94 De jeugd heeft…….

Door Doler gepubliceerd op Tuesday 08 August 18:50

De toekomst, zo is altijd gezegd, maar is dat wel zo en welke toekomst wordt er dan bedoeld? Wat is de toekomst eigenlijk, is dat een leven met als hoofddoel, carrière, veel bereiken, bezitten of  veel doen, leren, overal heen of is dat een leven van het leven, leven. Kom je gelijk bij de vraag wat is leven eigenlijk. Wat mijn eigen ervaring is dat je in een leven terecht komt in een gezin waar dat leven, je toekomst bepaald wordt. Nee niet vast legt want er is altijd een keus maar heb je wel een keus, ja keuzes genoeg om te gaan leren, je kan kiezen welk beroep, welke richting je gaat.

Kies je een school of wordt er voor jou gekozen, daar ben je goed in dus ga die opleiding maar volgen want dan kan je dat bereiken, er wordt voor jou gekozen. Want zeg nou zelf, je bent twaalf en moet gaan kiezen voor je toekomst, kiezen voor de rest van je leven. Er zijn maar weinig kinderen die al precies weten wat ze willen gaan doen. Nee de meeste kinderen hebben een advies voor nodig, krijgen dus een richting aangeboden die ze misschien helemaal niet willen. Maar ja weet jij veel, je bent jong en de toekomst ligt voor je open, wat is dan belangrijk, uitgaan, stappen, feesten, telefoon, sociaal media, vrienden, vriendinnen. En leren, een opleiding ver van mij bed show, vele haken af en moeten weer over gehaald worden want zonder diploma wordt je niks, dan ben je en losser.

 

Toekomst ligt nooit vast, elk moment kan je een keus maken, veranderen, toch of wordt er dan weer gezegd, zonde van je tijd blijf toch maar die richting volgen.

Vele met een opleiding komen nooit in die banen terecht waarvoor ze geleerd hebben, gaan vaak heel anderen beroepen doen en zijn vaak goed in geslaagd.

Een toekomst vul je zelf in, nou daar ben ik het niet helemaal mee eens, het is heel afhankelijk van waar je geboren wordt, rijk of arm gezin. Ben je Nederlander of Nederlander met een achtergrond en hoe ga je met beide om. Woon je in een achterstandswijk of in een rijke buurt, hebben je ouders geld of is het keihard werken, alle omstandigheden bepalen wat jij gaat worden. Natuurlijk zijn er kinderen uit gewone gezinnen die de zgn. top bereiken, maar zijn ze echt gelukkig, tevreden met het leven. Is glamour, geld, een goede baan, enz. bepalend voor geluk, ja dus hier in Nederland, Europa is het van levensbelang, om geld en bezit te hebben, een goed pensioen, zodat je alles kan doen wat je wilt. Overal heen kan gaan want je hebt er tenslotte keihard voor gewerkt, vaak ten kosten van anderen maar daar wordt niet bij stil gestaan. Nee dan hadden ze maar meer hun best moeten doen, meer moeten leren, is het niet zo dat mensen met deze visie wel echt gelukkig zijn of kopen ze hun geluk?

Ik heb vele gesprekken gehad, mensen geobserveerd, gekeken hoe vele mensen leven, vele vragen gesteld over het leven, ik zie heel veel mensen ongelukkig zijn achter hun dagelijkse leven. Alle momenten dat het niet goed gaat worden verstopt, weggeduwd, genegeerd al van jongs af aan, met gevolgen op lange termijn.

 

Wat mij keer op keer verbaasd is dat als we ouder worden we vele klachten en mankementen krijgen onder de noemer we worden ouder, teveel gedaan, het kwam op mijn pad dus heb ik het maar gedaan.

Waar niemand bij stilstaat en zeker niet als we jong zijn, wat als we iets doen als we dertig zijn gevolgen kan hebben als je zestig bent, zeker als je dat wat je doet jaren lang blijft doen. Veel sjouwen kan als gevolg hebben dat je versleten bent op zestigjarige leeftijd en de samenleving van jou verlangt dat je doorwerkt en wat doe jij, je gaat gewoon door. Je weet niet beter, als je stopt ben je veel van je pensioen kwijt, de bedoeling was toch als je met pensioen gaat dan mag je genieten.

Maar als je versleten bent, veel pijn lijdt, moeilijk loopt, noem maar op, wat dan geniet je dan echt, ben je dan echt gelukkig? Je lacht door je pijn heen en zegt het gaat goed hoor, maar als je s nachts niet kan slapen van de pijn , de zorgen om je lichaam. Het leven wordt genegeerd, vele begrijpen het totaal niet, kunnen het ook niet begrijpen omdat het een heel ander verhaal is daar kunnen ze niet mee omgaan. Laat staan dat ze een verandering in hun leven kunnen aanbrengen.

 

Ik hoor vele jonge mensen, twintigers, dertigers dat alles onderdruk staat, zeker op het werk, vele zijn al oververmoeid, sommige zijn vaak ziek, stress is de grootste boosdoener. Ook de burn out zie je steeds jonger worden, de griep golf elk jaar treft vele in deze groepen, griep die heel lang blijft door kwakkelen. Mensen die dan naar de artsen gaan voor medicijnen, die ze dan niet krijgen en als de arts dan zeg dit moet met rust genezen tegen iedereen vertellen ik heb daar geen tijd voor. Dan vraag ik mij af waar ben je mee bezig, je kiest zelf om zo te elven, een leven vol stress maar je mag niet ziek worden. Ziek zijn is een schreeuw van je lichaam alleen jij blijft doof en blind.

 

De jeugd heeft de toekomst, maar de ouderen mogen ze een voorbeeld geven, is dat keihard werken en kapot gaan of laat jij als ouder iets anders zien.

De meeste staan met beide voeten i dit soort leven en willen ook niet veranderen, ze maken zichzelf wijs dat ze het perfecte leven hebben. Kijk om je heen, zie de vele zieken, gestreste mensen. De mensen die niet meer kunnen die je vaak veroordeeld, ga toch werken joh, kom op zeg je kan het

De jeugd wordt al verpest door de beelden van onze samenleving, tijd om er ander mee om te gaan.

 

Uitzonderingen zijn er altijd, ik zie ze als voorbeelden van het leven zelf, hoe je kan en mag leven, want zonder voorbeelden geen volgers.

Zonder voorbeelden geen richting die jij zelf mag bepalen, dat betekend niet dat je zomaar iemand moet gaan volgen. Nee maar je kan kijken wat erin jouw leven past, je dat eigen maken, het gaan leven zodat jij het doorleeft.

 

Doler, de reiziger

22-03-2017

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.