Geduld in het lijden

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 16 July 17:45

     In 1 Petrus 2:18-26 geeft Petrus een prachtige diepzinnige analogie over "geduld in het lijden". Petrus richt zich in deze verzen in het bijzonder tot hen die een dienende taak hebben. Het Griekse woord betekent "bediende in het huishouden". Dergelijke bedienden waren in het Romeinse keizerrijk bijna allemaal slaven. Petrus spoort hen aan het lijden te gedenken dat hun Heiland moest doorstaan, toen Hij terecht werd gesteld, wanneer zij ernaar streven geduldig hun eigen beproevingen en lijden te verdragen.

     De gehele passage getuigt van een zodanig grote levendigheid en een dergelijk bijzonder taalgebruik, dat men er vanuit mag gaan dat Petrus de nacht, waarin hij ooggetuigen was van het uur van beproeving van de Heiland, nog duidelijk voor ogen stond. Hij gebruikt de uitdrukking "slagen verduren" (vers 20) dat ons doet denken aan de uitdrukking "met vuisten geslagen worden", zoals door Matteüs (Matteüs 26:27) en Marcus (Marcus 14:65) gebruikt wordt om te beschrijven hoe de Meester werd behandeld. Hij verwijst naar de minachtende spot van de hogepriesters en de stille aanvaarding van deze minachting door Christus. (vers 23) Petrus noemt ook de “striemen” (vers 24) wat het gevolg was van een Romeinse geseling.

   Ik heb nagedacht over het doel van pijn. Niemand van ons is immuun voor pijn. Ik heb mensen er heel verschillend mee om zien gaan. Sommigen keren zich in boosheid van God af, en anderen komen door hun lijden dichter tot God.

     Net als u heb ik zelf ook pijn gevoeld. Pijn is een graadmeter voor het genezingsproces. Zij leert ons vaak geduld. Ouderling Orson F. Whitney heeft geschreven: 'Geen enkele pijn die we lijden, geen enkele beproeving die we meemaken is voor niets. Zij dragen bij tot onze vorming, en tot de ontplooiing van kwaliteiten zoals geduld, geloof, kracht en nederigheid. Door verdriet en lijden, zwoegen en beproeving krijgen wij de vorming waarvoor we hier gekomen zijn.’ (Orson F. Whitney. In: Spencer W. Kimball, Faith Precedes the Miracle (1972), p. 98.)

     Er is nog een ander soort pijn namelijk geestelijke pijn wat in de diepte van onze ziel zit en ongeneeslijk kan lijken, zodat we ‘gepijnigd’ worden met ‘onuitsprekelijk afgrijzen'. (Alma 36:14.) Dit is het gevolg van onze zondige daden en gebrek aan bekering. Ook voor deze pijn is er een universeel en absoluut geneesmiddel. Het komt van de Vader door de Zoon en het is er voor een ieder van ons die bereid is om het nodige te doen om zich te bekeren. Christus heeft gezegd: 'Wilt gij nu niet tot Mij terugkeren, en tot inkeer komen, opdat Ik u kan genezen?' (3 Nephi 9:13.)

     Christus heeft gezegd: "En mijn Vader heeft Mij gezonden opdat Ik aan het kruis zou worden verhoogd, en opdat Ik, na aan het kruis te zijn verhoogd, alle mensen tot Mij zou kunnen trekken. Daarom zal Ik alle mensen tot Mij trekken." (3 Nephi 27:14-15.)

     Het is onze grote persoonlijke uitdaging om door de verzoening van Christus in dit sterfelijk leven een heilige te worden. Dit proces wordt misschien wel vooral gemeten wanneer men pijn ervaart. In de uiterste nood mogen we in ons hart als kinderen worden, nederig worden, en geduldig bidden en werken en wachten op de genezing van onze ziel. Evenals Job zullen we als goud te voorschijn komen uit onze beproevingen is mijn getuigenis in Jezus naam. Amen.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Moeten wij lijden en hoe komt dat voor?
Dag VeraSoul,

Er is er maar één die bepaalt wie er lijden moet en wie niet en dat is God. De zilla die ik geschreven heb geeft alleen maar aan dat lijden ook gepaard kan gaan met zegens en nieuwe inzichten die de intelligentie verhogen.

Lijden kan dus een middel zijn om dichter bij God te kunnen komen maar alleen als God dat wil. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.