langs de andere kant voel ik dat ik het moet ondergaan. Zeer moeilijk te begrijpen voor iemand die een sterkere persoonlijkheid heeft. nou ja, wat. vanavond betreft ben ik al zeker dat ik enkele traantjes zal wegpinken bij de zus van oma. die twee zien er hetzelfde uit en dat zal pijn doen. al ga ik er enorm van genieten als ik ze in men armen sluit. even zal er niemand van het thuisfront ook maar een minuut in mijn hoofd ronddwalen. ik laat het even allemaal achter en geniet van het samenzijn en het lekkere eten, de gezelligheid van een familie die ik lange tijd gemist heb, maar die er voor me waren op de tot nu toe moeilijkste oment in men leven. degene die ik dacht dat er zeker gingen zijn waren er niet. zo zie je maar dat het leven vol verrassingen zit. familie blijft familie. vrienden blijven vrienden als ze ECHT van je houden. een parnter in het leven is bijna onmogelijk voor altijd. mijn mening. ik zal me nooit meer 100% kunnen geven aan iemand. en dat wil ik eigenlijk niemand aandoen. want elke persoon verdiend 'de ware'.  

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.