101 Geven

Door Doler gepubliceerd op Monday 28 August 23:18

Ik geef je, bloemen, cadeaus, te eten, liefde, aandacht, geef je hulp, steun, mezelf,

Geven het is zo normaal in onze samenleving, dat we niets meer echt geven. Het is een gewoonte geworden, geven zonder aandacht, geven met een verwachting patroon. Vaak zonder bewust daar van te zijn, want dat we iets terug verwachten wordt altijd ontkend. Ook als we wat ontvangen zeggen we dat had je niet hoeven doen, ook een uitspraak die vanzelf gezegd wordt. We zeggen het zonder erbij stil te staan, maar hoe kan het toch dat we niet durven zeggen als we iets totaal niet mooi vinden. Om de ander niet te kwetsen, te beledigen, want we gaan ervan uit dat de ander z’n best heeft gedaan om.

We geven als er iets aan de hand is, een heugelijk feit of als ondersteuning bij verdriet. En dat mag je gewoon blijven doen, omdat het heel veel kan geven, maar zoals ik het beleef mag het met meer aandacht, met meer bewust zijn van wat je doet, geeft, aanreikt. Geven hoeft niet altijd leuk te zijn, aardig te zijn, je hoeft niet te slijmen zodat de ander je aardig vind.

 

Wat mij opvalt is het volgende, we hebben een crisis achter de rug, die nog steeds door dendert. Vele voelen en ervaren nog steeds de gevolgen ervan, armoede, schulden, honger, niets of weinig meer bezitten, geen werk meer.

Dat er heel veel mensen het niet willen zien omdat ze er niets aan kunnen doen, dat er heel veel zijn die zeggen ga toch werken, eigen schuld dikke bult, had je maar zus of zo moeten doen. Deze mensen en dat is een hele grote groep zal zich nooit verdiepen wat er echt bij die mensen aan de hand is. Nee deze mensen geloven een artikel van een journalist die schrijft dat het wel meevalt of dat het weer heel goed gaat in ons land.

Oordelen en veroordelen doen we heel gemakkelijk, want zeg nou zelf als je werkt (samen) dat heb je het toch hartstikke goed en leuk. Je kan dan toch heel veel doen, je roept toch ook maar ik werk er hard voor, nou dat is prima. Maar wat als iemand in je vrienden kring geen werk kan vinden, in de schulden zit, geen eten meer kan kopen, depressief is geworden. Wat zeg je dan? Ik wist niet dat het zo erg was, nee dat kan maar heb jij je ooit erin verdiept. Kijk iemand zal echt niet zeggen dat het niet gaat, nee die zwijgt, die schaamt zich en houd zich groot.

 

Geven vanuit jezelf, iets wat je echt meent en ga niet roepen ik geef vanuit mijn hart, uit liefde want dat klopt niet dat is nep. Liefde is de ander echt helpen, steunen maar kunnen we dat, is dat de rede waarom we het mooier maken dat het eigenlijk hoeft.

Kan jij het echt helpen? Nou ik niet, ik weet wel hoe maar kan ik het doen? Kan ik iemand eten brengen of een kledingstuk, kan ik dat, durf ik dat. Nee en daar ben ik heel eerlijk in, het is een enorme stap voor de meeste van ons. Natuurlijk zijn er mensen die het kunnen en laten zien, maar wat ik bedoel die ene persoon die je nooit buiten ziet, die je nooit spreekt, maar wel de verhalen hoort. Durf jij aan te bellen, te vragen kan ik je helpen, heb je wat nodig, kan ik je wat geven.

Kan jij die stap, die liefde voor je mede mens maken, pffff nee ik vind het heel moeilijk om te doen. In het verleden heb ik dat een keer gedaan, samen met nog iemand, mijn gevoel vloog door me heen. Ik wist echt niet wat me overkwam, wat ik voelde, wat die persoon voelde toen wij dit deden.

 

We geven aan de deur, geld wat opgehaald wordt om anderen te helpen, maar als dat niet gedaan zou worden. Zou je dan geld overmaken, nee minder mensen geven, de rede daarvoor vind ik ook wel logisch, de grootverdieners die de besturen vormen.

Gelukkig er is een verandering aan de gang, niet iedereen ziet het of doet het al, we helpen de ander, we gaan echt helpen, we geven meer vanuit ons hart, meer met liefde. Maar het is nog niet genoeg, er mag veel meer gedacht worden aan wat je echt nodig hebt. Dat moet een recht worden voor iedereen betaalbaar, wonen, eten en drinken, kleding, warmte, genoeg geld om te leven,de basis behoefte zouden voor iedereen gelijk moeten zijn. Betaalbaar, maak een onderscheid in wat de basis behoeften zijn, belast dan alles wat n iet echt nodig is, belast het naar draagkracht, naar inkomen.

Alles is mogelijk als de wil er maar is, maar niemand durft het aan, iedereen denkt dat het niet kan. Het kan je zal dan vele denkbeelden mogen laten vallen, maar dat is moeilijk na jaren lange manipulatie, hersenspoeling, aangeleerde waarheden, voorgehouden leugens, stilgehouden waarheden, verdraaide waarheid, je verteld hebben je moet.

Het zal een paar generaties duren, maar de verandering van geven en delen, is niet meer te stoppen.

 

Doler, de reizger

05-03-2017

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
We leven niet het leven van een normaal mens. Een mens met een geest. We leven de waanzijn van de Eva fantasie. Levende wezens die kunnen leven zonder materie en de baas over ons zijn. Geesten en goden en zo. Willen we leven als een normaal mens als normale mensheid zullen we moeten leven met een menselijke geest
Niet alleen in NL maar over de gehele wereld zal er fatsoenlijk gehandeld moeten worden om verdere verbittering te voorkomen.
Het leger van de armen zal dan grote vormen aannemen als ze met de nek aangekeken blijven worden.