Het probleem met angst

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 24 December 20:52

     Ik werk als vrijwilliger in een verpleeghuis waar meestal bejaarden worden verpleegd in geval van een ouderdomskwaal of blessure door een val of herstel na operatie. Daar heb ik een man leren kennen die min of meer door de gemeente verplicht was gesteld om ook vrijwilligerswerk te doen en die emotioneel nogal een behoorlijke rugzak met zich mee droeg. Hij had soms last van een paniekaanval met heftige fysieke symptomen. Hij ging dan sneller ademhalen, het zweet brak hem uit en hij voelde zich alsof hij elk moment flauw kon vallen. In de paar maanden dat ik daar met hem samenwerkte is dat twee keer voorgevallen. Hij maakte zich daar zorgen over, zodat hij situaties ging vermijden om een paniekaanval te voorkomen, ja, hij had echt hulp nodig.

     Hij vertelde dat zijn therapeut hem wilde helpen bij het accepteren van de emoties waar hij geen invloed op kon uitoefenen. Het programma was erop gericht om de strijd tegen die ongewenste gedachte en emotie te beëindigen door hem te leren er niet naar te handelen zodat hij ze uiteindelijk los kon laten. Toen ik hem later nog eens sprak vertelde hij dat hij zich ging richten op het kiezen van de richting in zijn leven door te bepalen en te focussen op wat echt belangrijk in zijn leven is op basis van zijn zelf gekozen waarden. Ik had met hem te doen.

     Ik dacht toen bij mezelf dat mensen wel eens door angst ertoe aangezet worden om beter te eten, meer lichaam ‘s beweging te krijgen, geld te sparen, te stoppen met roken of zich zelfs van zonde te bekeren. Het was duidelijk dat de paniek bij de man grote invloed had op zijn daden en gedrag, maar doorgaans was die invloed door angst oppervlakkig. Nu heeft angst zelden de macht om ons hart te veranderen of in mensen die het goede liefhebben en God willen gehoorzamen.

     De man zei en deed wel het goede, maar hij voelde niet het goede. Vaak voelde hij zich hulpeloos, koesterde wrok, en was zelfs boos. Na verloop van tijd leiden dit tot wantrouwen, verzet en zelfs opstandigheid.

     Helaas was deze ondoordachte angstige benadering ook wel de aanleiding om onrechtvaardige heerschappij uit te oefenen - hetzij in zijn werk, in het contact met cliënten of zijn omgang met mij. Hij kon dus daar niet blijven werken.

     Vaak veroordelen angstige mensen het dwingende in anderen, maar zien niet in dat ze het zelf ook doen. Ze willen dat anderen zich aan hun regels houden, en als die mensen dat niet doen, worden zij emotioneel. Ik denk dat wanneer er op de mens enige mate van onrechtvaardigheid zeggenschap, heerschappij of dwang wordt uitgeoefend, de hemelen zich terug trekken en de Heilige Geest gegriefd is.

     Wij mensen kunnen soms in de verleiding zijn om ons gedrag te rechtvaardigen met de gedachte dat het doel de middelen heiligt. Ik ben in mijn leven mensen tegen gekomen die dachten dat zij mij konden overheersen, mij op slinkse wijze konden beïnvloeden en tegen mij hard vochtig konden zijn, maar dat was juist olie op het vuur gooien. Ik denk eerder dat de vrucht van de Geest; liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing is.

     Ik hoop dat de man uiteindelijk over gaat tot actie en de stappen neemt die nodig zijn om zijn doelen op basis van zijn zelfgekozen waarden te behalen. Het blijft echter wel jammer dat hij geen lid is van de kerk waar ik lid van ben want daar ben ik opgeklommen tot een hoger doel en heb ik gekozen voor de waarden die God aan mij heeft gesteld. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.  

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.