UWV verhalen - De keuringsarts zonder vrienden. Sociopathie is geen vriendelijkheid.

Door Echteverhalen gepubliceerd op Sunday 16 April 08:30

Een sociopathie is geen vriendelijkheid. 

De arts had bedacht wat ik had, zonder mijn dossier, en zonder enig zin iets te willen leren uit mijn verhaal.

Haar standpunt: "Vrouwen hebben geen bekkeninstabiliteit. Dat is onmogelijk." 

Maar een sociopaat linkt dat aan: "Hoeveel vrienden heb je eigenlijk?" "En laat mij je huisarts maar bellen, nee niet de specialisten, alleen de huisarts, die weet toch alles?" 

Ik verbood haar contacten met mensen uit mijn kringen, ze had toch een heel dossier? Mijn dossier is namelijk heel dik bij UWV. Ze mocht wel alle specialisten bellen, aangezien de huisarts niet de bekkeninstabiliteit behandelt, en zij verstand hebben van zaken, niet de huisarts, die controleert alleen of je naar een specialist moet volgens haar mening. Ik kwam bij bekkenrevalidatie en fysiotherapie, via de gyneacoloog. Wilde ze die anders bellen? Dat mocht ook! Maar voor de relevantie: Bel AUB iemand die verstand heeft van mijn bekken. 

Ze antwoorde: maar 1 blaadje te hebben, meer info was niet nodig. 

Ze wilde wel dat haar specialistenvriend, me zou bewijzen dat ik niets had. Toen begon meteen mijn antwoord over dat ik een klacht zou indienen, omdat mevrouw zonder dossier en experts werkt, wel met een eigen idee, zonder uberhaupt een keuring, en dan door wil zetten over de rug van "vrienden", die niet eens officieel de enige keuze zijn om dit te bepalen. 

Nota bene is alles al bepaalt, waarom is ze achterdochtig? Is ze mentaal ziek? Ik kwam niet eens voor de bekkeninstabiliteit, maar voor de nieuwe klachten. Ze had nergens oog voor en was thuis helemaal geobsedeerd geraakt door het feit dat ik niet ziek kon zijn. Ze hoorde alleen nog maar bekkeninstabiliteit galmen door haar hoofd en ideeen. 

 

images?q=tbn:ANd9GcSfotMb-FT9RkXjTGGOyKuDan vraagt ze je over hoeveel sociale contacten je hebt en dan weet je dat ze zelf er geen een heeft...

Ze kent mensen, omdat zij, die mensen, denken en aanwezig zijn, maar zijzelf heeft niet het vermogen zich in te leven. Dus de mensen melden zich bij haar en zij verzint er wat bij. 

Dus mensen kennen is voor haar, "wie zag ik vandaag en noem ik vrienden". Dat is benoeming, maar geen vriend. Geen gezamenlijk delen.

Niets van wie is echt die vriend die ik ken, en die ik nog steeds mag, nadat ik die persoon diepzinnig ken.

En is ook zeker niet een van al die duizenden die ik ken, en echt doorgronden kan, zoveel dat ik ze kan laten rusten, en weer kan spreken. 

 

 

 

 

Een vriend is wel simpelweg iemand die eens is, maar echt eens is, deze vrouw zelf is niet zo eens.

Ze start het gesprek met uw ziekte kan niet bestaan. 

 

 

images?q=tbn:ANd9GcSQLk11d_1rQOT6qNmUs6J

Dan bent u wel heel erg oneens met de hele maatschappij waar vrouwen dag in en dag uit bekkeninstabiel zijn.

En bent u vriendeloos in uw vak, waar mensen die echt gestudeerd hebben, mij al vaker zagen, en ieder unanniem eens is over wat ik heb. En dat, die heftige ziekte helaas nooit meer over gaat. Echte vrienden kennen me, en zelfs tot in de specialisten weet men dat ik eerder to tough ben voor mezelf, dan dat ik het aan kan niets meer te kunnen. Dus helpen ze door van te voren te zeggen, wees maar niet to tough. Niet dat ze hun macht misbruiken en van mij een emotioneel wrak maken, maar de eerlijke dat harde laagje mag er af. Jij hebt dit nu eenmaal. En dan is er niets mis. Dan weet ik wat ik tref, en zij kunnen aan de slag met mij. 

note. Ik kan huilen met vrienden, omdat ik niet mee kan hardlopen, niet mee kan zwemmen, niet mee kan dansen, niet meer iets van mijn dagelijkse dingen kan, zoals ik ze altijd met plezier deed. Maar vrienden maken me niet aan het huilen en zijn altijd bezig met elkaar fijn laten voelen, en wat maken die benen uit!


Zodra ze wist dat ik geen depresssief mens ben, kon ze raden dat ik op voorhand de waarheid bespreek.

Ik wil namelijk graag mee, en heb te veel leuke mensen gekent om af te zeggen. 

Maar ik moest een ander pad op, wegens dat echte lijf, dat jaren een rolstoel kende, ook na de verlengde tijd dat je hem mag lenen. 

