Een familieband

Door Carin De Vries gepubliceerd op Thursday 03 August 12:17

Mijn twee jongste zusjes hadden best wel wat met elkaar, terwijl ze elkaar niet goed kende. Misschien een jaartje hebben ze intensief met elkaar omgegaan in de leeftijd van 6 en 8, toen waren ze beide thuis. Alleen de omstandigheden waren niet zo best in die thuissituatie. Ik ben ook af en toe als passant in hun leven aanwezig geweest. Ik zat onder de carport over hun band wat te mijmeren omdat mijn jongste zus wel eens schreef over de andere zus. Toch koos zij er voor om mij de boel te laten opknappen, toen alles mis liep in het leven  van mijn 2 jaar jongere zus, inmiddels overleden, met de nodige verwijten; dat ik haar in de steek liet. Toen ze ouder waren met eigen gezinnen kwamen ze vaker bij elkaar en werd ik genegeerd en was ik niet zo belangrijk of geliefd. Dit was een vorm van treiteren om mij jaloers te maken.

Een familieband heb ik nooit zo ervaren, ik was meer bezig voor het zorgen en helpen van de anderen. Neefjes en nichtjes kennen elkaar nauwelijks, die werden bewust van mijn kinderen vandaan gehouden. De meerwaarde van een familie hebben betreft alleen mijn eigen kinderen en kleinkinderen, door hen heb ik geleerd wat voor belangrijke en wezenlijke dingen ik in mijn jeugd niet had en die zo belangrijk waren geweest voor mijn emotionele ontwikkeling en welbevinden.

Geen contact met ze hebben is voor mij het beste, het geeft rust. Van die akelige pesterijen kan ik missen als kiespijn.  In mijn vroegste kindjaren was mijn vader er die om me gaf en dit is eigenlijk de enige liefde die ik als kind heb ervaren. In het kindertehuis werd ik goed verzorgd en voelde ik me veilig en heb ik me goed kunnen ontwikkelen.  Door al deze ervaringen heb ik een studie gedaan aan de UVA te Amsterdam waar ik op 46- jarige leeftijd mijn bull behaalde.

Drs, CMM de Vries

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
dank je Leonardo_1
dank je VeraSoul
Hallo Carin, van dergelijke situaties zijn er heel veel in de wereld. Sommige situaties draaien na veel jaren weer bij tot vreugde aan toe. Ik kan mij eigen heel goed indenken dat jij deze ervaring als een lastige bagage steeds maar bij blijft.

Ik zou bijna tegen je willen zeggen: ''Stuur eens een kaartje, groet Carin)

Ik ken ZEER ECHT gevallen die toegepast zijn als laatst boven omschreven om tot contact te komen en ach Carin.....verstand komt met de jaren en krijg je geen berichtje terug dan heb je je eigen toch laten zien. Als er iemand overlijd dan komen andere gedachten om de hoek kijken.

Je hebt goed bewezen dat je veel bereikt hebt.

WELGEMEEND hopende dat er een nieuw windje op komt dagen voor jullie.
dank je voor je welgemeende woorden, je advies heb ik meermaals uitgevoerd zonder succes, dank je