Een LAT relatie met Facebook...

Door Angeliena Huis gepubliceerd op Wednesday 01 February 14:18

93b172f749e84ecac3004c8ba02ac6f4_medium.Facebook


Ons eerste contact is al weer lang geleden.
Het vinden van bekenden, was daarvan de reden.

Ons eerste contact was uitdagend, lonkend en moeilijk te negeren.
Als een verlangen, die ik niet kon keren.

Het was geen probleem, je was er voor mij als ik jou nodig had.
Onze relatie begon te groeien, ik was jou niet snel zat.

Jij woonde in de laptop en dat is heel lang goed gegaan.
Er was een soort van LAT relatie, tussen ons ontstaan.

We leefden apart, maar toch ook wel samen.
Ik had het niet in de gaten, jij ging stiekem plannen beramen.

Het “latten” was niet meer genoeg voor jou en je ging zoeken naar een ander onderkomen.
En met mijn eigen toestemming, had je betrekking tot mijn gsm genomen.

Onze relatie groeide, zeer intens was jouw aanwezigheid.
Je nam de vorm aan van een stalker, dag & nacht kroop je in mijn tijd.

Alle ruimtes van mijn huis, heb jij inmiddels genomen.
Onze relatie, is tot een dieptepunt gekomen.

Jouw stem, jouw rare geluidjes, ik kan ze niet meer verdragen.
Begrijp me niet verkeerd, je bedoelt het goed, daar wil ik niet over klagen.

Ik mag je graag en ik wil onze relatie, echt niet ontbinden.
Ik wil alleen maar onze “eerste liefde” terug gaan vinden.

Weet je nog, “latten”…toen was het goed, toen was het fijn.
Samen, maar toch apart en zo moet het zijn!

Vorige week, hebben we samen stappen voor jouw verhuizing ondernomen.
De laptop, is net als vroeger, nu weer jouw onderkomen.

Ik laat je echt niet vallen, ik vind jou een meerwaarde in mijn leven.
Toch…kan ik jou niet al mijn aandacht geven.

Samen met jou, luid ik mijn weekend in.
Ja, één keer in de week nog samen, maar wel met heel veel zin.

door: Angeliena Huis "Een stem van gedachten"
http://www.angelienahuis.nl

Angeliena Huis deelt haar persoonlijke ervaringen met het leven, in de vorm van Poëzie.
Ze schrijft;
Ons leven is een leerproces en hoe bizar het ook klinkt, juist dat… is onze levensles.
Ik ben dankbaar, dat ik mag schrijven over lessen, die we allen mogen leren.
Ik ben dankbaar, dat ik mag schrijven over leven, onderzoeken en waarderen.
De gedichten tonen levenslessen over winst, maar ook over verlies.
Ik heb het geschreven voor herkenning, steun en voor advies.
Levenslessen zijn echt nodig en niet alleen voor mij.
Doe mee met deze zoektocht, voor jezelf en maatschappij.
♡ ♡ ♡

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooie technologische ontwikkelingen als Facebook hebben vele relaties, al dan niet LAT, ontwricht, dat is waar. Aan de andere kant hebben ze zoveel goeds gebracht. Zoveel verloren contacten uit het verleden zijn met een druk op de knop teruggevonden en in ere hersteld. Mensen die van de wereld gevallen leken aan het eind van een schoolperiode of na een vakantie figureren nu weer vrolijk op je beeldscherm. Zoals met alles gaat het om het vinden van een middenweg. Zelfdiscipline kan daar goed bij helpen. Da's een goede oefening meteen. En als dat lukt ..... dan maar naar hartenlust durven genieten van deze technologie. Want daar is die voor uitgevonden. LAT of niet LAT.
Mooi en wijs gesproken Zef...
Thanks
Mooi en jammergenoeg ook herkenbaar!
Heidi,
Veel dank voor je reactie...
Ook maar gaan latten dan? ;)