Tandarts

Door Jordy Pieper gepubliceerd op Thursday 18 May 23:39
In de ochtend rond 9 uur kwamen we aan op één van de vele universiteiten van Yogyakarta. De buitenkant ziet er keurig uit. Mooi, schoon, plantjes, moderne design achtige muren, fonteinen en ga zo maar door. De binnenkant is andere koek. Het oogt veel goedkoper. Simpele tegels en beton. Niks meer moderns aan. Gewoon simpel. Bij binnenkomst is het de bedoeling dat je bij de receptie een soort van ponskaartje maakt. Niks machinaals, gewoon schrijven op een klein blauw papiertje. Daarbij moet je een nummertje trekken. Nou ja trekken, het is meer pakken. Iemand heeft de avond ervoor er veel moeite in gestopt om al deze nummertjes op volgorde te leggen. Het start bij 1, en het eindigt ergens bij 600. De kaartjes die gebruikt zijn, verspreiden zich in het hele gebouw want de patiënten leveren deze in bij één van de vele balies. Er zijn hier meerdere klinieken die verschillende taken hebben, dus het moet een hele klus zijn om telkens al die kaartjes bij elkaar te rapen en op volgorde te sorteren. Hier in Indonesië bestaan veel beroepen die wij in Nederland niet kennen, ik kan me voorstellen dat er speciaal voor de kaartjes iemand is aangesteld. Wij hadden nummer 214. En om een nummertje te mogen pakken, moet je eerst even betalen. Daarna wachten totdat je nummer wordt omgeroepen. Dat begon ergens bij 120.. Op deze universiteit zie ik veel studenten in witte jasjes. Studenten die worden klaargestoomd om straks het verschil te kunnen maken. Artsen, doktoren, zusters en tandartsen. Er werken professionals en de studenten kunnen zo makkelijk mee kijken. Wij komen voor de tandarts, echter het duurde nog even voordat we de tandarts zagen. We werden het hele gebouw doorgestuurd. Na een poosje gewacht te hebben, werd ons nummertje eindelijk omgeroepen. Op naar de eerste stop! Bij de eerste stop konden we eerst eventjes zitten in een klein wachtkamertje. Nadat we daar werden omgeroepen, konden we door naar een simpel bureautje waar een vrouwtje vraagt wat er aan de hand is. Vervolgens scheen ze met een zaklamp in de mond van Tiwi om te bevestigen waarvoor we kwamen. Dit duurt slechts 2 minuten bij elkaar, maar het wachten in de wachtkamer duurde zeker 10 keer zo lang. De tweede stop is het maken van een röntgenfoto. Dat moet gebeuren aan de andere kant van het gebouw. Eerst even langs de receptie, dan vervolgens weer wachten. De foto zelf.. Super snel. Zonder bescherming. Voordat we de foto kregen mochten we eerst even betalen. Dat moet weer bij een ander bureautje. Vervolgens tien minuten wachten en hoppa, we hadden de foto! Op de foto is duidelijk te zien dan de linker verstandskies aan de onderkant scheef groeit, zo scheef dat deze verstandskies onder de kies ernaast aan het groeien is. En dat doet pijn, heel veel pijn. Ook was te zien dat de verstandskies die erboven zit al klaar is met uitkomen, maar net wat te ver uitkomt. Dat zorgt ook voor pijn. De derde stop is naar de tandarts. Maar eerst nog even langs een volgende balie. Na het checken van de gegevens die de vorige balies doorgaf, zei deze baliemedewerker dat we even verderop in de gang konden zitten en wachten. Deze keer hoefde we niet te betalen, verrassend! Het wachten in de gang duurde lang, heel lang. Bleek dat de baliemedewerker vergeten was om Tiwi in te schrijven bij de tandarts. Dus na een onnodig extra lange tijd gewacht te hebben, konden we eindelijk naar de tandarts. Hij bekeek de foto's en vertelde ons wat we al wisten. Hij kwam met twee opties; de behandeling nu of morgen. Het is verstandig om veel te eten van te voren, omdat je na de behandeling moeilijk kan eten. Wij kozen daarom voor de volgende dag. Het grappige is dat er geen vaste afspraak gemaakt hoeft te worden. Kom maar gewoon tussen 9 en 10 uur in de ochtend, dat was het advies. De volgende dag stond vooral in het teken van wachten, maar daar kijken we niet eens meer van op. Bij de receptie moest deze keer een wit papiertje ingevuld worden en uiteraard even betalen. Nu wacht ik in m'n eentje in een wachtkamer. De verstandskies van Tiwi wordt nu getrokken. Gelukkig hebben we ons romantisch dineer ter ere van ons 1 jaar samen zijn gisteravond al gehad. Want deze week kan Tiwi niet fatsoenlijk eten, maar volgende week ook niet omdat er dan nog eentje getrokken moet worden.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.