Anton uit Maastricht - Hoofdstuk1: Zonnige dag

Door VeraSoul gepubliceerd op Friday 16 June 20:43

De zonnestralen vliegen zingend door de glazen van de ramen in de hotelkamer. De vijftigjarige man in de badmantel  doet een raam open en voelt verse, maar warme lucht van buiten. Er is geen wind, af en toe een klein briesje, de bomen naast de hotel bewegen niet. Het is rond elf uur in de ochtend. Hij kwam in de hotel Leonardo, Aachen, rond tien, heeft koffie gedronken op de terras, biergarten, er is niemand daar geweest. Hij heeft bij de koffie zijn mails op de smartphone bekijken en nog een keer de belangrijkste boodschap, de boodschap van haar: “Ik kom rond elf.” Daarom is hij hier. Na de koffie is hij naar de hotelkamer gegaan en een lange douche genomen. Bij de bar heeft hij een flesje rode wijn met twee glazen naar de kamer genomen. Op hem wacht een middag vol genoot met haar, hij weet het. Zij doen dat een of twee keer per mand, ongeveer twee jaar lang. En, zonder verplichtingen, business with pleasure. Zij komt te kort in liefdesleven in haar ongelukkige huwelijk. Zij is ongelooflijk sexy en in haar beste jaren, de jeugd is voorbij, de tijd loopt door, dat weet zij. En, dan komt zij bij hem, bereid voor alles en vol van overgave. Hij heeft geluk, denkt hij, zo een vrouw heeft hij nooit in zijn leven gehad, en hij heeft wat vrouwen gehad. Hij kijkt naar zichzelf in de spiegel, tevreden: wat grijze haren rond zijn oren, zijn lichaam onderhoudt hij goed, is vaak bezig met fitness. Het is kwart voor elf en hij steekt een sigaret aan bij het open raam, wil in het wachten nog  `n beetje genieten.

Zij was vanochtend op tijd op haar werk, zelfs vijf minuten eerder. Meestal is zij te laat, maar deze ochtend niet. Dat heeft haar baas ook cynisch opgemerkt met de woorden: ”Hey, dat is een goede werknemer, voor belangrijke zaken altijd voor tijd komen!” Hij is directeur van een bankfiliaal  in Aachen en zij is een van de boekhouders met vele dossiers. Zij moet eigenlijk doen wat de baas haar zegt en vaak zijn dat zaken met documenten waar men niet makkelijk eigen handtekening daaronder zet. Zij weet het, het gaat vaak over transacties die vaak geld witwassen en iemand zou ooit daarvoor wat tijd achter de tralies kunnen doorbrengen. Maar zij heeft de baan nodig, de salaris is goed, zij heeft financiële onafhankelijkheid in een mislukte huwelijk zonder kinderen en echtgenoot die zij zeker gaat verlaten. Zij kan het niet meer, de tijd loopt, zij is vijfendertig, in haar beste jaren. Haar man is een goede persoon maar wat heeft zij daarvan? De dagen vliegen voorbij, na tien jaar huwelijk is er geen spanning meer en zij is vol van uitdagingen en die liggen overal rondom zij. Allen hij, haar man, ziet dat niet. Zij is natuurlijk rood, lengte 1,70, mooie en lange benen en strakke billen, brede heupen. Haar borsten zijn nog steeds uitdagend en aanlokkelijk. Haar gezicht sieren haar grote, groene ogen en dikke lippen. Zij weet dat veel mannen achter haar rug zich omdraaien als zij langs hen loopt. Zij laat het niet zien dat zij dat opmerkt maar van binnen is zij daardoor vuur en vlam. Ik ben een vrouw, vrouw die vele mannen begeren! Dezelfde gedachte heeft zij deze ochtend. In gesprek met haar baas benadrukt hij nog een keer belang van de bank en waarom zij haar naar zo een belangrijke klant sturen, dat zij het dossier bijna twee jaar beheert. Zij bespreken ook snel de belangrijke documenten die zij na de transactie met de handtekening van de klant terug moet brengen. Zij doet het goed, zegt de baas en, sarcastisch, de klant is meer dan tevreden met haar. Kijkend in haar ogen diep, als een duivel, en glimlachend, zegt hij dan de rest van de dag zij vrij kan nemen en, zoals vaak, vieren de zakelijke overeenkomst met de klant of vrienden of…Zij weet dat over haar en de klant wordt geroddeld maar dat laat haar koud. Zij verlaat haar werk, buiten is een mooie, zonnige dag, zij controleert in de auto nog haar kleding en make-up. Zij doet haar vest out, het is warm en door de gedachte wie en wat op haar wacht, krijgt zij het nog warmer. Hij is zo onverzadigbaar, en in haar dromen kon zij nooit durven te denken over dingen die hij tegen haar doet. En, in de laatste tijd, wat zij tegen hem doet. Zij weet dat hij een klootzak is, maar in seks vindt zij dat leuk. Zij is helemaal losgeslagen geworden, zij durft meer en grenzen zij vaag geworden. Zij vertrekt met de schreeuwende auto en geeft de sporen in de parking voor de bank.

Zijn sigaretje is gedoofd, hij gaat nog een keer zijn tanden poetsen voor een frisse adem. Het is enkele minuten voor elf, zij zou nu moeten komen. In de spiegel controleert hij voor de laatste keer zijn eerste, macho, indruk die hij op haar zou moeten weken. Hij is tevreden met zichzelf, meer dan tevreden. Hij hoort zachte tikjes bij de deur, alsof iemand met zijn vingers op de deur klopt en speelt. Daar is zij, denkt hij blij. Hij opent de deur met een glimlach. Voor hem stond een jonge man knikkend en glimlachend, alsof zij oude kennissen zijn die net samen zijn geweest. Hij kijkt verward en wil iets zeggen maar op hetzelfde moment ziet hij verbaasd dat de jongen uit zijn jas iets pakt dat op een pistool met een demper lijkt en stopt het in zijn mond. De jonge man duwt hem met de demper in zijn mond naar binnen en doet de deur van de kamer dicht.

Zij is op de parkeerplaats van de hotel Leonardo, nog steeds in de auto. Zij rookt een mentholsigaret waarna zij een menthol bonbon wil nemen voor de frisse adem. Ik laat hem paar minuten wachten, dan zijn zijn verlangens groter, denkt zij. Zij checkt haar make-up, schoenen, jurk en blouse, neemt de bonbon en verlaat de auto. Vol van zelfvertrouwen door haar vrouwelijkheid komt zij in de hotel waar zij rustig, zonder aandacht te trekken, door de gang loopt. Het nummer van de kamer heeft hij haar per SMS gestuurd, in de kamer zijn zij al enkele keer geweest. Zij komt bij de deur die paar centimeter open is. Hij wacht op mij ongeduldig, denkt zij. Zij duwt langzaam, met flirt, de deur, alsof hij meteen aan de andere kant van de deur zou staan. Het spel is al begonnen, rommelt in haar hoofd. Na enkele seconde te wachten en niets te horen of zien doet zij de deur helemaal open en komt binnen. Op de grond, in het midden van de kamer, ligt haar minnaar in de witte badmantel, op de rug, stil. Zij komt dichter bij hem. Rond zijn hoofd is een grote plas bloed. Zij begint te schreeuwen.

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.