Identiteitscrisis

Door Heidi1 gepubliceerd op Saturday 21 January 09:53

Toen ik de eerste periode thuiszat omwille van mijn burn-out voelde ik me erg kwetsbaar. Het is echter vanuit die kwetsbaarheid dat je volgens mij verder kan groeien. Daar ligt dus ook je kracht. Doordat je je niet meer sterk hoeft te houden voor de ander, doordat je je maskers kan laten vallen, kom je helemaal bij jezelf terug, bij wie je werkelijk bent.
​Die confrontatie met mezelf vond ik niet zo makkelijk, want wat blijft er nog van jezelf over als je je niet meer hoeft te bewijzen. Ik had telkens mijn dienstbaarheid ingezet als een stuk camouflage voor mezelf: als ik cliënten bleef aannemen, dan hoefde ik geen nee te zeggen en afwijzing van de ander te voelen; als ik cliënten bleef aannemen dan bleef ik mezelf belangrijk voelen, ik telde mee. Mijn eigen-waarde lag dus bij die ander en niet bij mezelf. Dit werd uiteindelijk ook mijn energielek.
​Vanuit mijn kwetsbaarheid werd ik nu gedwongen om hiernaar te kijken. Het zorgde voor een echte identiteitscrisis en ik belandde in een periode die ook omschreven wordt als 'the dark night of the soul'.  Werkelijk alles heb ik in vraag gesteld: mijn gezin, mijn vrienden, mijn woonplaats, mijn beroep, maar het meest van al mezelf. Ik had er geen idee meer van wie ik echt was en vroeg me zelfs heel vaak af welke waarde het leven, mijn leven nog had.
​Gelukkig kon ik me dankzij mijn psycholoog herpakken. Maar opnieuw is het eigenlijk niet je psycholoog die ervoor zorgt dat je je herpakt maar jijzelf als persoon. De psycholoog kan je wel allerhande handvaten aanreiken, maar het is pas op het moment dat jij de klik maakt om te willen verdergaan dat dit ook echt lukt. Ik ben echter heel dankbaar voor de hulp van mijn psycholoog want hij heeft me een aantal handvaten aangereikt waar ik echt wel iets mee kon doen. Dit hou ik voor mijn volgende artikel ;-)

Liefs
​Heidi

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank voor je reactie op wat ik schreef Heidi. Vreemd genoeg zal je misschien later blij zijn met deze moeilijke periode, omdat je er als mens door gegroeid bent, en je jezelf veel beter bent gaan leren kennen. Blijf jezelf maar uitdagen in je groei- en hersteltraject.
Zelfs nu al ben ik heel dankbaar voor deze periode. Hoe uitdagend het soms ook is...
... aanvulling ..... ik lees net in een eerdere reactie van jou dat je deze zware periode al even achter je hebt. Des te beter. Maar de mens is constant in ontwikkeling, dat is mooi, en terugval ligt soms boosaardig op de loer, dus alle reden om alert te blijven over hoe je zelf in het leven staat en wat je ermee wilt.
Dapper mens ben je, Heidi. De kracht in jezelf zorgde er als een vlammetje voor dat je door die donkere periode heen kon komen en dat je nu uit het dal aan het klimmen bent, of al geklommen bent. Met handreikingen van die psych, daar zijn die lui voor. Zij reiken aan, maar je moet het tenslotte zelf doen.
Ben heel benieuwd naar die handvatten van de psych in je volgende artikel.
En ben je inmiddels weer hersteld of nog ergens in het hersteltraject aan het stoeien met jezelf, om een soort nieuwe Heidi te ontwerpen ? De Heidi na de identiteitscrisis en alle narigheid. En merk je de verschillen ? Doet het je goed om als het ware gelouterd uit de innerlijke strijd te zijn gekomen ? Op naar het volgende stuk van je leven waar jij de regie hebt, waar jij in het middelpunt staat, en waar jij je natuurlijke kracht en aandacht liefdevol uitstraalt naar anderen. Goed zo !
Dank je wel voor je lieve woorden Zef! Ik zit momenteel middenin mijn transformatieperiode. Ik voel hoe ik als ziel aan het groeien ben, maar ik geniet ervan met vallen en opstaan. Het lastigste heb ik nu wel achter de rug, maar als mens zijn we natuurlijk constant in beweging en worden we voortdurend uitgedaagd om verder te groeien en te evolueren. Het blijft dus een proces in beweging, maar wel eentje die ik steeds meer kan appreciëren vooral omdat ik voel wat het me uiteindelijk brengt!
Liefs
Heidi
Kop op, Heidi. Het is mooi weer, dus lekker naar buiten en: pluk de dag zou ik willen zeggen...
Gelukkig heb ik deze periode al even achter me en kan ik momenteel echt wel genieten van deze kleine dingen. Ik beschrijf het vooral omdat dit een heel belangrijk onderdeel van mijn proces was. Op het moment dat je het dieptepunt ervaart, zit je met heel veel vragen, maar het is ook het moment dat je kan kiezen voor wat nog past in je leven op dat moment.
Maar dat 'pluk de dag' is nog iets wat ik meer mag leren, al ben ik hier wel in aan het evolueren ;-)

Tot schrijfs!

Heidi