Herinneringen.....

Door Shasja Angel light gepubliceerd op Tuesday 04 April 13:33

7706lPjagudHbEoWlFYPNcJd5vQHuTUM.jpg

Toen ik een lief klein meisje was verdrong ik angstige herinneringen om te kunnen overleven. Het donker maakte me bang, want enge dingen gebeurde in het donker. De kamer waar foto's gemaakt waren, was het donker met af een toe een vel licht toen de foto's gemaakt werden. Opgesloten zitten. Overgeleverd aan een ander, geen eigen wil meer. Het schuurtje ook donker, met af en toe een straaltje licht wat door een kier kwam. De geuren die me ook op dit moment in me neus prikken. Sommige hebben weinig herinneringen aan hun jeugd jaren, ik heb er helaas te veel. En een aantal zijn te triest voor woorden één gebeurtenis zou al genoeg zijn om een trauma op te lopen. Ik heb meerdere, helaas blijkt dat kinderen van seksueel misbruik een grote kans lopen om nog een keer misbruikt worden. Mijn overkwam het meerdere keren, door verschillende mensen, hoe is het mogelijk dat ik maar liefst 3 keer in aanraking kwam met volwassen die pedofiele neigingen hadden.

De eerste keer rond de vier jaar nota bene door de man die mijn opa was. Iemand die me zou moeten beschermen. Een poosje later werd ik meegenomen door een stel, die zelf samen kinderen hadden. 2 kinderen een jongen en een meisje. Hun kinderen werden gebruikt voor hun eigen fantasieën, gewoon je bent van mij en ik kan doen met jou wat ik wil. Hoe ziekelijk kun je zijn? Kindertjes die je gekregen heb om voor te zorgen, lief te hebben. Porno over de rug van je eigen kinderen. Foto's die later gemaakt werden vermoedelijk voor de verkoop, het maakt me ziek dat foto's van mij, in handen terecht gekomen zijn, van pedo's. Ik wil hier niet te lang bij stilstaan. Rond die zelfde tijd kan ook iets later te zijn geweest. Ging ik bij een oudere samenwoonde nicht op visite ze hadden pas een baby gekregen. Zij ging op een gegeven moment weg en ik bleef alleen achter bij hem. Ze hadden 2 katten die hij brokjes gaf, en hij nam me ook mee toen hij naar de voeding zijn zoontje verschoonde. Zoontje ging naar bed. Hij keek me aan en vroeg of ik zin had om nog meer dieren te zien, muizen enzo. Natuurlijk wilde ik dat, ik was dol op dieren.

Ik ging mee met hem naar de bergruimte in de flat, hij deed de deur open en liet mij voorgaan. En op het moment toen hij achter me aan kwam en de deur op slot deed zat ik als een rat in de val. De muizen deden er ineens niet meer toe. Opnieuw een donker ruimte, er gebeuren dingen die ik niet wil. Ook al doet het niet pijn. Vreemd hoe dingen werken, dat terwijl ik dit nu schrijf opnieuw dingen beleef maar met name de geur ruik. In het geval van het schuurtje de geur van vers gemaaid gras, en rotte blaadjes. In de kamer de geur van ongewassen lichamen, plas en sigaretten rook. En in de bergruimte de geur van dieren.

Het verleden mijn verleden, ik zal het los kunnen laten, maar het heeft tijd nodig. Heel veel tijd en liefde. Liefde die ik voldoende in mijn hart heb. En van de mensen krijg die echt van me houden. Mijn lief die me steunt door dik en dun. Ik ben zo dankbaar met haar. En ook met de anderen die voor me klaar staan door dik en dun.

Ik ga niet meer vechten het is geweest alleen liefde kan deze beelden doen verdwijnen.

Kijk ook bij mijn boekjes en op mijn site.

Mijn band met de aarde

Liefde kent geen kleur

Kijk ook op mijn site

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ik begrijp niet dat je dit allemaal open en bloot op internet zet, is ook niet goed voor je kinderen. de hele wereld hoeft toch niet te weten dat je misbruikt bent door allerlei vieze kerels., dit kan toch ook in de beslotenheid van therapie blijven.
Al meer van jouw hand gelezen, nog lang niet alles, zou een overdosis geven. Moet een reactie geven, vraag mij niet waarom. Het kunnen schrijven en delen, zo zwart op wit, een overwinning, lijkt mij het. Herkenning en toch ook weer niet. Het triggert gelukkig niet. Je bent een voorbeeld, vind ik. Zulks had nooit mogen gebeuren. Zo fout als het maar zijn kan, dat kan niet vaak genoeg gezegd. Juist als je het vaker meemaakt, gaan sommigen dat denken. De worsteling, vooral toen ik mij er verre van wilde houden heeft mij gekwetst. Nu ben ik in staat het op te zoeken, in herinnering, in lotgenoten en begrip te hebben. God, wat is ons in hemelsnaam overkomen? Niet langer slaat het naar binnen. Het zet mensen aan het denken. Dat wordt tijd. Het heeft mij een ander mens gemaakt, met een ander doel in het leven. Mijn diepe respect voor hoe jij erover schrijven kunt.
Dank je wel voor deze reactie. Schrijven is voor mij bijna de enige manier om het gebeuren een plekje te geven. Bovendien vind ik dat er over gepraat moet worden. Ik wil dingen bespreekbaar kunnen maken en ik heb een stille hoop dat ik lotgenoten door mijn schrijven kan bereiken, En misschien iets mee kan geven.