70 Vragen stellen

Door Doler gepubliceerd op Wednesday 14 June 23:44

Weet jij hoe dat werkt, weet jij hoe dat zit, heb jij een antwoord op, heb jij de gebruiksaanwijzing gelezen? Wat moet ik ervoor doen, hoelang, Ehhhh…..

Vragen stellen, er worden weinig echte vragen gesteld, het zijn meestal oppervlakkige vragen met oppervlakkige antwoorden. Als of we de moeite niet meer nemen om een gesprek erover te beginnen, we doen net alsof we alles weten. We zijn ook niet meer geïnteresseerd in vragen stellen, zijn we dan bang voor het antwoord. Zijn de vragen dan te persoonlijk, een advies, een raad, een handvat te direct, te confronterend.

Voor mijn gevoel is het dat er zoveel vragen zijn en zoveel antwoorden dat we het niet meer willen weten. Er is teveel van wat we niet weten of willen weten, het is teveel om veel te weten. De antwoorden zijn meestal nou dat wil ik allemaal niet weten hoor, nieuws niet, politiek niet,  geen krant of TV. Nee het enigste is platvloerse programma’s en alles aflopen wat er maar aangeboden wordt aan films, musicals, tentoonstellingen, bijeenkomsten met een luchtig karakter, festivals, grote feesten, gewoon simpel en lekker eenvoudig.

 

Geen diep gang meer, zelfs als je iemand tegenkomt en vraagt hoe gaat het, dan is het antwoord goed hoor. Nou weet ik ook wel dat je niet aan iedereen hoeft te vertellen dat het even niet goed gaat, maar familie, naasten, vrienden, dat mag toch wel.

Nou mijn ervaring is anders en ik hoor het van veel mensen dat als je iets zegt, uitlegt, een advies geeft de meeste gelijk zich aangevallen voelen. Er niet meer over gepraat wordt of gevraagd wordt wat bedoel je nu eigenlijk. Nee we willen alles weten maar doen er helemaal niets voor, we laten alles aan de oppervlakte drijven en doen alsof we het allemaal begrijpen en weten.

We doen van alles maar we gaan er niet voor, we tonen wat interesse, wat gaaf, wat leuk, wat interessant, dat ga ik meer doen je ziet mij terug.

Nou gaat het er niet om of ze terug komen, want dat gebeurd zelden, maar ze roepen daarna iets de wereld in dat ik denk, huh hoe kom je daar nu bij.

 

Wat me steeds weer opvalt als tijdens een bijeenkomst tussendoor of aan het einde gevraagd wordt, zijn er nog vragen er heel weinig vragen zijn. Ja dan kan je zeggen het is duidelijk, ze begrijpen het, maar nee dat klopt ook weer niet want zeker bij bijeenkomsten die herhaald worden merk je de volgende keer dat het niet begrepen is.

Wat ook opvalt dat er vaak vragen zijn , mijn zus of de vriendin van, ook weer een vraag van zichzelf maar niet voor zichzelf durven stellen.

We volgen van alles zoals cursussen, workshops, maar heb jij je weleens afgevraagd wat doe je ermee en als je iets nieuws gaat doen wat ga ik ermee doen. En zie je dan ook bij jezelf als je terug komt van wat je da laatste tien jaar gedaan hebt wat je er nu nog meedoet. Meestal hoor ik dan o dat is leuk dat heb ik ook weleens gedaan, dat moet je ook doen. Of ga je mee er is een workshop over bla, bla, bla die lijk me zo leuk. Natuurlijk is niet alles zwart of wit en is het gezellig om wat met anderen te doen, maar het meeste is verloren tijd, energie en geld.

 

Handig zou zijn om voor je wat gaat doen te informeren wat er gegeven wordt, wat het inhoud, en jezelf afvragen wat heb ik eraan. En wat verwacht ik ervan, ga ik dit voor mezelf toepassen. Stel ik geef een workshop om met hoofdpijn om te gaan en te voorkomen. Jij hebt altijd hoofdpijn en altijd maar pijnstillers slikken is ook wat, ik ga je uitleggen waar die hoofdpijn vandaan komt. Je luistert en denk ja hoor dat zal wel, dus daar ligt al een stuk gelijk. Maar goed je blijft luisteren en denkt dan he verrekt daar zit wel een kern van waarheid in, maar dan. Dan krijg je een handsvat mee, een manier om, een paar oefeningen, ik vertel je doe die voorlopig eens elke dag drie keer, een maand lang. Wat denk je dan, wat ga je ermee doen, ga jij die tools gebruiken. Nu hoor ik je denken nou ja als het helpt, je doet het en hebt twee lang geen hoofdpijn gehad, zo denk je dit werkt. Maar dan na een maand geen hoofdpijn, dan langzaam wordt het vergeten, s avonds thuis o shit mijn oefeningen, nu maar even gauw doen en zo gaat het verder totdat je het een paar weken geen oefeningen gedaan hebt.

Boem, koppijn, shit even de oefeningen doen, een dag, een week, nou dat helpt ook niet, waardeloze workshop. Ho stop, nee dus, het werkte toch, het ligt aan jouw, heb jij jezelf niet de vraag gesteld of aan degene die de workshop gaf, hoe lang moet ik dit doen?

En het antwoord was? Precies, elke dag doen, heb gevraagd de rest van mijn leven, ehh nee dus, maar wat is nu elke dag? Precies elke dag dat je leeft, ja maar daar heb ik geen zin in, ik neem wel een pil dat is makkelijker.

Vragen stellen en doen, uitvoeren is zo verrekte moeilijk, we zijn zo gemakzuchtig, ik heb wat en het moet nu weg.

 

Nou je stelt je ook niet de vraag wat doet die pil in mijn lichaam, wat wordt er beschadigd, is het wel goed voor mijn lichaam, enz.

 Als je vragen stelt is het ook belangrijk dat je luistert naar de antwoorden, wat je er daarna mee doet is jouw keus.

 

Doler, de reiziger

17-02-2017

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Over informatie. De ver van mijn bed show. Met als enigste waarden het navertellen. Hoe zit het met informatie uit de wijk? Die vinden we alleen van belang als het roddelpraat is.
Een gezonde normale aarde zal er zijn als er een gezonde normale wereldbevolking is. Het ik bepaald niet het leven. Het wij van het dorp bepaald het leven.
Onze navertel verhalen wat de waarheid is bepaald niet de waarheid.
De navertel verhalen die een ander groep heeft bepaald niet de waarheid. De natuurwet is de waarheid. Maakt niet uit wat we fantaseren als waarheid boven de natuurwet.