De keuze

Door Shasja Angel light gepubliceerd op Sunday 04 December 22:41

hveLWfGVqwjwWvL0a44kaV0PnwVhDcH3.jpg

En zo sta je zomaar op een keer punt van je leven. De afgelopen week veel gebeurd dingen gezegd harde woorden gesproken, spanningen en de nodige discussies. Ruzies, tot janken. Tot het tot climax komt, en iets wat het gehele jaar al voelbaar was kwam tot uitbarsting. En daar sta je dan als 2 opvoeders tegenover elkaar. Er was een een enorme kloof ontstaan en nog nooit eerder in al die jaren dat we samenwoonde had ik zo'n afstand gevoeld. Hij was niet meer alleen de vader van mijn kinderen maar opeens zag ik hem ook als gevangenis bewaarde. Ik voelde me gevangen en daar kan een vlinder slecht tegen. Ik was veranderd, niet meer dat rupsje of net ontpopte vlinder, nee ik was een vlinder in de bloei van haar leven, en krachtige dan ik ooit geweest was. En daar ontstond meer een meer een barst, een scheur, een breuk in de pact die we eind 2012 begin 2013 gemaakt hadden.

Terwijl wij daar zo stonden werd me zoveel duidelijk, het werd tijd om los te laten, en ieders een eigen weg te gaan. Wanneer we op dit pad bleven zou er een breuk/kloof ontstaan die niet meer te herstellen was. We namen beiden afstand van het gebeuren. De nacht kwam er tussen. En toen begon het pas echt tot me door te dringen. De tranen kwamen. De ochtend kwam snel en ik voelde me gebroken van het weinige slaap. Hij moest werken de volgende ochtend, dus het werd pas later op dag we konden praten. Ook al kwamen er die dag nog niet samen uit, uiteindelijk kwam er nog een nacht tussen, pas toen kwamen we nader tot elkaar en konden we gezamenlijk een beslissing nemen.

We gaan uit elkaar het is de tijd ervoor, we moeten ieder een eigen pad bewandelen. Ik ga de sprong in het duister maken, het word spannend en aan de ene kant ben ik doodsbang, maar de keuze is gemaakt en het voelt heel goed. We hebben het de kids het verteld, zoals verwacht heeft onze oudste het meeste moeite mee. Maar we geven hem de tijd om er aan te wennen. We blijven in gesprek met de kinderen want uiteindelijk staan hun op de eerste plaats. Het moet in goede banen geleid worden, maar de eerste stap is gezet. Het los laten begonnen..........

​Shasja

 

 

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Vlinders behoren te vliegen van bloem tot bloem, genietend van de nectar van het leven. De enige drempel is het uitslaan van je vleugels en wegvliegen.
En zo is het........;-)
Een buitenstaander kan hier geen mening hebben. Ieder een apart leven in het zelfde huis? Het is rekening met elkaar houden. Als dat als gevangenis ervaren wordt. Als nieuwe afspraken maken geen oplossing meer geeft.
Voor ieder is het een stukje vrijheid opgeven. Als een geen vrijheid opgeeft zal de ander meer vrijheid moeten opgeven. Tegenover het vrijheid opgeven staat het gunsten ontvangen. Een samen van evenwichten.

Het weloverwogen bekijken. Van beiden.
Is voor een buitenstaander heel moeilijk. We hebben het geprobeerd maar we gaan elkaar nu pijn doen en dat mag nooit de bedoeling zijn.

We doen het in overleg, het zal vast goed komen.
Is er spraken van volharding in het rolpatroon? Ik heb gelijk hoe dan ook van beide zijde.
Mijn fantasie.
Carnaval spelen. Je man kleedt zich als een onbehouwe, smerige overal vol olie en modder. Leg wel een oude deken over zijn stoel. Jij kleedt je alsof je net uit bed komt. Een versleten ochtendjas met ondergoed dat oma heeft weggegooid. zou een gesprek dan anders verlopen?
hahahaha geen idee of het dan anders zou verlopen, de buitenkant is slechts uiterlijke schijn. Dus verwacht eerlijk gezegd geen verandering omdat ik verder kan kijken, dan de buitenkant. ;-)
Je bent zelf begonnen ik doe alleen maar.
Stel ik ben een autoverkoper. Jullie zijn auto's. die krijg ik wel verkocht. en wel zo dat je heel trots door de straat loopt. De beste koop van de straat.
Nog eentje. Op de linker bil een poppetje schilderen op de andere een huisje. dan moet het weggewassen worden. Alles heel braaf.
Hopelijk fleurt het een beetje op.
Moeilijk. Ik ben kind van gescheiden ouders, het is moeilijk voor iedereen.
Klopt is ook heel moeilijk, pijnlijk voor de kinderen. We hebben gewacht tot ze wat groter waren. Maar de pijn zal blijven, kinderen willen graag vader en moeder samen. Ik hoop dat we dit op de juiste manier kunnen begeleiden. We doen ons best.
Kunnen jullie!
Ja dat gaat lukken.