De lekke band

Door Jules du Lac gepubliceerd op Sunday 15 January 16:42

Verdorie nog aan toe. Dit is al de vierde keer in drie weken. Verbijsterd staart André naar de achterband van zijn fiets. Hoe kan dat nou? Elke keer als hij van school naar huis wil fietsen, staat er een band leeg. Ligt er ergens glas waar hij steeds doorheen fiets? Het lijkt wel of er een pechduiveltje

 op zijn bagagedrager zit.
Sinds hij met Linda van school naar huis fietst, moet hij vaak op haar rijwiel fietsen met zijn vriendin achterop en, over de weg heen en weer slingerend, met zijn eigen fietst aan de hand. Ze zal misschien denken dat hij het expres doet, zodat zij haar arm om zijn middel moet leggen.

Als hij op een gegeven moment vanuit school weer naar zijn inmiddels herstelde fiets loopt, ontdekt hij dat het geen pechduivel is die hem dwarszit, maar een mens van vlees en bloed. Hij ziet een onbekende knaap met een mes bij zijn fiets staan.
‘Hé, wat moet je daar’, schreeuwt André, terwijl hij erop afrent.
Als een haas rent de jongen weg.

Even later vertelt hij het aan zijn vriendin. ‘Die knaap was grof gebouwd en had rood haar.’
‘Dat is vast Robbert, een buurjongen. Een enge agressieveling is het.’
‘Nou, dan ga ik maar eens met hem praten.’
'Doe maar niet, André. Hij is veel te sterk voor jou en heeft een heel kort lontje.'
'Niks mee te maken. Zal wel meevallen. Ik ga hem de waarheid zeggen.'

Als hij kort daarna bij de bandenprikker aanbelt, blijkt die buurjongen Robbert inderdaad een kop groter dan hijzelf te zijn
‘Dat is toch niet normaal wat je steeds flikt, goser. Waarom doe je dat, man?’
‘Omdat je mijn meissie hebt afgepik, klojot’, roept de ander en zonder enige waarschuwing belandt zijn vuist op het rechteroog van André.
André wrijft even over het oog, maar herstelt zich snel: ‘Ach, sufferd, Linda is nooit je vriendin geweest.’ En meteen haalt ook André uit naar zijn opponent. Er volgt een stevige knokpartij, tot de moeder in de gang verschijnt en roept: ‘Ophouden Robbert. Ben je weer bezig?’
Als de gehavende André met een dicht oog en verfomfaaide kleren het verhaal aan Linda vertelt, omhelst zij hem
'Ik ben trots op je, lieve André.'
'Ik heb hem ook goed te grazen genomen, ha, ha.'
Ze geeft hem een dikke kus. De eerste keer.

15-01-2017, Jules du Lac

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
zo niet voor niets geknokt, leuk verhaal