De rook om mij heen is verdwenen.

Door Knokker gepubliceerd op Saturday 08 July 01:47

                

 

Vorig jaar augustus ben ik in de ziektewet geraakt met een zware burn-out. Het ging al een tijdje niet goed, was een kwestie van tijd. En na een jaar verder zit ik voorlopig nog wel thuis. Een zeer eenzame tijd, waar ik mijzelf letterlijk en figuurlijk opsloot in mijn huis. Daar was ik veilig. Ik sliep veel, was lusteloos. Kon niets verdragen, en de angst om naar buiten te gaan werd erg. Ik ben toen vrijwilligster geworden in het bejaardentehuis. Daar voelde ik mij veilig, en genoot van de bewoners. Samen met mijn huisarts en psycholoog zocht ik naar een uitweg. Net toen ik het een beetje op de rit kreeg, ging mijn lichaam protesteren. Ik moest geopereerd worden.

 

               Geestelijk  en Lichamelijk.

​            

 

​Mijn baarmoeder moest verwijderd worden. Op zich zijn er ergere dingen. Zes weekjes rust, en verder. Maar ik ben niet zomaar knokker. De operatie duurde ruim vijf uur, want op mijn linker eierstok zat een cyste van acht centimeter. En tegen mijn dikke darm aan. Na drie dagen werd ik ontslagen uit het ziekenhuis en werd er thuis erg goed en liefdevol voor mij gezord. De cyste was opgestuurd en we hebben bibberend op de uitslag gewacht. 90% kans van goed maar 10% van slechtnieuws. Gelukkig was het goed. Maar thuis werd ik niet beter, ik knapte niet op. Het werd erger. Hoge koorts, opgezwollen buik. Wanhopig van de pijn ben ik drie keer met spoed terug gegaan naar het ziekenhuis, en de derde keer werd ik meteen weer opgenomen in het ziekenhuis. Met een infuus met anti biotica. Ik bleek een buikabces te hebben, en als dat knapt is het klaar, over en uit. Maar!! Dat is niet gebeurt. Het herstel duurt lang, want ook de burn-out kwam dubbel zo hard terug. Een klote tijd, maar nu verleden tijd.

                 

​Nu heb ik het roer helemaal omgegooit. Ik ben gestopt met drinken. Ik revalideer (trainen), ik wandel. Ik werk keihard aan mijzelf. En ik heb fijne mensen om mij heen. Motiverende mensen die mij afremmen want de rook om mijn hoofd is verdwenen. Dus mijn koppie is helder, maar mijn lichaam protesteert. Ik ben in paar weken 6 kilo afgevallen en ik voel langzaam terug komen. Ik sport onder begeleiding, ik heb een dietist die mij helpt met voeding. Maar voor mij zo groot iets, ik drink niet meer. Ik ga werken aan mijn herstel, zodat ik sterk word en dan een leuke baan zoeken en ik ga leven. Gewoon leven en genieten.

​Pfff, dit zit al weken in mijn kop. Ik ben zo blij dat ik weer een laptop heb. Dit alles schrijf ik eenmalig. Want ik wil gerichter gaan schrijven. Over burn-outs, voetbal enz.

Maar nu, ga ik lekker slapen...

​Dag vrienden en vriendinnetjes...

Knokker..

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ken je de uitdrukking van de chinezen: het leven is een golfbeweging, als je beneden bent kun je maar één kant op, dat is naar boven!
Zet 'm op.