Omkoopbaar (Deel 10)

Door A-S-S gepubliceerd op Monday 16 October 10:02

Minuten lang is het stil, zijn hand wordt warmer, en ligt steeds losser om mijn pols heen. Zijn toch wel zenuwachtig houding, maakt mij onrustig. Heb ik iets verkeerds gezegd?

'Wees mijn meissie vannacht.'

Vanaf het moment dat hij begon te praten, liet hij mij helemaal los, maar de woorden die hij uitsprak, maakte nog veel meer bij mij los. Ik weet als geen ander wat hij daar mee bedoeld. Wanneer ik in mijn jongere jaren meer nodig had, dan alleen een vriendschappelijke knuffel en een luisteren oor, dan ging ik op stap. Op zoek naar een jongen voor één nacht, die ik dan weer achterliet zodra de zon haar eerst stralen aan de horizon liet zien. Thuis aangekomen, sloop ik dan zachtjes naar Steven zijn kamer, om daar mijn beklag te doen, over die jongens van tegenwoordig, en opnieuw te zweren dat ik volledig was bekeerd, van mijn voorkeur naar jongens. Omdat het toch allemaal mislukkelingen waren, die niks konden. En ik maar niet begreep waarom ze uberhoudt op deze wereld waren. Vaak zei hij niet veel, maar wist mij altijd oover deze traumatische ervaring heen te trekken, met natuurlijk hulp van de beroemde Jack Danniels, die vaak al klaar stond. Ik schud nee met mij hoofd terwijl ik een paar stappen naar voren doet, weg uit zijn handbereik.

'Waarom niet?'

Je bent geen jongen voor één nacht.

Bang dat ik je zal teleurstellen? Erger dan die Startrekfreak kan ik toch niet zijn.

Glimlachend om het voorbeeld wat hij gebruikt, loop ik nog een stukje verder de kamer is. Die Startrekfreak, dat was er eentje, wat ik ook deed, zijn poppetjes waren belangrijker. Geen idee wat hij mankeerde, maar bij de meeste jongens wist ik meestal wel mijn aandacht te krijgen, al stelde dat ook maar weinig voor, erger gezeldschap dan hem, heb ik gelukkig nooit gehad. Ik geloof ook absoluut niet dat Steven een grotere teleurstelling zo zijn, maar...

'Sommige mensen, hebben niet genoeg aan één nacht.'

'Syl.... Ik vraag je niet ten huwelijk. Ik vraag alleen of ik je voor één nacht alles mag laten vergeten. Dat is toch wat je altijd wou? Laat mij die jongen zijn.'

Ik hoor aan zijn stemgeluid dat hij steeds dichter bij komt, ik wil van hem weglopen, maar ligt vastgeketend aan kettingen van het verleden. Ik weet hoe ik mijn leven voor Phill leide, ik weet, dat elk intiem contact wat er in mijn leven was, alleen maar een wanhopige poging was, om degene waar ik echt van hield te vergeten. Eigenlijk was het met Phill precies hetzelfde. Ik weet hoe ik mij gedragen heb, en daar heb ik mij bijna altijd prima bij gevoeld, maar nu hij het zo zegt, voel ik me echt een goedkope slet. Tranen rollen over mijn wangen, waarom heb ik hem toch altijd lastig gevallen met mijn verhalen, zelfs toen ik vermoedens had, over zijn gevoelens naar mij toe.

Waarom huil je?

Onrustig kijk ik in het rond, tot ik zijn ogen in de spiegel voor mij zie, Steven staat zo'n twee meter achter mij. Hij staat daar even krachtig als zijn woorden klinken, maar zijn ogen spreken het zo erg tegen.

'Jij bent geen jongen voor één nacht!'

Wie zegt dat?

Ik! Snap dat dan! Jij verdiend meer!

Zijn ogen flitsen heen en weer, machteloosheid, woede, chaos. Bang voor de woorden die zijn ogen al hebben uitgesproken, maar zijn mond nog niet, sla ik mijn ogen neer. Met een ruk aan mijn arm wordt ik omgedraaid.

Volgens mij ben jij de enige hier die het niet begrijpt, of niet wil begrijpen! IK...WIL...ALLEEN...MAAR...JOU!!!!

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.