Anton uit Maastricht - Hoofdstuk 24: Verliefd

Door VeraSoul gepubliceerd op Saturday 22 July 16:45

In het leven is alles chemie. En liefde en haat en geboorte en dood. Dat is ook rondloop van elementen in de natuur. Waar ben ik nu, op welk punt in mijn leven ben ik nu? Met die gedachten is Anton bezig die zaterdagochtend, als hij in zijn bed ligt en kijkt naar de zon die al lang door het ram van zijn kamer schijnt. Irma komt terug uit de badkamer en staat boven hem halfnaakt als zij handdoek om haar hoofd wikkelt.

–Opstaan luilak!

Door de deur horen zij oma Vera:

  • Kinderen, het ontbijt is klaar!
  • We komen oma, we komen.

Zacht trekt hij Irma naar zichzelf toe en zoent haar hartstochtig.

  • Voor mij is dit als ontbijt meer dan genoeg. Ik heb alleen maar honger naar jou.
  • Wij hadden net een ontbijt hier, ik had honger naar jou, je naar mij, het is afgelopen. Nu kunnen we een echte ontbijt hebben.

Zij ligt met haar hoofd op zijn borst en zegt:

  • Nu moet ik meer dan vroeger eten.
  • Wij doen wat heftige dingen in seks maar wij zijn niet zo wild dat wij daarvoor meer moeten eten.
  • Ik ben zwanger.

Hij is doodstil voor paar seconden en dan trekt hij haar hoofd zacht naar boven, zoent haar zacht, kijkt diep in haar ogen en vraagt:

  • Echt? Zeker?
  • Ja.

Hij zoent haar met passie, gaat opstaan en zegt blij en lachend:

  • Wij worden ouders! Super!

Hij pakt haar hand en trekt haar naar de kamer met oma Vera:

  • Kom, je moet eten! En zegt dat meteen tegen de oma!

Zij gaan aan de tafel zitten en oma Vera brengt kom met warme wentelteefjes.

  • Jullie hebben hier nog jam, pindakaas, kaas en nog van alles. Ik breng nog rabarbercompote uit de koelkast.
  • Ne, oma Vera, ik brengt dat. Ga maar bij ons zitten en ontbijten. Irma wil je iets vertellen. Irma, vertel.
  • Oma Vera, ik ben zwanger.

Oma Vera gaat opstaan en zoent Irma op haar wangen en begint te huilen. Dan gaat zij naar Anton en omhelst hem.

  • Wat is het?
  • Ik ben blij, er komt een nieuw leven en je bent de juiste vrouw voor hem. Ik word overgrootmoeder.
  • Ja, dat is geen nieuws om te huilen, oma.
  • Ik huil van geluk. Het is een zware last van mijn schouders gevallen. Nu heb je een gezin en als ik hier niet ben, ben je niet alleen.
  • Oma, oma. Je blijft bij ons nog heel lang. Van wie kunnen wij vele dingen over  zorg over een kind leren? Van jou, wij hebben je nodig.
  • Je hebt gelijk, mijn excuus voor de tranen. Dat was van geluk.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De tekst is een schets met fouten.