x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Anton uit Maastricht - Hoofdstuk 4: Ochtendjogging

Door VeraSoul gepubliceerd op Friday 16 June 20:46

Uit zijn appartement in Avenue Céramique is Gabriël Windus om half zeven vertrokken, zoals bijna elke ochtend in de laatste vijf, zes jaar dat hij bezig is met ochtendjogging. Zijn joggingroute is bijna altijd dezelfde: van zijn appartement tot de Stadspark, tot het standbeeld van d`Artagnan, en terug. Afhankelijk van het weer en zijn tempo kan het verschil in tijd vijf tot tien minuten zijn en hij zou thuis rond acht zijn, nooit later. Dan kan hij snel douche nemen, zich ankleden en met de auto naar zijn werk. Dat is inmiddels voor hem een standaard routine geworden en hij geniet daarin elke ochtend. Op zijn werk moet hij vele vieze dingen doen, hij is een vastgoedmakkelaar en vaak moet hij met mensen als met vee omgaan. Er is veel geld in zijn zaken die van verschillende kanten komt, witwasgeld en het komt meestal uit buitenland. Hij doet dat jaren lang en in de laatste jaren heeft hij veel verdiend maar hij is ook bang dat hij langzaam overzicht in zijn zaken verliest. Misschien nog paar jaar en dan stoppen, denkt hij, naar Spanje of Frankrijk verhuizen. Gezin heeft hij niet, voor hem is makkelijk te verdwijnen. Hij is pas vijfenvijftig, gezond, en hij heeft nog vele mooie jaren voor zichzelf, nog veel genoot wacht op hem.

De ochtend is fris, maar de zon is al verschenen en hij loopt langzaam door de straten in Wyck. Er zijn weinig auto`s en hij loopt richting Hoge brug, op de voetgangersbrug is er niemand. Hij stopt in het midden van de brug en kijkt naar Maas, naar de park en de stad. Wat een mooi plaatje, denkt hij. Er zijn nog paar mensen bezig met jogging, wat auto`s op de weg beneden en men kan voelen dat de stad wakker is geworden. Op terugkeer naar zijn appartement, over half uurtje,  zal dat plaatje helemaal anders worden. Paar briesjes schudden hem uit deze pittioreske momenten en hij gaat verder lopen. Van de brug steekt hij de weg naar de park over. De park is leeg, in de verte ziet hij aan de kant, langs de rivier, paar mensen met honden.Bij de wallen van de stadsmuur gaat hij langs de struiken en bomen naar boven, richting het standbeeld van d`Artagnan. De tempo van hem is niet hoog en hij ziet achter zichzelf een jogger met een moets die op hetzelfde pad met een snelere tempo loopt. Die laat ik voor mij, denkt hij en hij gaat `n beetje aan de kant, langs de struiken, lopen. De jogger achter hem gaat met zijn hand naar zijn jas en trekt snel een pistool met een demper uit. Er zijn twee snelle, bijna geluidloze schoten van dichtbij in de hoofd van de vastgoedmakkelaar afgelost, de pistool heeft de hoofd van de man bijna aangeraakt. Hij valt in de struiken naast het pad. De jogger met snelle tempo loopt verder richting de uitgang van de park waar hij over een bruggetje verdwijnt achter de wallen richting centrum van Maastricht.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.