Anton uit Maastricht - Hoofdstuk 17: Met oom Miloš, Vaals

Door VeraSoul gepubliceerd op Saturday 22 July 16:36

Voormiddag in de bossen rond Drielandenpunt, Anton en Miloš schieten op de bomen.

– En,`n  beetje gewend?Je hand lijkt rustig.

– Ja, het is niet zo moelijk.

– Niet te snel ademen, ademhalen gaat goed en gemakkelijk als de lichaamshouding goed is.

– Oom Miloš, wat voor opleiding heb je gedaan?

– Rechten. Voor de oorlog in Joegoslavië werkte ik als jurist in een vervoersbedrijf in mijn, en van jouw vader, geboortestad, Zenica. Ik was toen jong en dat was mijn eerste baan. Ben je daar geweest, in Zenica, Bosnië?

– Een keer, misschien acht jaar geleden. 

– Industriële stad, in onze tijd, nu niet meer. Toen had je de ijzerfabriek met meer dan twintig duizend arbeiders, mijnen met tienduizend, grote gevangenis. Dat heeft alles Oostenrijk-Hongarije opgericht en in de socialistische tijden heeft het regime nog extra opgebouwd. De stad is qua groote ongeveer als Maastricht.

– Ik kan mij wat beelden herinneren.

– Hoe is het met je kennis van geschiedenis?

– Ik heb veel interesse in geschiedenis.

– Karel de Groote, wat weet je over hem?

– Nog op basisschool hebben wij over hem iets geleerd. Hij bekeerde in zijn tijd mensen onder dwang tot  het christendom, wie niet wilde christen worden werd vermoord. Zo hebben wij letterlijk op de schriften van onze geschiedenis lessen gekregen, ik kan mij nog herinneren dat mijn vader mij dat uitvroeg en hij zei dan tegen mij dat ik dat goed moest onthouden.Mijn vader was, zoals mijn moeder, atheist, en hij zei dat religie meestal met macht komt. Hij, Karel de Grote, was in de tijd heerser van het Westen, en de hoofdstaad van zijn imperium was in Aken, van ons dertig kilometer, daar ben ik vaak met mijn ouders geweest. In 800 werd hij door paus gekroond als keizer van het Westen. Zijn erfgenamen verdeelden zijn Frankische Rijk in drie delen: westelijke, later Frankrijk; middelste met, later, Nederland, delen van Duitsland tot nordelijke delen van Italie en oostelijke met, later, Duitsland. Het oostelijke deel werd later Het Heilige Roomse Rijk, Het Eerste Rijk.

– Heel goed Anton. Heel goed. Wat je mij nu zegt zijn eigenlijk processen in geschiedenis. Feiten zijn belangrijk, maar, als je processen niet begrijpt dan heb je feiten ook niet nodig, je begrijpt dan niks. Heel goed. En Grote Volksverhuizing, wat weet je daarover?

– Door de Hunnen en andere stammen  uit Azië in de nadagen van het West-Romeinse Rijk begonnen in Europa bewegingen van vele volkeren en dat duurde tot ongeveer negende eeuw. Zo onstond Angelsaksisch Engeland, bijvoorbeeld, en de West-Romeinse Rijk is uit elkaar gevallen en verdeeld. Slavische volkeren migreerden van het huidige Oekraïne en Wit-Rusland naar Centraal-Europa.

Byzantijnse keizer Herakleios beloofde in zevende eeuw aan Slavische volkeren, als zij Avaren  verslaan, land op Balkan. Avaren hadden op Balkan op dat moment kanaat.. En, de Slavische volkeren zijn zo op Balkan gekomen, gebleven en Avaren verdwenen. Nog steeds heb  je in Duitsland, aan de grens met Tsjechië en Polen, Sorben, een West-Slavisch minderheidsgroep en men zegt, eigenlijk dat is een van de mest gangbare theorieën, dat dat de link is met de Serviers op Balkan.

– En, oom Miloš, hoe ging het verder op Balkan? Ik weet niet veel daarover.

