Plazilla,mijn gedachten stroom en persoonlijke blog

Door Jacqueline de Lange gepubliceerd op Friday 21 April 22:54

Wie schrijft blijft!

jaja wat een spreekwoordelijke zin,maar oh zo waar

Plazilla is voor mij een gedachten stroom die ik via mijn brein door mijn handen over de letters van mijn toetsenbord laat gaan,een golf van woorden en gedachten als een mooie heldere zee,die bruist en je eindeloos laat verzinken in een wereld parallel aan de aardse harde realiteit

Zeker geen roze wolk,maar een overpeinzing,vanuit een spirituele visie,filosofie,hoe je het wil noemen

ik schrijf wat ik denk

en ik denk wat ik voel

ik voel mij een eenheid van lichaam,geest en ziel

onlosmakelijk met elkaar verweven als een prachtig tapijt met her en der een weeffoutje

maar zoals ik al eerder aangaf nobody is perfect en dat is maar goed ook

zo leren we van en door elkaar

door te kijken,te luisteren en elkaar aan te kijken

in de spiegels van de ziel onbevangen leren kijken

als sta je op een afstandje en bezie je de hele mens,een individu,waar geen tweede exemplaar van is

Ik voel mij waar ik nu woon een outsider,er niet bijhorend

oh ja als het over hetw eer gaat en de dingen in het huis

maar een echte diepe conversatie is hier niet denkbaar laat staan uitvoerbaar

steeds idee hebbend dat je je moet bewijzen om erbij te horen

Maar wil ik hierbij horen?

een duidelijke NEE

niet omdat ik mij te goed voel,in tegendeel

Maar de oppervlakkigheid en platvloerse heeft negatieve emoties bij mij

dat stoot af

Ik liep net met mijn hond buiten,en in de verte hoorde ik stemmen,luidkeels en zeer prominent door de stilte van de late avond

duidelijk dat de drank rijkelijk in de mannen zat

en daar loop ik met een grote boog omheen

ik zoek de ellende niet op

Een zijweg ingegaan,de rust en stilte heeft mijn voorkeur

lekker zo de eenheid met de hond en mijn gedachten

heerlijk alles loslaten,meegeven aan de wind die voelbaar door de haren waait

en de zachte regendruppe;s die het stof op de aarde wegwassen

even sta ik stil bij een tuin,zo vol met tulpen,in allerhande kleuren daar kan ik blij van worden

Amber loopt letterlijk haar scherpe neus achterna en ruikt van alles,ze staat geregeld even stil

In de verte alweer het zo bekende licht van het zorgcentrum,bijna thuis

in neem een sluiproute,en ben alweer bij de achterdeur,de sleutel in de deurontgrendelaar,en met een elegante zwaai opent zich de deur en gaan we de gallerij op,zachtjes lopen langs de voordeuren,waar merendeel der bewoners al in diepe slaap is

Knopje van de lift indrukken,en de deur schuift open,ik zie mijzelf in de spiegel,en ervaar de gezonde blos op mijn wangen

knopje 2 indrukken en we gaan hnaar boven,zachtjes van de lift naar de voordeur lopen zodat niemand hinder heeft van ons terugkeren

zachtjes de deur in het slot en we zijn weer thuis

De wasmachine draait,ik hang mijn jas aan de haak

de hond gaat naast mij op de grond liggen

wachtend tot we naar bed gaan

Zal niet laat worden,daar de wekker onverbiddelijk om 06 uur afloopt

Welterusten iedereen!

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
dank je Jack voor je mooie positieve reactie
Eigenlijk is dit heel mooi geschreven. Een agenda en dagboekje des levens, waar pijnpunten, overdenkingen en het leven als vrij mens in één vallen.