'Herkenbaar? Wanneer houdt het op?'

Door Noa89 gepubliceerd op Thursday 07 December 14:53

 

Herkenbaar? Wanneer houdt het op?

Afgelopen Februari heb ik een auto-ongeval gehad. Mijn lichaam heeft hier een behoorlijke klap van gekregen. Na weken op bed gelegen te hebben, ging ik vol vertrouwen weer aan de slag. Ik begon stapje voor stapje aan mijn re-integratie en merkte al snel dat ik had geleerd om naar mijn lichaam te luisteren die mij vertelde dat ik te hoge eisen stelde. Ik moest mezelf de rust geven die nodig was. Je kan nog zoveel willen maar genoeg is genoeg. Tegen mijn zin in ging ik dus weer in de ziektewet om aan mijn herstel te werken.
Tijdens die periode merkte ik dat mijn energie langzaam beter werd en als vanzelf ging ik de dingen weer positief bekijken. Ik voelde een sterke drang om een eigen woning te vinden en mijn eigen leven te gaan creëren. Maar het leven loopt nooit zoals gepland en ook nu weer kreeg ik een tegenslag te verduren.
Ik kreeg het nieuws dat ik vanaf november mijn baan kwijt zal zijn vanwege het ongeluk… Mede daardoor viel ook de mogelijkheid weg om een eigen woning te vinden.

Afgelopen Dinsdag reed ik midden op de snelweg, toen mijn rechter voorband een klapband kreeg, in een snelle reactie keek ik om mij heen, zag van alle kanten auto’s op mij afkomen & gooide mijn stuur om…. Pffff gelukkig ik sta veilig op de vluchtstrook… & Ik leef nog… Mijn lichaam nog trillend van datgene wat er gebeurde… Voelde ik de schok van het ongeluk van afgelopen februari weer door mijn lichaam schudden en realiseerde mij op dat moment dat het leven zo betrekkelijk is. Het kan zomaar voorbij zijn. Ondanks de schrik voelde ik ook een gevoel van geluk. Het is mijn tijd nog niet om te gaan. Het is mijn kans om er iets van te maken.
Ik schreeuwde naar mijzelf…”en nu is het klaar!” Ik ga het anders doen. Positieve woorden zijn mooi maar als ik mij laat beïnvloeden door dingen die mij overkomen dan hebben die woorden geen waarde. Het is tijd voor actie!!!

Materie is voor mij niet belangrijk. Ik wil leven en mijn passie volgen. Ik wil niet meer het gevoel hebben dat ik faal want falen bestaat niet. Als ik mezelf aanpraat dat ik faal dan zeg ik eigenlijk tegen mezelf: “ik ben niet oke, ik mag er niet zijn”. Ik mag mij bewust worden dat er een gevoel in mij zit die gehoord wil worden. Ik mag dat gevoel omarmen en accepteren. Alleen ik heb invloed over hoe ik mij voel. Er kan mij van alles overkomen maar ik bepaal hoe ik daarmee omga.

Ik heb de beschikking over een heel team van mensen om mij heen. Een osteopaat, een haptonoom, de verzekering n.a.v. het ongeval, de bedrijfsarts, mijn leidinggevende enz. enz. Deze mensen staan in dienst van mij en ik ben hun “leidinggevende”. Ik mag gebruik maken van de mogelijkheden die mij worden geboden en luisteren naar mijn gevoel om te doen wat juist is voor mij. Zo wordt kwetsbaarheid een kracht en het laat mij zien dat valkuilen vervagen.

Ik realiseer mij dat het uiteindelijk allemaal terugkomt bij mezelf maar ik zie ook dat de mensen om mij heen belangrijk zijn. Niet alleen de bovengenoemde maar wellicht nog wel meer de dierbaren die er voor mij zijn als het nodig is. Het heeft mij geleerd dat ik niet alles alleen kan en dat ik juist daarom heel dankbaar ben dat ik deze mooie mensen in mijn leven heb. Rijkdom zit hem niet in materie maar in het leven van mijn dromen met de liefde die ik elke dag mag ervaren.

“Soms geeft het leven je een test. Niet om te zien hoe zwak je bent, maar om te ontdekken hoe sterkt je eigenlijk bent….”

-Noa-

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.