– In de tijd, begin middeleeuwen, had je twee grote rijken: het Frankische Rijk in het westen en het Byzantijnse Rijk in het oosten van Balkan. Aan de Adriatische kust had je  nog Republiek Venetië. In het oosten was er nog het Bulgaarse Rijk. In het noorden van Balkan, Pannonische vlakte, waren dar Hongaren. Slavische volkeren mengden zich eerst met oorspronkelijke bevolking van het Balkanschiereiland en pas rond negende, tiende eeuw begonen daar eerste slavische staten te ontstaan. Maar door de omringende machten waren zij vaak onder invloed van anderen. Bijvoorbeeld, Kroatië verloor haar onafhankelik in de elfde eeuw, werd verslagen door Hongarije en vormden zij later samen een unie. In het oosten van Balkan waren de Bulgaren en het Byzantium. Behalve de rijken kwam in 1054 splitsing binnen het christendom, schisma, de scheuring binnen de christelijke Kerk tussen de oosters-orthodoxe kerken en de Rooms-katholieke Kerk. En de onzichtbare lijn daarvan is ergens in Bosnië en de lijn is grote voedingsbodem voor vijandigheden tussenServiërs en Kroaten in de twintigste eeuw en nog steeds.

–En Servië?

–De Servische staat is begonnen te groeien ergens in twaalfde eeeuw en zij richten toen ook eigen, onafhankelijke, oosters-orthodoxe kerk op. Eigenlijk was Servië in de tijd zo iets als Qatar vandaag, er waren vele edelmetalen ondekt in de tijd: goud, zilver,platina,kwik…In de tijd brachten Servische vorsten mijnwerkers uit andere landen, meestal Saksen. Er zijn vele Servische kerken en kloosters uit de twalfde, dertiende en veertiende eeuw, mestaal in Kosovo, die als Werelderfgoed op de lijst van UNESCO staan. Begin veertiende eeuw werd Servië keizerrijk maar enkele decenia later kwam uit het zuiden het Ottomaanse Rijk. Door de veroveringstochten van de Mongolen onder leiding van Dzjengis Khan, begon grote Turkse migratiegolf en kwam tot de vorming van de Ottomanse staat. Na twee grote veldslagen hadden de Turken een eeuw nodig om alle Servische gebieden te bezetten.

–Ottomanse rijk was een van de grootste in geschiedenis.

–Juist, Anton. Verder verowerden de Turken Hongarije  en begonnen zij met beleg vanWenen. Daar zijn de Turken gestopt door de hulp van Poolse koning en dat was keerpunt in de geschiedenis van het Ottomaanse Rijk. Europese leiders uit de tijd verenigden hun legers en wilden het Osmaanse Rijk terugdringen en het christelijk Europa bewaren. Hongarije, Kroatië zijn van de Turken veroverd en het leger van de Habsburgers kwam zelfs tot Macedonië. Op de weg naar het zuiden van Balkan riepen zij de Serviërs en Bulgaren op tot opstand tegen de Turken. Maar bij terugkeer van het Habsburgse leger, uit angst voor wraak van de Turken, ging groot aantal Serviërs vluchten en verhuizen naar nieuwe Oostenrijkse gebieden, over de nieuwe grenzen tussen de Turken en de Habsburgers. Men zegt dat met de verhuizing ging tussen 100 000 en 200 000 mensen weg van hun oorspronkelijke gebieden in Servië.

–Zware geschiedenis.

–Ja, zware. Maar,als je iets over geschiedenis weet, en op school leert men dat ook zo, de geschiedenis wordt altijd verdeeld in twee periodes: tot de Franse Revolutie, tot Napoleon, en daarna. We zijn hier met het eerste deel klaar. Goed? Het tweede deel laten wij voor een andere keer.

–Goed, oom Miloš. Gaan wij terug naar de auto?

–Wij kunnen nog iets drinken als je wil.

–Nee, dank je. Wij kunnen naar huis.

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De tekst is een schets met fouten.