Gevoeligheid 3

Door Doler gepubliceerd op Wednesday 25 January 13:22
27            Nou mooie verhalen en ik ben er nog steeds niet achter wat en waarom ik zo gevoelig ben. Dat komt omdat je niet kijkt, wat gebeurt er nu echt, je zoek nergens iets achter. Je neemt alles aan voor waarheid, ik hoor je gelijk denken echt niet, dus wel. Je hebt alles aangenomen wat je geleerd hebt, wat je verteld is hoe je mag (moet) leven, ga je eigen leven maar terug kijken. Wedden dat jij zegt het is goed, het klopt, zo hoort het toch. Nee er klopt helemaal niets van, jij zit vast in je denken dat je moet werken want ik moet geld verdienen om mijn rekeningen te betalen. Nou als je zo gaat praten ben je wel heel kortzichtig, dan heb je nooit onderzocht waar geld vandaan komt, uit het grote niets.
Dan heb je nooit gekeken waarom er honger is, woningen tekort sinds 1950, dan heb je nooit onderzocht waarom er van alles zoveel (te)veel is en wat je echt nodig hebt een tekort aan is.
Jij hebt maar een ding aangeleerd en dat is ANGST voor alles, voor tekort, te weinig, want jij zal nooit teveel hebben. Ook dat praat jij jezelf aan, ik heb genoeg, goeie baan, mooi huis, partner, kinderen, alles wat je wenst heb je. Ja maar ten koste van wat, sta je daar weleens bij stil, nee nooit, je partner, je kinderen, jezelf. Je rent door het leven ten koste van wat ik net opnoem en als je ziek wordt wat dan? Geen tijd, ik ga door, ik ben geen mietje, aanstellers, je kijkt op werkeloze neer en denkt of zegt ga toch werken. Maar ken jij die achtergrond, nee je roept maar wat die luie gasten die willen niks. En als jij stil gezet wordt door ziek zijn, wat dan….
Je weet niets van hoe het leven echt is, je kent je eigen ziel niet, je begrijpt niet wat je geest doet, sterker nog je verwaarloost je lichaam, je verzorgt je auto beter als je eigen lichaam. Ja maar, ik sport, ik ga op vakantie, ik eet gezond, precies je hebt er niets maar dan ook niets van begrepen, je vrienden gaan sporten en jij gaat gewoon mee, je volgt gewoon de kudde.
Je voelt niet, je vind het zweverig, oplichterij, nee jij haalt liever een pil en zegt dat het werkt, probleem wordt weggedrukt dus bestaat het niet meer. En jij roept gaat goed hoor, jij houd jezelf enorm voor de gek, ja kan niet eens eerlijk naar jezelf zijn.
En zeg me niet dat het niet waar is, ik maak het dagelijks mee, teveel denken dat anderen het voor hen oplost. Desnoods kopen we het, net als eenonze auto, even een nieuw onderdeel erin.
Gevoel is dood, verdooft door de manier waarop we leven, we denken dat we voelen, we denken van alles en vergeten dat onze fantasie gestuurd wordt door ons ego. Ik zie een Engel, iets wat ik al zoveel keer heb gehoord. En dan vraag ik heb je moeder je ooit voorgelezen? Ja, uit een boek, ja, en stonden daar plaatjes in, ja, en ook van Engelen? nou ja dat weet ik niet meer, vreemd overal een ja en nu ineens dat weet ik niet meer. Ga er maar van uit dat er een plaatje van een Engel voorbij kwam. En jij wilt graag een Engel zien, hocus pocus een Engel, gepresenteerd door jouw ego. Het beeld komt zo naar voren en jij denkt ik zie een Engel, ja zo sterk is ons ego.
En het voelen wordt daardoor versterkt door het ego, die jou verteld je hebt contact met een Engel. Ja maar ik zie ze toch, ik voel ze, het is een Witte Engel, oké waar komt deze vandaan, nou ehhh, maar hij heet……, en klopt dat wel? Ja waarom niet, waarom zou dat niet kloppen, omdat jij niet werkelijk voelt, zoekt, onderzoekt, omdat jij niet begrijpt wat positief is en negatief. Omdat jij niet kan invoelen om dieper te gaan onderzoeken, want bedenk een ding.
Het licht heeft niets nodig, het duister heeft alles nodig.
En als jij deze zin niet begrijpt, durf dan eens je vragen te stellen
 
Wordt vervolgd.
 
Doler, de reiziger
23-12-2016

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zoeken in het eigen ik. De juiste weg? Wij mensen zijn als een mier, geschapen om in de groep te leven, de groep het dorp. Niet ieder persoon op een eilandje in gevoeligheid ver weg van de andere mensen.
Ieder mens heeft het verlangen naar de warmte van een sociaal dorp. Bewijs waarom schrijf U hier op plazilla? Dat is toch om het menselijk samen te ervaren. Het samen in gevoelens. Niet om te vertellen dat U dood bent voor de gevoelens van andere mensen.

Van natuur uit zijn wij de wereldbevolking een groep. Met een waarheid. levend in een ondergroep het sociaal dorp.
Dat we ons opdelen in groepen met tegengestelde belangen fantaseren we zelf.
Wat motiveert ons om in actie te komen? Komt weer het samenleven is dood gedrukt door een fantasie van goed en kwaad. Een fantasie die we zelf maken. Iedere groep op de wereld een ander goed en kwaad.
Er is geen terugkeer meer....voor mij wel want ik ben nooit zover afgeweken.