x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

We zijn er wieder!!!!!!!

Door Leny gepubliceerd op Sunday 11 December 11:17

Alleen vraag even niet hoe hoor. Maar ik mis jullie wel. (En mijn saldo

Het is ondertussen een jaar geleden dat ik weer achter mijn laptop zat en nu zit. Vraag mij niet hoe hoor, want dat vertelt het verhaal zelf wel. Was het maar een verhaal en geen waarheid. Ik begon verleden jaar december aan beide benen te piepen en kraken, drie huisartsen en drie orthopeden en twee therapeutes verder kwam vrouwlief eindelijk met de vraag of er nu ook eens heupfoto’s gemaakt konden worden. Dat kon. Gevolg was, even in het kort nu ( over een jaar genomen dan hoor) heupen zijn niet veel meer. Knietjes waren nog wel waard om een aantal jaartjes mee te gaan maar de heupen werden zo spoedig mogelijk vervangen.

Toen begon mijn feestje. Na een half jaar thuis in een ziekenhuisbed te hebben gelegen, geheel afhankelijk van vrouwlief en de therapeute, moest ik in een rolstoel naar het ziekenhuis. De eerste heupoperatie was een feit.

Toen deel twee van een ellenlange wandeling die nog niet gestopt is. Mijn heup zat erin, ik kreeg de dag erna al therapie en zat gezellig in een rolstoel te wachten toen de heup uit de kom schoot.

Gelijk onder zeil en een tweede operatie was een feit. Daarna is er bij dezelfde heup nog vier keer een luxatie geweest, die pijn gun jij je ergste vijand echt niet. Dus de oplossing? Mijn vrouw dwong bedrust af, want zodra ik in beweging kwam schoot dat pokkending er weer uit. Die heup was dus de oorzaak van weer veel bedrust, alleen uit bed getakeld voor de po-stoel.

Infectie van de wond kwam er nog bij, dus via een operatie, schoonspoelen die hap. Schoongespoeld, maar de infectie bleef gezellig doorgaan met het feestje. Toen toch maar een nieuwe heup erin, weer onder zeil.

Alles bijeen een negen weken en acht operaties verder lig ik nu hierboven bij het Isala ziekenhuis nu dus in de revalidatie/ verzorgingshuis Ijsselheem. Dus deze maand al een jaar in bed, zonder te lopen. O nee, nu via de therapie al 35 meter met een ( goede heup) been en een sleepbeen ( het rechterbeen dat nog wacht op een nieuwe heup) de zaal rondgelopen. Een record voor mij.

Nu kwam gisteren een arts van beneden die mij vertelde dat ik nieuwe foto’s van de rechterheup moest laten maken ivm de aankomende operatie en gisteravond de planning en uitslag van deze foto’s.

Niet zo lekker eerlijk gezegd. Ik zou vandaag een overbruggingsperiode naar een andere locatie gaan voor de komende twee maanden, maar nu zijn de plannen gewijzigd. Maandag hoor ik meer. Voorlopig krijg ik vandaag een CT-scan, want mijn heup? Daar was niet veel meer van over. De pijn is nog steeds ondragelijk en ik kan er dus momenteel geen donder meer mee doen.

Planning? Of een heupprik, vocht en weefsel uit de heup halen, naar de microbioloog sturen.

Kijken voor er geen bacterie inzit, want de artsen vinden de slijtage wel erg snel gaan. Of een kop alleen plaatsen voor de nieuwe heup. Gevolg? Een nog korter been dan ik nu dus al heb, maar geen pijn en bijna weer onafhankelijk van wie dan ook. Je weer pas wat je mist wanneer je niet meer kunt lopen.

Nu wacht ik dus maar af. Ik kijk wel uit naar die operatie wat de risico’s ook mogen zijn. Heb ik het nog niet eens gehad over mijn hersenbloedinkje, en mijn zestig procent zuurstof tekort na mijn eerste operatie.

Ben blij dat ik weer kan schrijven op deze site, heb in ieder geval veel bijgelezen.

 

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hallo lieve Marskruiper.

Dank voor je lieve en bemoedigende reactie. Zo lang als ik kan zitten in de rolstoel( record is nu 2 en half uur) probeer ik te schrijven en te reageren. De verleiding is groot om de tijd te lengen, maar de pijn overheerst. We zien wel waar het schip strand...Varen moeten we toch wel..Liefs van leny
Dank voor je antwoord en ik vind het leuk Leny!!

Blijf schrijven hoor!!

Hallo Leny...

Leuk om weer eens wat van je te zien.

Het valt ook niet mee als je met je gezondheid van het een in het ander komt en het slepend is met zuchten.
Ik kan mij wel indenken dat je geen behoefte heeft aan een berichtje naar de Plazilla want de teleurstellingen die je regelmatig op je af ziet
komen zijn dan wel teleurstellend en de behoefte om te schrijven je dan vergaat wat ik mij goed kan indenken.

Ik heb je artikel meer dan een keer gelezen en de rillingen gaan door mij als ik dat inleef in jou situatie.
Van mij dan een retour reactie naar jou met genoegen en ik je niets kwalijk neemt hoor Leny in jou situatie!

Schrijf gerust hoor Leny en je krijgt altijd antwoord.
Mocht je het tot hierbij tijdelijk laten tot na de kerst dan wens ik jou heel erg veel moed toe. De geneeskunde is erg ver gevorderd en berust je eigen
in verbetering. Hopelijk heb je veel steun van je familie en vrienden en kennissen.

Alvast een goede kerst toegewenst en tot ziens.