Dit is mijn leven deel 8

Door Jacqueline de Lange gepubliceerd op Monday 28 November 15:43

Weerom een dierbare persoon verloren,ten tweede keren mijn zoon weggerukt van mij,ik wist met mijn verstand dat het niet anders kon,amnders waren mijn man en ik er finaal aan onderdoor gegaan

Mijn man tobde met zijn gezondheid,was door een medische misser aan een been geamputeerd,tragisch en zware impacht op hem en de omgeving

Zijn familie liet mondjesmaat wat van zich horen maar echt steun en bijspringen dat was er niet bij

Mijn man raakte diep in de put en begon te drinken,zwaar te drinken en het geld vloog de deur uit,we konden vaak maar amper rondkomen

Het was mijn eer te na om bij instanties aan te kloppen,je zet je vuile was niet openlijk buiten

Mijn man en ik moesten op een goede dag bij de vaatchirurg komen,er was een bacterie gevonden,en het been dat mijn man nog had was geinfecteerd,de pijnen vaak niet te harden,en dus was mijn man heel snel uit een zware beslissing,het andere been gaat er ook af

En zo geschiedde vlak voor de kerst lag mijn man in het ziekenhuis,ik had een bed oop zijn kamer en kon blijven om hem te steunen,hij had erge last van delier,en dus was het raadzaam als zijn vrouw bij hem was

De kerstmuziek speelde in de hal,over kerst en ik zat in spanning,de ene sigaret na de andere rokend,te wachten tot mijn man uit de OK kwam,er was niemand bij me om mij te steunen,ik deed het alleen,bewust nee,er was niemand die zich om mij bekommerde

Eindelijk kwam mijn man met bed en al naar de intensieve care,daar heen en daar lag hij zo klein en hulpeloos,kunstmatig in slaap gehouden.een zware ingreep dier langer had geduurd dan men had verwacht

Traag kropen de minuten voorbij,allerlei geluiden hoor je van apparatuur ,een gordijn was de tussen wand naar andere patienten

paniek er kwqam iemand binnen van een zwaar auto ongeluk,ik had veel in mijn opleiding geleerd en hielp met wat han en span diensten mee,zodat de verpleging wat werd ontlast

Mijn leven was het ziekenhuis geworden,wat buiten gebeurde ontging mij erg

tv kijken kon ik de rust niet voor opbrengen,steeds wou ik bij mijn man zijn,week geen seconde van zijn zijde

hij was mij niet bewust maar ik weet dat ze alles horen,dus sprak veel met hem

Na een dag hebben ze mijn man laten bijkomen,en nog een dagje voor zekerheid op IC

Hij had gruwelijke pijnen en helemaal in de war door de morfine,zag mieren over de gr54ond lopen en allemaal teletekstbeelden

Ik wist dat dit overging en kalmeerde hem,hij kon m,oeilijk praten en dus wees hij dingen aan

Onze band werd steviger,we gingen door een hel

de revalidatie die hij had gehoopt liep anders,protheses zouden niet kunnen gelet op de slechte conditie van zijn bloedvaten

En dus werd er een aangepaste rolstoel besteld,en werd er nog meer in huis aangepast

want naar een verpleeghuis,NO WAY

hij wou perse naar huis en ikstemde daarin mee

Ik werd zijn mantelzorger voor dag en nacht

24 uur per dag er zijn zonder huklp van thuiszorg en wekeliojks de trombosedienst over de vloer

we beleefden ook mooie momenten,hadden lol,mijn man had galgenhumor,dat hield hem overeind

Zijn drinken begon weer

artsen hadden gezegd dat dat zijn dood zou worden,hij wou niet meer

en dan bij tijden wou hij met zijn skootmobiel naar buiten

werd nagestaard en was de circusattractie van de buurt

mensen wezen hem na,maakte rot opmerkingen

De skootmobiel bleef in de schuur,.hij sloot zich op in huis\

wou niet alks showfiguur buiten zijn

bekijk het maar!!!

........................

En toen op een middag ging de bel,mijn zoon met een grote bos bloemen

hij had gehoord wat er gebeurd was en kwam kijken hoe het ging met zijn vader,Miujbn man was niet de biologische vader maar had hem geecht

ze hebben lang en emotioneel gepraat,ik was boven en had zijn bed in orde gemaaktt,mijn zoon is gebleven en woonde weer bij ons thuis

Ik heb een hele steun aan hem gehad

...........................................

