Anton uit Maastricht - Hoofdstuk 8: Een donkere avond

Door VeraSoul gepubliceerd op Thursday 22 June 10:33

Na dinner met zijn vrouw en dochter ging hij in zijn werkkamer nog wat papieren van zijn werk bekijken en lezen, het verhaal dat op de papieren stond vond hij niet leuk. Naar zijn smaak waren de rapporten eenzijdig opgesteld en dat geeft een verkeerd beeld over de situatie in zijn bedrijf waar hij de grootste aandeelhouder is. De directie onder leiding van zijn jonge en ambitieuze partner heeft kritiek op zijn houding tegen meer investeren en experimenteren. Ja, hij weet het, hij is geen ICT'er en de technologie verandert snel en elke dag komen talloze nieuwe dingen op de markt, maar hij is financier en over geld weet hij veel. Hij staat niet voor niks jarenlang in de Quote 500. Met zijn partner die het bedrijf heeft opgericht en hem later, twintig jaar geleden,  als financier er binnengehaald heeft hij atlijd goede verhoudingen gehad. Het bedrijf heeft nu meer dan twee honderd werknemers en met zijn connecties zijn zij in Nederland een grote netwerk van producten en diensten opgebouwd bij lokale overheden, semipublieke instellingen,onderwijs, zorginstellingen … Hij heeft nog steeds de grootste invloed in het bedrijf, dat weet hij, maar hij is niet blij met zijn tien jaar jongere partner die, na hem, de grootste aandelhouder is. Hij is zestig en hij voelt dat hij niet zo veel kracht als vroeger heeft. Hij was vroeger moedwillig geweest, zo moet je in de zakenwereld zijn. Vele op zijn weg naar zijn rijkdom hebben dat onthouden, veel mensen vinden hem geen leuke persoon. Maar wie is leuk in de  wereld van geld? Niemand, dat weet hij. Hij moet zijn partner goed in de gaten houden, van hem kan hij nog van alles verwachten. Misschien is  het best hoofden van afdelingen voor gesprekken te uitnodigen, apart, zomaar, om zijn aanwezigheid te vergroten. Ja, dat gaat hij nog morgen op papier zetten en daarover nadenken. Dat kan nog alles morgen.

Hij kijkt verder naar het journaal om acht uur, leest nog wat kranten en dan hort hij zijn vrouw tegen hem zeggen om de afvalkalender van hun gemeente, Onderbanken, te bekijken en als nodig hun groene bak voor de inzameling te leggen. Dat doet zij elke keer hoewel zij allebei precies weten wanneer dat nodig is en rond welke tijd hij dat gaat doen, het is jarenlang routine geweest.Zij wonen in Merkelbeek, een dorp naast Brunssum, het lijkt `n beetje afelegen maar het is eigenlijk een plek van rust en ruimte in Oostelijke Mijnstreek. Hij zegt zijn vrouw dat hij naar buiten voor de groene bak gaat, doet een jas aan en doet de deur van de tuin open. Het is een mooie avond, helemaal donker en stil. Geen sterren aan de hemel, wat wolken, het lijkt alsof de natuur ook slaperig is. Hij trekt de afvalbak langs de bomen en struiken van zijn huis. Hij hoort alleen maar wielen van de bak en opeens staat naast hem iemand in het donker met muts op zijn hoofd. Hij probeert de ogen van de persoon snel te zien maar dan hoort hij een gedempte geluid. Toen hij op de grond ligt schiet de persoon boven hem nog een keer in zijn hoofd en verdwijnt als een schaduw in de donkere avond.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.