De gemene streek

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Tuesday 28 March 15:43

     Het was een bovenwoning met een pakhuis er onder dat van mijn vader was. De woning was nog niet aan de moderne tijd aangepast en verhuurd geweest aan een bejaarde man die lange tijd opgenomen was geweest in een verzorgingstehuis. Mede hierdoor was een grote onderhoudsachterstand ontstaan waardoor de woning niet meer verhuurd kon worden. De woning lag in een buurt die behoorlijk was verpauperd zodat er volgens mijn vader geen behoorlijke huurprijs kon worden gevraagd waardoor een verbouwing of renovatie nooit zou kunnen worden terug verdiend. Onder het mom van een verbouwing zou mijn vader de woning leeg laten staan.

     Mijn moeder vond het maar niks dat haar jongste zoon op een kamer moest wonen en door haar invloed ging mijn vader na enkele maanden overstag. Ik kon het huisje huren voor slechts vijftig gulden per maand maar dan wel onder de voorwaarden dat mijn vader niet voor de eventuele kosten van het onderhoud hoefde op te draaien. Het kwam er letterlijk op neer dat ik voor al het achterstallige onderhoud verantwoordelijk was.

     Er was een behoorlijke daklekkage die ook een vloerbalk van de keuken door rotting had aangetast, waardoor de sterk verouderde keuken scheef was gezakt en een badkamer of douche was niet aanwezig. Ook het balkon aan de achterzijde van het huis was zo slecht dat het griezelig was om daar op te staan. Verder zag alles er zeer oud uit en het verfwerk was overal beschadigd.

     Een kleine berekening gaf aan, dat alleen voor de materialen zo`n dertigduizend gulden nodig waren om van dat krot iets redelijks te maken en als ik daar mijn arbeidstijd bij zou rekenen dan kon ik nogmaals van zo`n bedrag uitgaan. Omdat de straat en de omgeving waar de woning was gelegen erg verpauperd was, waren de huren van zo`n tweehonderd vijftig gulden per maand daar evenredig aan. Als ik mijn arbeidstijd voor eigen rekening zou nemen, dan zou ik voor de eerste tien jaar op een normale huur uitkomen.

     Ik ging met mijn vader akkoord en toen ik van mijn kamer naar de bovenwoning verhuisde en bij het gemeentelijk energie bedrijf een aansluiting voor gas en elektriciteit ging aanvragen, kreeg ik mijn eerste domper want alle leidingen in het huis werden afgekeurd. Ik kon een elektriciteit en gas aansluiting krijgen als ik aan kon tonen dat een erkent bedrijf de nieuwe leidingen had aangelegd. Door het personeel van de bedrijven die deze klus moesten klaren werd door het hele huis in de muren gehakt en de vloeren gesloopt, om de oude leidingen te verwijderen en de nieuwe leidingen, aangepast aan de nieuwe normen, aan te leggen.

     Het verdere verloop van deze renovatie had hier ernstig onder te lijden want ik moest financieel rond zien te komen van een kleine W.A.O. uitkering wat mijn enigste bron van inkomen was. De hele renovatie duurde daarom drie jaar, koste aanzienlijk meer dan de geplande dertig duizend gulden en niet te vergeten de erbarmelijke woon/leefomstandigheden, want in die periode had ik het dak gerepareerd en nieuwe dakramen aangebracht, de kap met steenwol geïsoleerd, op de vliering een verlaagd plafond aangebracht, een betegelde badkamer met badgeiser en ligbad gemaakt, een nieuwe betegelde keuken met keukenvloer geplaatst en de wanden met de plafonds van een nieuwe stuclaag voorzien. Eindelijk was dan het moment aangebroken dat met het aflakken van het schilderwerk de woning helemaal klaar was gekomen en brak de tijd aan om leukere dingen te gaan doen, zoals vloerbedekking, vitrage, gordijnen en de meubelen.

     In die periode kreeg ik telefoon van mijn moeder met de mededeling dat vader met mij wilde praten. Ik maakte een afspraak en toen ik, met een bosje bloemen, mijn ouders een bezoek bracht kwam na verloop van tijd mijn vader met de mededeling dat, in een koppelverkoop met ander onroerend goed wat in zijn bezit was, het pakhuis met de bovenwoning van eigenaar veranderde. Dat was voor mij toen wel even slikken en ik vroeg aan mijn vader wat voor een gevolgen dat voor mij had.

     Mijn vader reageerde kort en bondig met de mededeling dat hij al zo vaak had gezegd dat er niet zoveel geld aan die verbouwing besteed had moeten worden en dat wie niet horen wil maar moet voelen. Mijn vader had in de afgelopen drie jaar toen ik met de renovatie bezig was geen belangstelling getoond want hij was nog nooit bij mij wezen kijken. Toen ik vertelde dat ik nieuwe elektriciteit en gasleidingen had moeten aanleggen werd dat direct door mijn vader gesmoord met de mededeling dat er leidingen in het huis aanwezig waren toen ik dat huis in gebruik nam.

     Tijdens de maanden durende onderhandelingen, waar ik  voor het meer en deel buiten werd gehouden, werd ik geconfronteerd met een huurverhoging van twee honderd gulden per maand want anders kon de woning niet verkocht worden. Toen ik weer eens bij mijn ouders op bezoek was nam mijn vader mij apart in de keuken om met mij te praten. In dat gesprek werd duidelijk dat mijn vader toch naar mij wilde luisteren wat voor mij een aanleiding was om een voorstel aan te bieden die het doorbreken van de padstelling mogelijk kon maken. Als ik een schade vergoeding van zesduizend gulden tegemoet kon zien uit de opbrengst van de koppelverkoop dan zou ik akkoord gaan met de huurverhoging die ik aan de nieuwe huis eigenaar moest betalen.

     Mijn vader ging met het voorstel akkoord, maar toen het huis verkocht was en ik op een telefoontje van mijn vader begon te rekenen werd de teleurstelling alsmaar groter naar gelang dat telefoontje uit bleef. Toen ik mijn ouders weer eens met een bezoekje vereerde en dit onderwerp bij mijn vader ter spraken bracht bleek deze opeens van niets te weten en wilde er met mij ook niet over praten. Ik was, op z`n Hollands gezegd, door mijn vader besodemieterd en op dat moment ontstond er in mijn lichaam een woede die ondragelijk voor mij was. Het was voor mij echt onacceptabel dat mijn eigen vader mij deze streek leverde en ik nam contact op met mijn advocaat.

     De uitspraak van de rechtbank, die ongeveer twee jaar later kwam, was, dat mijn vader werd veroordeeld om de schadevergoeding van zesduizend gulden vermeerderd met de wettelijke rente en proces kosten aan mij te betalen. Oké. Ik had het proces gewonnen maar de kloof die dat veroorzaakte met de rest van de familie was in geld niet uit te drukken.    

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.