"Ver"liefd zijn is "ver" van de liefde verwijderd zijn

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Wednesday 02 August 14:41

     Ik ben nu inmiddels 70 jaar en voor de vierde keer getrouwd. Ik ben in mijn levensloop erachter gekomen dat verliefdheid geen liefde is. Men zegt dat het aan de liefde vooraf gaat, maar in werkelijkheid was het bij mij vlinders in mijn buik en een bewustzijnsvernauwing. Toen die vernauwing was oplost en ik alles weer helder voor de geest zag vroeg ik mij af hoe ik zo stom had kunnen zijn.

     Door velen wordt het gezien als iets wat je overkomt en waaraan je willoos bent overgeleverd. Dat mag zo zijn maar toen ik achteraf terugkeek kon ik een moment aanwijzen waarop ik mezelf toestemming gaf het te worden en toen ging de verliefdheid een eigen leven leiden.

     Door de bewustzijnsvernauwing vond ik alles aan die ander fantastisch. Ik ging er vanuit dat zij me alles zou bieden wat ik ooit nodig zou hebben en daar werd ik in een later stadium volledig in teleurgesteld, want omdat zij mij ook zo fantastisch vond, zaten we samen op één grote roze wolk, mijlenver verwijderd van de werkelijkheid.

     De bewustzijnsvernauwing en vlinders in mijn buik werden teweeg gebracht door hormonen en doordat dit één grote roze wolk werd die zijn eigen roes creëerde was ik volledig van de echte liefde verwijderd. Verliefdheid is dus pure emotie, waarvan de roes slechts tijdelijk is, omdat de hormoonhuishouding na verloop van tijd weer terugkeert naar normaal.

     De roze wolk en bewustzijnsvernauwing zijn dus gevaarlijk functioneel. Zonder dat was ik hoogstwaarschijnlijk nooit aan die rare ander blijven hangen. Verliefdheid liet mij dus over drempels heen stappen die ik bij volle bewustzijn veel te hoog gevonden zou hebben.

     Gelukkig is het bij mij verder goed afgelopen, want vanuit het seksuele gezien is de verliefdheid tussen twee mensen de agressieve en lustopwekkende spanning die dan de overhand krijgt en die haar ontlading vindt in het hebben van seks met elkaar. Deze kant houdt vooral verband met hoe je de ander instinctmatig vindt voelen, klinken, ruiken en er uitzien en heeft met geestelijk contact totaal geen aansluiting. Deze meest basale kant van de verliefdheid maakt de conceptie van nieuw leven mogelijk, die op geen enkele norm en waarde gebaseerd is.

     In 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' leren wij dat onze geest een goddelijke oorsprong heeft, dat wij, voordat wij als baby naar deze aarde kwamen, als geest in de hemel bij onze hemelse Vader woonde. Wij komen dus naar deze wereld op wolken van heerlijkheid. In 'Het gezin: een proclamatie aan de wereld' staat dat ieder van ons 'een geliefde geestzoon of -dochter van hemelse Ouders' is en dat ieder van ons 'een goddelijke aard en bestemming' heeft. Onze hemelse Vader laat ons milddadig in een deel van zijn goddelijke aard delen. Die goddelijke aard is een geschenk die Hij geeft met een liefde, die alleen echte ouders die onder invloed staan van echte liefde kunnen voelen.

     Omdat u zijn geestkind bent, weet Hij wat u kunt worden. Hij kent uw angsten en dromen. Hij ziet uit naar de ontplooiing van uw potentieel. Hij wacht, tot u in gebed tot Hem komt. Omdat u zijn geestkind bent, hebt u Hem nodig, maar Hij heeft u ook nodig. Verliefdheid gooit alleen maar roet in het eten want je vergeet dan echt dat de wereld u nodig heeft, terwijl uw goddelijke aard u maakt tot een betrouwbare discipel voor al zijn geestkinderen. Als we het goddelijke in onszelf eenmaal zien, kunnen we het ook in anderen zien.

     De wereld waarin ik leef is ver verwijderd van dit gedachtegoed en ongewenste zwangerschappen van tienermoeders wordt een alsmaar groter probleem. Wanneer worden wij wakker? En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.