Ik ben alleen verhuisd, maar de ziekte wilde deze vrouw met haar criminele vrienden niet mee laten verhuizen. Ik moest hier doen alsof ik beter was, en werken voor deze gemeenschap, terwijl ik niets kan. Wel dat plan dat al bedacht was door een ander UWV. Maar die willen zij niet kennen, dan verdienen ze er niets aan. 

 

images?q=tbn:ANd9GcRpajecmF86f0emMCNy5LmZe speelt onder een hoedje, omdat ze eens zijn over hun salaris en functie.

Niet bevriend zijn met elkaar, maar met het bedrijfsdiagram. 

Ze zijn in deze provincie niet eens bevriend met hun collega's in het land, en verzinnen van alles om niet in het landelijk systeem mee te hoeven. 

Haar echte collega's staan met de mond open, hoe ze in dat zelfde bedrijf kunnen verzinnen dat ik naar de staf moet komen en de manager, en hoe deze haar weg laat komen met mishandeling... 


Tijdens die ontmoeting die ook begon met heeft u wel sociale contacten...

Tegen nota bene een psycholoog to be, zelfs inmiddels phd to be, bedacht ik me al meteen over haar.

Wat een foute opmerking, voor iemand die zometeen juist door mij beoordeelt wordt, op haar houding en manieren. Ze weet van mijn studie af? Wel als ze het dossier had gelezen...

Maar juist die persoon die zo fout begon, en met sociopathische houding haar opgebiechte, al thuis bedachte, verhaal zeil wilde bij zetten, want ik zou zogenaamd niet ziek kunnen zijn... en bekkeninstabiliteit zou een standaard verzinsel zijn, waar zij het woord verzinsel omheen kon bedenken, omdat ze maar 1 blaadje van het dossier van mij had opgevraagd, en van daar af vrij was gaan denken... Juist zij... 

 

images?q=tbn:ANd9GcRThGSEDUZWQiXVXO0xbzNTypisch overkomend als zware crimineel, met leugens in de open air. 

juist zij, leek meteen de eerste de beste crimineel... Wat een schaduwen door de praktijkruimte, die ze leent voor haar praktijken, van het sociale stelsel. Al dat geld meteen in een ruk weggegooid aan een vrouw die zo van de tralies weg kan blijven. 

Zo bleef ze een korte tijd later mn benen alle kanten op duwe met ruwste hand die ooit mijn benen aanraakten, en wilde ze nog zeggen ook, zie je niets aan de hand. 

Sindsdien kon ik nooit meer zo lopen als voor ik daar aan kwam.

De schade werd weggewuift door de volgende rat die brood zag in de baan, hulp bij slachtoffers, via het klachtenservice formulier van UWV. 

Al deze mensen werken, maar tegen de mensen. Dat zijn geen vrienden.

"Het diagram bracht ze brood, en zelf waren ze vriendenloos. " Het is de nieuwste slogan!

 

Haar mentale problemen: Meteen oordelen, onkundig zijn, grenzenloos denken, over grenzen gaan, te veel risico nemen in het dagelijks bepalen en leven, met veel bias leven, in eigen bedacht stereotypen leven, niet eens zwart wit, maar alles meten aan haar eigen zwart wit wereld, mensen zoeken die eens zijn met haar, en niet inzien wat goed en fout is, wie er meer weet dan een ander over een ziekte. En zielig verschuilen achter teksten, om de zin te krijgen. Ook via een ander pad een andere ziekte willen aanmeten dan de werkelijkheid, en alles om de macht. Geen realisme, en geen echte samenwerkingen. Vanuit 1 geest, en een stugge starre wil. Daartoe leidde de situatie tot mishandeling. Ook niet willen dragen van verantwoordelijkheid, en echt gezag in de wind slaan. Liegen, verdraaien, om de tuin leiden, frauderen. En bewust. Een netwerk willen creeëren, om de patient heen, en zo verzinsels mee willen geven. Ook blijven praten tot de patient pijn heeft of huilt, in gesprekken die van het pad leiden. Extra aandikken van andere zaken. Ook te veel tijd nodig hebben voor de situatie. Alleen om eigen zin door te kunnen zetten. De situatie is zoals deze is, maar niet accepteren en naar meer bewijs tegen de werkelijkheid willen zoeken. Blijven hangen op een detail, de nieuwe klachten niet eens bespreken. Niet kunnen verwerken van het totale verhaal, maar ook geen zin daarin hebben. Steunen op al bestaande contacten, en nieuwe contacten willen aanleggen die niet deskundig genoeg zijn, maar wel eventueel in haar plan kunnen helpen. 

 

UWV moet meer controle, omdat zij dagelijks mensen zien. Stuur ze proefpersonen die zogenaamd ziek zijn. En herhaaldelijk, zodat de baan onaantrekkelijk is voor ciminelen. Ze moeten dagelijks door de mand kunnen vallen! Huidige patienten moeten meer beschermd! 

Een systeem zoals de toeslagen is beter, zonder de medewerkers van huidig uwv, onder brengen bij toeslagen, en alles aanleveren zodat het systeem automatisch berekendn hoeveel geld jij krijgt. Liever robots en computers, dan de sociopaat... 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.