Een wonderschone dag

Door Jacqueline de Lange gepubliceerd op Sunday 26 March 15:41

Waar de dag miezerig en wat grauw van start ging,

brak de stralend blauwe lucht gaandeweg open

de zon laat zich zien

alles fleurt en kleurt veel positiever

en dus als een magneet naar buiten getrokken

mijn ziomer jack uit de kast en andere schoenen aan

wat loopt dat vreemd als je zware winterschoenen bent gewend en nu lichte bootschoentjes

Fiets beneden uit de berging gepakt,deur op slot,je weet maar nooit

en heerlijk de zon opzoeken

Terrasjes zitten overvol

oversteken bij de drukken weg en fiets bij het bos op slot neerzetten tegen een bankje

Het witte zand onder mijn voeten,de beustwording van iedere tred,mijn afdruk achterlatend

geen mens te bekennne

vogels zingen hun lied,ik maak het even stil in mij en luister naar hun zuibere zangkunst

ik wil applaudiseren maar besef dat ik ze dan angst aanjaag en ze wegvliegen

klimmend tegen de steile heuvel op baan ik mij een weg tussebn de hoge bomen

het uitzicht vanaf de top magnifique

zo puur en adembenemend mooi

tussen de naaldbomen loop ik verder tussen de dennenappels en andere prachtig geblderte door

de diversiteit aan tinten bruin,groen en geel

ik maak foto's van de paddestoelen,dfe kaalslag en de prachtige omgeving

hier ligt zoveel herinnering,maar verveelt nooit

maak me helemaal leeg en laat me vollopen met frisse energie

mijn gedachten even de vrije loop laten en al het negatieve van mij verwijderen

waaronder het getreiter van mijn buurvrouw,hoe laag kan je zakken om mensen zo te stalken en te intimideren

Dan valt als uit het niets,zeker geen toeval op een paaltje met 3 leievheersbeestjes

ik lach en besef dat dit een teken van gene zijden is

teken van mijn overgegane partner en mij

lieveheersbeestje teken van zijn verbondenheid en aanwezigheid

zie het vaker wanneer het even niet gaat zo ik het had gewenst,en ik put er kracht uit

de prilheid van deze diertjes is zo mooi,ik maak er foto van,en loop verder

even ga ik zitten op een bankje en kan over vergestrekte weilanden en omgeving kijken

wat zou het toch catastrofaal zijn als dit ooit allemaal werd volgebouwd,mag er niet aan denken

Uiteindelijk bekijk ik de vormen van de takken aan de bomen,de schauw op de paden en loop naar de fiets terug

Bsluit nog wat verder te fietsen

over het daarvoor geeigende fietspad richting Azewijn

auto's razen mij met hoge snelheid voorbij\

ik vind dat maar niks en besluit huiswaarts te gaan

terug naar mijn trouwe viervoeter,die blij is als ze me weer ziet

Zet de foto's op mijn pc en neem een bak koffie

Ga zo nog een stuk wandelen met de hond

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.