Mijn buurtgenoot 'Puck'

Door Motorfietsgerrit gepubliceerd op Friday 28 April 23:42

Neen, niet die van de Pettefet...maar van om de hoek. Ze rijdt in een grijze minicooper van jonge makelij. En ze woont in een huis zoals ik. Ooit gebouwd midden jaren zeventig. En samen met haar (en enkele anderen) hebben we te 'kampen' met expansiedrang van een achterwonende buurman, die een nieuw huis aan het bouwen is.

Puck ken ik van het koffiedrinken in het dorpshuis hier tegenover. Elke woensdag kan je daar voor anderhalve euro lekker koffie of thee drinken. Tweede en derde bakje gratis en ook nog eens een koekje of gebakje!

Het is al weer een tijdje geleden, maar het was twaalf uur in de morgen en de koffie-ochtend was ten einde. Puck en ik liepen samen vanuit het dorpshuis ons weegs. Op haar vraag 'hoe is het met je?' kon ik helaas niet zeggen dat het goed met mij gaat. Want het gaat bereslecht met mij! Fysiek niets aan de hand, doch psychisch en economisch (bijna) volledig naar de knoppen.

...Eéns in de zoveel tijd wordt er in het dorpshuis een maaltijd geserveerd voor slechts een handje vol euro's. Daar was ik nog nooit geweest, want voor een paar euro minder eet ik thuis in mijn eentje. Nu wil het feit dat Puck een vrijwilligster is bij het dorpshuis. En op mijn antwoord 'het gaat niet goed met mij' ging haar hand naar haar tasje..., ze haalde uit haar portefeulle een briefje van tien en drukte dat in mijn hand. Ik moest en zal die avond aanschuiven voor de dorpsmaaltijd. En jawel! zulks geschiedde!

Puck glansde toen zij mijn bord voldeed en volgens mij glansde ik even zozeer. 

BEDANKT PUCK!

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat kan het leven toch ineens weer wat mooier zijn met de juiste aandacht. Mooi geschreven.