Gevoelens

Door Shasja Angel light gepubliceerd op Friday 31 March 08:15

JWHr8S0sy1GhKVCJzpBz6FzCQkm2PYER.jpg

Mijn handen glijden over het toetsenbord als een pianist die de piano bespeeld, al zijn de tonen mindere mooi dan ik zou wensen. Gelukkig kan ik weer schrijven, mijn oudste vriend staat me opnieuw in deze zware tijd aan me zij. Mijn hoofd leegmaken is wat ik nu nodig heb, de woorden de beelden die in mijn hoofd zitten eruit laten komen. Ik weet niet of het een goed lopend stuk zal worden en waar het naar toe zal gaan. Want er zit op het moment zoveel shit in mijn hoofd dat ik er maar moeilijk een lijn in krijg. Het frustreert me om me te voelen zoals ik me nu voel, vooral omdat het niet de eerste keer is dat ik in mijn eigen put beland ben. En of het nu een lichamelijk iets is of geestelijk doet eigenlijk niet te zake. Ik zit in deze situatie en me hierover druk maken heeft geen zin. Ja ik weet het allemaal zo best. Ervaringen met deze gevoelens zijn er genoeg helaas, soms zou ik gewoon effe helemaal niets meer willen voelen. Gewoon een ‘winter slaap’ willen houden al is de winter al lang weer voorbij! Ik ben overspoeld door de dingen die nog gedaan moeten worden, en gevoelens uit het verleden hebben me uiteindelijk in gehaald. Ik kan het willen ontkennen me er tegen willen verzetten. Het heeft geen zin!

Acceptatie zal vermoedelijk ook hierin de sleutel zijn. Ik heb weleens gehoord van, je moet niet in het verleden blijven hangen, het gaat om het hier en nu, en je hebt er een keuze in. Val toch niet steeds in het slachtofferrol! Tot zeker hoogte heb je als mens inderdaad een keuze erin, maar iemand die niet echt een kut, verleden heeft gehad. En niet weet wat overleven is al op jonge leeftijd, kan hier geen oordeel over vellen. Oude valkuilen zijn soms moeilijk te ontwijken vooral wanneer er te veel dingen tegelijk gebeurt. Mijn keuze om niet meer te vechten, het laten komen is op dit moment de enige juiste keuze, ik kan immers niet verder vallen dan de bodem van mijn eigen put. Een link met mijn verleden is opnieuw geopend, al kan ik de beelden onder controle houden. Waar ik dan toch dankbaar voor ben. Het zijn nu op het moment bepaalde gevoelens die door gebeurtenissen in het heden gevoelens uit het verleden oproepen. Opnieuw zijn de nachten vaak niet meer van mij en nare dromen, nachtmerries maken mijn nachten onrustig. Ook al weet ik vaak niet meer wat ik gedroomd heb, het gevoel blijft hangen.  

4 jaar op de kleuterschool de groepsgesprekken waren iets vreselijks voor me. Ik kon en mocht immers niet praten over dingen die me overkomen waren. Ik voelde me onmachtig, mijn eigen waarde nihil. Ik voelde geen verbintenis met de kinderen om me heen. Ik voelde me zoveel ouder, mijn onschuld was ik kwijt, mijn onbevangenheid was ik kwijt. Het was me ontnomen in dat schuurtje door de man die mijn opa had moeten zijn. En geen pedo die met zijn poten aan zijn kleinkind zat. Niet zijn ding er van achteren in probeerde te proppen terwijl het nauwelijks paste. En ook al waren zijn tranen later oprecht en vergaf ik hem met mijn kinderlijke onschuld. Want kinderen vergeven nog en blijven van je houden omdat ze nog puur zijn. De schade was nog niet te overzien. Het is niet de pijn die het ergste is, maar de onmacht dat je niet baas bent over je eigen lichaam. 4 jaar en ik voelde me minderwaardig, geen kind.

Ik ben 6 jaar ga met een vriendinnetje mee naar huis, we gaan spelen en tijdens het spelen gaat ze boven op me liggen. We gaan seks hebben zegt ze, we spelen vader en moedertje. En dat doen papa’s en mama’s zo krijgen ze kinderen. Het geeft me een vreemd gevoel, een gevoel die ik op deze leeftijd absoluut niet moet hebben. Het maakt me bang, want ergens is daar een andere herinnering beelden waar ik niet aan wil denken. (Een naakte lichaam van een ander kind dat boven op me ligt. Dingen die ik moet doen. Een seksspelletje wat absoluut geen kinderspel is. Terwijl er foto’s gemaakt worden.) Met het meisje boven op me, voel ik me vreemd. Ik speel mee maar het voelt niet goed omdat de gevoelens die dit me geef, ik niet wil voelen. Wanneer ik door mama opgehaald word heb ik mijn besluit genomen ik ga niet meer met het meisje spelen. Ik wil deze gevoelens niet hebben. ​

Shasja

Kijk ook bij mijn boekjes en op mijn site.

Mijn band met de aarde

Liefde kent geen kleur

Kijk ook op mijn site

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Sterkte maar weer bij het overleven tijdens al die nare en vreselijke herbelevingen. Ze komen en gaan in golven, als vloed en eb. Hou vol hoor ! Laat je niet meesleuren door de stroom.
Komt goed, ik zal het opnieuw overleven en uiteindelijk weer een ervaring rijker zijn en vermoedelijk sterker.