Pauw

Door Rudi L gepubliceerd op Saturday 12 November 11:03

 

Zelfbewust en ijdel
snavel van me weg gericht
geeft hij mij het oog te kijken
met een nek zo stijf als stok
de veren slepend
op z'n schreden
als een bruidskleed 
treedt hij weg en nader
om met pauselijke kreten
zich een kroon te meten
als een waaier wijd
met kleuren vol geweven.

 

© Rudi J.P. Lejaeghere

Gedicht uit mijn dichtbundel 'Perpetuum Mobile' 2009

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.