Dit is mijn leven deel 2

Door Jacqueline de Lange gepubliceerd op Monday 28 November 09:58

Mijn tante uit Wassenaar deed fanatiek aan yoga,ik zag wel eens platen aan de wand met allerhande lichaamsstanden,ik keek er als kind met verbazing na,en vroeg in mijnn kinderlijke naievitet,Tante bent u daar niet te oud voor? Ze daagde me uit mee te doen,ik vond het prachtig maar keek met jaloerse blikkem hoe lenig en soepel dat bij tante allemaal ging

Zo anders als bij ons thuis,mijn moeder deed nooit wat met mij,dan weer die oppas dan weer een ander,wat walgde ik daarvan,nimmer had ik een band met die meiden,en als ik er een vertrouwde werd ze weggesturd,als ik dan aan mijn ouders vroeg waarom,ze vind het hier niet leuk meer

Het was zeer ambivqalent,maar als ik van huis was,had ik inwendig een bepeelde onrust,net of er iets met vader niet in orde was en tegelijk was ik blij en opgelucht de vrijheid te hebben en niet zo op mijn tenen te hoeven lopen,niet het gevoel er niet bij te horen,een verlengstuk te zijn ,een showmodel,want iedereen had kinderen dus deze twee gehenaidicapte mensen moesten dat ook

Hier bij mijn tante miocht ik mezelf zijn,net al bij tante Nora,die gaven mij de ruimte mijzelf te ontplooien en te ontdekken wie ik echt ben en niet wie ik moet zijn.Niet in een keurslijf maar vrij vallen en opstaan,een bult op mijn kop,een geschaafde knie,voelen dat je sterker wordt

dat had ik thuis absoluut niet,daar werd ik op mijn kamer gezet,onder noemner,ik zou met slappe spuieren geboren zijn en had veel rust nodig.Interpreteer het mijn ouders wilde wel de lusten maar niet de lasten

Voelde mij vaak een vijfde wiel aan de wagen,nutteloos,vies en uitgekotst

weggestopt,alleen tevoor schijn komen als het hen uitkwam en als we viste hadden dan mocht iedereen mij even bewonderen,en waren we de zogenaamde warme familie,verre van,maar je mond opendoen dat dorst je niet,de hatelijk kille koude blik in de ogen van moeder deden je ineenkrimpen van angst,een verlammende werking,dat je als een verlegen trutje de ogen neersloeg en braaf ja,nee en amenn zei wanneer het hen uitkwam,en als het genoeg was mocht je weer opdonderen naar je hok

dat deed pijn,intens hartzeer,verscheurd van binnen,een soort twee personen,wie ik ben en wie ik mioest zijn,waasrom was ik hier,ik vond mezelf smerig en lelijk,en wilde soms heel lang slapen en niet meer wakker worden

Ik zocht troost bij mijn knuffelberen,zij waren lief en zacht,en keken me met hun trouwe ogen aan,alsof ze wilden zeggen we begrijpen je,kom maar hier.Die warmte en tederheid,dat gevoel van geborgenheid vond ik niet bij mijn ouders

Zo jong als ik was voelde ik er klopt iets niet,maar kon er geen naam voor vinden,snapte het niet,bracht mij in opperste verwarring,angst domineerde,huilen en intens verdriet

Zag hoe het bij anderen thuis ging en dat was zo anders dan bij ons,reden werd gegeven als ik wat vroeg,pappa heeft veel pijn  en mamma ook wij kunnen die drukte niet aan

Een echte warme band met mijn moeder heb ik nimmer gekend,als ze me aanraakte voelde ik een walging en koude rilling door me heen gaan dat ik het eng vond en haar wegduwde

Ik droomde vaak van mijn echte mamma

ik ben geboren in 1966,uit een vrouw van 21 jaar ongehuwd,door een slippertje op de kermis ongewenst zwanger geraakt,in een streng gelovig milieu,waar deze zaken een schande waren.Zij moest haar ouderlijk huis verlaten en naar een ander deel vann het land verhuizen zodat de mensen van de kerk en omgeving niet zouden zien dat ze zwanger was.Ze was net klaar met haar studie bejaardenverzorgster en mijn komst zou haar toekomst vergooien,en de kerk zou er schande van spreken,de familie zou met de nek aangekeken worden

De eer van de familie ging boven een warme band,als je de lijn doortrekt zie je een gelijkenis in de huidige situatie

Dat besef je nu je volwassen bent en zelf met mensen werkt,toen als kind voelde je dingen aan,maar was je gek en stom,spuit elf geeft miodderr,en meer van dat soort negatieve onderdrukkingen,die je kleineerden en in jezelf opgesloten ervaren

En dat terwijl ik van origine een vrolijk kind was,goedlachs,en altijd vrolijk

het werd vakkundig de kop ingedrukt,een eigen mening mocht je niet hebben,je moest braaf doen wat zij zeiden en oh wee als je er al tegenin ging dan was de boot aan

Na de geboorte ben ik abrupt van mijn moeder losgerukt,meegenomen mnaar een kindertehuis van het leger des heils,in een bedje aan zorg professionals,met de nodige basiszorg maar geen warme liefdevolle binding die juist zo intens belangrijk zijn voor een kind

Ik werd aangegeven bij de burgerlijke stand door een verpleegkundige,met naam vermelding van mijn biologische moeder maar vader onbekend

Wachtend op de goedheid van mensen die mij in hun gezin of huis wilde opnemen

...................................

In datzelfde jaar kwamen er twee gehandicapte mensen die mij wel wilde hebben.Ze hadden het financieel goed en dat gaf de doorslag voor adoptie,het zou mij nergens aan ontbreken.Veel familieleden keurden het af en vonden het onverstandig dat deze mensen een kind zouden krijgen in hun situatie dat was niet gepast,maar wilde geen heisa in de familie en stemden dus in.De huisarts was falicant tegen maar wou ook geen scheve verhoudingen,hij verdiende aan mijn ouders en stemde in zij het met zeer grote tegenzin

Hij heeft mij dat vele jaren later verteld,zij hadden alleen moeten blijven,hadden al genoeg aan hun eigen beperkingen en waren al wat ouder

De rechtbank volgde advies commissie en de adoptie was een feit

 

Ik kwam terecht,was toen 6 maanden oud,in het Noord Hollandse Bergen,een riante bungalow met grote tuin aan de hertenkamp

Mijn ouders hoorden bij de elite van het dorp en hadden aanzien

Ik zou als baby bij de geboorte zuurstofgebrek hebben gehad en daardoor slappe spieren,kreeg allerlei do0kters en therapeuten,en moest veel op mijn kamer rusten

Zitten en lopen verliep zeer traag,ik was erg laat met alles

Dat is niet zo vreemd als er niet intensief gewerkt wordt aan een warme band en ik mijn eigen gang had mogen gaan,een leiband en geleefd door hen die een weg voor mij hadden uitgestippeld,bewust gekozen voor een meisje,die wilde niet voetballen en zou later in de zorg voor ouders kunnen voorzien

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.