KERST 2011

Mijn zoon kwam met een auto voorrijdfen,de auto van mijn moeder

Ze had voor ons inkopen gedaan,zodat we met elkaar een mooie kerst zouden hebben

ze wist van mijn man zijn situatie,en had de stap genomen

Ik zei tegen mijn zoon bedank oma maar van ons

Hij zei letterlijk dat kan je zelf doen ze is hier in het dorp

haal haar maar op was mijn reactie

Na 10 jaar zag ik mijn moeder weer

wat was ze oud geworden,haar gezicht getekend van de zorgen

Ze was verhuisd en Anton Korf uit haar leven weg

Ik spreidde mijn armen en zei alleen maar dat ik van haar hield

vergeven is een groot goed

Ik had haar ondanks alles wat ze me had aangedaan,gemist en nodig

Ze is mee naar binnen gegaan en heeft ons ontzettend bijgestaan

....................................

PINKSTER 2012

Mijn man voelde zich rond het avondeten niet zo lekker,en ging even liggen,hij gilde het uit van de pijn en de ziekenwagen gebeld,die kwamen en mijn man werd opgenomen,diezelfde nacht is hij geopereerd,het was helemaal foute boel

Mijn zoon en ik zijn in de nacht naar ziekenhuis gegaan en zijn bij zijn bed gaan zitten op de IC,hij leefde op allerhande apparatuur en slangen,zijn lichaam was op

Nog even is hij bij kennis geweest en heeft met zijn zoon gepraat,en zijn zus is nog geweest die hebben afscheid genomen

De volgende dag kregen we telefoon uit ziekenhuis we moesten met spoed komen

Mijn zoon en ik weer in de auto,we konden de route dromen

Ik was bang ,heeel erg bang

Er was geen houden meer aan,hij had hoge koorts en zijn organen werkten bijna niet meer

besloten werd tot euthanasie,wart de artsen eerst weigerden werd nu 11 dagen coma uitgevoerd

Alles werd ontkoppeld en alle medicatie gestaakt,alleen zuurstof bleef

de monitor gaf de harde bewijzen,Mijn man was overleden!

Mijn zoon en ik pakten elkaar vast en hebben heeel erg gehuild

Ik ben met de broeder meegelopen naar het mortuarium om mijn man daar neer te zetten met bed,ik vond het doodeng maar heb het gedaan

Heb mijn man nog een afscheidskus gegeven,en met rood behuilde ogen ben ik naar mijn zoon gegaan

we zeiden niets en zijn de3 spullen van mijn man gaan ophalen,hebben personeel van de IC bedankt voor alle goede zorgen en zijn in de auto gestapt,daar heb ik mijn moeder gebeld,ik huilde en mijn zoon heeft gesprek voortgezet

Ook familie van mijn man ingelicht

We zijn naar de winkel gegaan en hebben wat te eten gehaald,veel trek ahdden we niet

En de begrafenisondernemer gebeld

Die kwam vrij snel

alles geregeld

Mijn man zou thuis opgebaard worden

De buren ingelicvht,persoonlijk

Morgen zou de rouw auto voor komen rijden en mijn man thuiskomen

Gordijnen waren bij de naaste buren uit respect dicht

Mijn zoon en ik zijn mijn man gaan begeleiden op zijn laatste rit vanuit ziekenhuis naar huis

Keurig werd alles geregeld,hij lag er mooi en vredig bij

Kaarten werden gedrukt en wij adressen schrijven,ik had alles al klaarliggen in een map,want ja ik wist dat het zou gaan gebeuren en dan kan je maar beter alles geregeld hebben

De muziek alles wist ik hoe mijn man het wou

De begraafplaats lag vlakbij ons huis,dus niets volauto,s maar lopend naar het kerkhof

Mijn moeder was door mijn zoon opgehaald en was erbij,ik heb dat intens gewaardeerd

De broers van mijn man droegen samen met mijn zoon en mij de kist

Ik heb nog gesproken bij het graf net als mijn zoon

Samen met mijn moeder hebben we gewacht tot iedereen weg was en is de kist in de aarde gezakt

thuis had ik koffie tafel geregeld

............................

En dan is iedereen weg,een leegte...............................

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.