De menselijke aard en de waarheid

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 04 March 15:51

     De 'waarheden' waar we ons aan vastklampen, bepalen de kwaliteit van onze samenleving en ons karakter. Die 'waarheden' zijn maar al te vaak gebaseerd op onvolledige of onnauwkeurige bewijzen en zijn soms erg egoïstisch.

     Een van de redenen voor verkeerde conclusies is dat de mens de neiging heeft om het onderscheid tussen geloof en waarheid te laten vervagen. We verwarren geloof vaak met waarheid, en denken dat iets wel waar moet zijn als het logisch klinkt of ons goed uitkomt. Maar het is ook zo dat we soms een waarheid verwerpen of niet geloven omdat we ons zouden moeten veranderen of toegeven dat we ongelijk hebben. Mensen verwerpen waarheid vaak omdat het niet met hun eerdere ervaringen overeenkomt.

     Als in het verleden de mening of 'waarheid' van anderen in tegenstrijd was met de onze, trokken we vaak de conclusie of deden we de aanname dat ze verkeerd geïnformeerd of mentaal gehandicapt waren, of zelfs dat ze ons opzettelijk probeerden te misleiden. Hierdoor ontstond  de secularisering. Nu er een herstelling van de Kerk van Jezus Christus heeft plaatsgevonden, denken de meeste mensen nog steeds dat wij ze verkeerd willen informeren, dat wij nog steeds mentaal gehandicapt zijn, of denken dat wij ze nog steeds opzettelijk proberen te misleiden, in plaats van dat ze er vanuit gaan dat het nu wellicht nuttige informatie is die onze kennis vermeerdert of aanvult.

     Jammer genoeg kunnen we die neiging op alle vlakken van ons leven hebben - of het nu om sport, gezinsrelaties, godsdienst of politiek gaat. Een tragisch voorbeeld van die neiging is het verhaal van Ignaz Semmelweis, een Hongaarse dokter die in het midden van de negentiende eeuw de geneeskunde beoefende. Dokter Semmelweis had al vroeg in zijn carrière ontdekt dat tien procent van de vrouwen die hij behandelde aan kraamvrouwenkoorts overleed, terwijl dat in de nabijgelegen kliniek maar vier procent was. Hij was vastbesloten om uit te zoeken waarom.

     Nadat hij de twee klinieken had onderzocht, concludeerde hij dat het enige belangrijke verschil was dat er in zijn kliniek lijken werden onderzocht. Hij observeerde dokters die na een lijkschouwing een kind ter wereld brachten. Hij concludeerde dat op de een of andere manier hun handen besmet waren en dat dit de dodelijke koorts veroorzaakte.

     Toen hij de dokters aanraadde om hun handen met een chloorkalkoplossing te wassen, kreeg hij onverschillige en zelfs spottende reacties. Zijn conclusies waren in tegenspraak met de 'waarheid' van de andere dokters. Sommige van zijn collega’s geloofden zelfs dat het belachelijk was om te denken dat de handen van een dokter besmettelijk waren of een ziekte konden veroorzaken.

     Maar Semmelweis bleef volhouden. Hij stelde in zijn kliniek de regel in dat de dokters hun handen moesten wassen voordat ze een kind ter wereld brachten. Als gevolg daalde het sterftecijfer prompt met negentig procent. Semmelweis voelde zich gerechtvaardigd en wist zeker dat die gewoonte vanaf dat moment door alle dokters zou worden overgenomen. Maar hij had het mis. Ondanks zijn opvallende resultaten, bleven veel dokters bij hun mening.

     Waarheid bestaat nu eenmaal, of je er in gelooft of niet. Ook als niemand erin gelooft, kan iets waar zijn. Daarom blijven wij proberen om de herstelde kerk van Jezus Christus te promoten en blijven we hopen dat eens het Licht van de ultieme waarheid tot hen doordringt. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.