Denkwijze

Door Doler gepubliceerd op Saturday 20 May 19:48

66      Gedachte reizen de hele wereld over.

Het denken blijft bij je, wij denken positief en negatief, maar laten het negatieve overheersen. We willen het niet, we duwen het weg, maar daardoor komt het veel harder in vele vormen terug. Bij het waarom staan we niet stil, we gaan nog harder duwen. Veel van onze negatieve gedachten wordt ons opgedrongen, maar het meeste verzinnen we zelf. Je roept ze op, je koester ze, je houd ze dagen, weken, maanden, ja zelfs jarenlang vast. En dan vraag jij je niet af waarom je ziek wordt van je negatieve denken..

 

Door de negatieve gedachten te veranderen in positieve gedachten, dus een oplossing, een verandering neer te zetten, verdwijnen de negatieve gedachte. Je bereikt echter niets door alleen maar positief te denken, ook kun je, maar dat weet je al lang, althans je denkt dat je het weet, eens veel beter voor jezelf gaan zorgen.

In feite houd jij jezelf voor de gek door te denken dat je gezond eet, ontspant, werkt, sport, liefdevol naar de ander, er zijn voor de ander,  je rent maar door. Een verkoudheid, een griep, hoofdpijn, rugpijn, andere kwalen, je negeert ze, je gaat gewoon door. Je bent sterk, stoer, je bent geen watje, je zet jezelf opzij, je laat iedereen zien hoe goed jij bezig bent. Je let totaal niet op jezelf, je negeert de pijn, het ongemak van je eigen lijf. Preventief doe je niets, dat denk je maar, dat maak jij jezelf wijs, je doet van alles maar toch wordt je ziek, heb je klachten.   

 

Je doet niets om iets te voorkomen, je noemt het zelfs domme pech en als het echt niet goed gaat roep je om een arts die jou moet genezen. Die schrijft je iets voor, na een paar dagen werkt het en dan stop je er weer mee, therapieën blijf je niet doen als je weer als je klaar bent bij de therapeut, thuis ga je niet verder ermee. Nee het kan wel weer, het heeft lang genoeg geduurd, totdat het weer mis is ergens in je lijf. Nee af en toe een controle, niet nodig, ik let er wel op, nou je ziet niets van wat er met jezelf gebeurd.

Je poets je auto meer als dat je iets echt voor jezelf doet, je brengt je auto toch ook naar de garage als je iets opmerkt. Maar je eigen lijf, het zal wel weer overgaan, nee je voorkomt niets, helemaal niets, dat denk je maar. Zeker op lange termijn daar sta je helemaal niet bij stil, teveel moeten.

 

Het is zo erg met ons gesteld dat we zelfs als we therapie doen of ziek zijn, gewoon doorgaan met ons lichaam te mishandelen, je gaat gewoon door met werken, sporten, feest vieren omdat zgn. goed voor je is. Je verwacht dat de ander alles oplost, jou beter maakt. Terwijl jij vrolijk verder gaat en boos wordt als het te lang duurt, dus waarom ga je naar een arts, therapeut,  alternatieve genezers als je zelf door gaat.

 

Waarom?

 

Jaar in jaar uit vangt jouw lichaam en geest de klappen op, jarenlang mishandel jij je lichaam, totdat het klaar is.  Het lichaam en de geest geven het op, onderdelen vallen uit, je wordt ziek, je bent op en dan?

Wat doe jij, je vreet chemische troep die je vitaminen of mineralen noemt, je drinkt zwaar gesuikerde drankjes, die jij energiedrankjes noemt. Dan kan je weer roepen het gaat weer, totdat het echt moment is aangebroken dat het echt op is. En toch ga je door met chemische troep te eten, te drinken, ja zelfs de medicijnen zijn zo chemisch dat er veel bijwerkingen zijn soms erger dan de kwaal.

Soms moet er een onderdeel vervangen worden, je roept om reserve onderdelen, een donor die jouw gesloopte lichaam weer op gang moet helpen.

Ja zelfs bij een depressie moet een pil jou gaan helpen, je verdoven, zodat je niet meer kan denken.

 

Waarom doe jezelf niets? Je bent gewoon super eigenwijs, je denkt datje de hele wereld aan kunt. Je geeft geen mallemoer om je eigen lichaam, ja zelfs niet om je geest en ziel die zijn heel ver verwijder van jou denkbeeld..

Wat ben jij nog waard als alleen maar een machine die moet presteren, die zich steeds meer moet bewijzen en opofferen.

En zeg nu niet dat je dit allemaal niet doet, je doet het wel maar je durft er niet aan te denken, niet bij stil te staan.

 

En weet jij waarom je niets doet? Je hebt geen echte wil om te leven, je maak jezelf wijs dat je leeft. Ons lichaam is gemaakt om te leven en niet om te overleven, daarom leven wij te weinig jaren, het lichaam kan veel ouder worden als nu, maar zolang we zo doorgaan en het voorbeeld geven aan onze kinderen zal er niets veranderen.

 

Een denkwijze dat we moeten, we mogen leven, doe het dan ook, laat je niets wijs maken dat het anders is, je wordt belazerd en je doet er zelf aan mee.

Doler, de reiziger

14-02-2017

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.