Het einde in zicht

Door Plazilliaantje gepubliceerd op Wednesday 23 November 13:46

je hele lichaam sterft langzaam af
het leven,  wat je moeder je gaf
daarvan is het einde in zicht
het bed waar je nu in ligt
zal je laatste zijn
alleen morfine stilt nog jou pijn

binnen nu en 2 weken
ben jij waarschijnlijk bezweken
daarna, zal er een begravenis zijn
om te kunnen rouwen over jou gemis en pijn

zal ik gaan?
kan ik rouwend aan je graf staan?
ik weet het niet
ja ik heb verdriet
en nee dit wens ik je niet toe
maar ik weet even niet hoe

je bent mij opa
je vrouw,  is mijn oma
maar zo voelt het niet
ja, ik heb verdriet
maar heel eerlijk, niet om jou leed
het verleden,  is wat ik niet vergeet
de dagen van vroeger,  zijn nog zo realistisch
maakt mij dat hypocriet,  egoïstisch?


ik wil het wel, maar het lukt niet
jullie hebben meegeholpen,  aan mijn verdriet
jullie wisten ervan, maar jullie sloten je ogen
terwijl anderen mij bedrogen
een kind, jullie kleinkind die jullie maar al te graag vergaten
zodat jullie je eigen zoon niet gingen haten

en weet je,  ik haat jullie niet
maar ik heb wel verdriet
ik kan niet zeggen dat ik van jullie hou
hoe graag en hoe lang ik dat ook wou
ik kan toch niet huilen aan je graf
en doen als of ik zoveel om je gaf

ja, straks neem jij afscheid van het leven
maar ons afscheid, is al gebeurd toen jullie mij wegdreven
mijn tranen zijn al gevallen
met grote getallen
 de pijnlijke woorden zijn al gezegd
een familieband,  daar voor was ik niet in de wieg gelegd

dus waarom zou ik nog moeten komen
na een begrafenis, waar de tranen voor jou zullen stromen
tranen die behoren tot het verleden
tranen die mij weg trekken van het heden
tranen die het leed niet zullen helen
het huilen begint mij te vervelen
er is al te veel getreurd
te veel gebeurd

jij neemt straks afscheid van het aardse bestaan
oma zal je ook snel achter aan gaan
de uitnodiging is al geschreven
maar wil ik het gemis nogmaals beleven

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zoveel tranen gelaten
zoveel tranen gegeven
hoeveel tranen nog
is het nooit genoeg?
het verleden zo pijnlijk aanwezig
een opa die geen opa was
weg keken bij het gebeuren
nee dat zijn geen bloedbanden
dat stelt niets voor
het gaat om jouw leven
daar moet je immers mee door

ik ken die pijn
ik ken het verdriet
mijn opa was mijn opa niet
toen hij stierf ging ik er wel heen
gewoon om te kijken of het echt was
of de man die mij het kind zijn ontnam
eindelijk aan zijn einde kwam
ik zag zijn handen
die nooit geen kwaad meer konden doen

Bloedbanden wat stelt het voor?
ik weet niet wat het is
toen zij de oma die geen oma was stierf
was het klaar

Jij vrouw jij moet door
door je tranen heen
door je verleden heen
de pijn zal nooit helemaal slijten
ik zou liegen als ik dat zeg
maar met de kleine mooie dingen van het leven
kom je een heel eind op weg
er is per slot altijd weer een morgen


Liefs jouw parel al lijk je mij te zijn vergeten.

XXX