Het puntje van de ijsberg

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 15 January 17:27

     Vader Henk K. wordt verdacht van kindermishandeling van een aantal van zijn negentien kinderen. Het openbaar ministerie vervolgd hem voor poging tot doodslag op twee van zijn zonen. Hij zegt: "Ik ben slachtoffer van wraakzucht van drie dochters tegen wie ik eerder aangifte heb gedaan wegens diefstal van circa € 50.000,- uit het ouderlijk huis.

                                

     Volgens de advocaat van Henk K. is het dossier doorspekt met verklaringen van horen zeggen, maar ontbreekt het harde bewijs. Moeder Diana is ook verdachte in de zaak en Henk wordt gesteund door zeker zeven kinderen, die zeggen dat de beschuldigingen tegen hem verzonnen zijn. Er is hier dus spraken van een familie die op het bot is verdeeld. Deze zaak is ook het puntje van de ijsberg hoe het is gesteld in onze Nederlandse gezinnen.

                                     

     In de jaren dertig was de Nederlandse samenleving een verzuilde samenleving. De zuilen hadden ieder een eigen politieke partij en het kerkelijk gezag bepaalde in hoge mate het denken, doen en laten van de gelovigen in Nederland. De mensen gingen zich in de jaren zestig  hiertegen afzetten en dat betekende dat de samenleving uiteen viel in scherp van elkaar gescheiden levensbeschouwelijke blokken of zuilen.  

                  

     Kinderen worden geïdealiseerd groot gebracht en niet verantwoordelijk gehouden voor hun daden. Toch zijn er velen die vinden dat de opvoedingsproblemen niet altijd het resultaat is van verwend zijn in de kindertijd. Deze problemen treden ook vaak op als een defensieve reactie op trauma's, misbruik of verwaarlozing. Dit creëert problemen op het gebied van bevestiging, hechting en de groei van een gezond gevoel van eigenwaarde.

    

     Verder zijn er gezinnen die denken dat deze problemen met de chromosomenmix te maken hebben en dat dit hierdoor in de genen van een mens zit. Ze lijden dan aan een ontregelde persoonlijkheidsstoornis terwijl de meest fervente voorstander van de genetica de ontwikkeling van de gehele persoonlijkheid niet toe zal schrijven aan alleen de genen of de chromosomenmix. Nederland is dus in deze problematiek ook tot op het bot verdeeld. De hulpverleners van jeugdzorg hebben daar hun handen vol aan en echtscheidingen zijn hierdoor aan de orde van de dag.

                   

     Ik beklaag mij erover dat al lange tijd gezinsleden zo weinig tijd met elkaar doorbrengen. Tijd samen is kostbare tijd - tijd om te praten, te luisteren, te bemoedigen, en te laten zien hoe je bepaalde dingen doet. Doordat wij, 'heiligen der laatste dagen' tijd doorbrengen met onze kin­deren en met ze praten, leren we hen kennen en leren zij ons kennen. Onze prioriteiten, de ware gevoelens van ons hart, gaan dan deel uitma­ken van onze gesprekken met ieder kind.  

           

     Wat is de allerbelangrijkste boodschap van uw hart die u op uw kind wilt overbrengen? De profeet Mozes onderwijst in Deuteronomium: "Gij zult de Here, uw God, liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand. Wat ik u heden gebied, zal in uw hart zijn, Gij zult het uw kinderen inprenten en daarover spreken, wanneer gij in uw huis zit, wanneer gij onderweg zijt, wanneer gij neder­ligt en wanneer gij opstaat." (Deuteronomium 6:5–7.)

     

     De Nederlanders hebben met de leegloop van kerken deze waardevolle leringen in het verleden los gelaten en zitten nu met de gebakken peren. Neem contact op met 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' en laat u voorlichten met de hedendaagse openbaringen die nu tot ons komen. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.   

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.