Toeval?? het valt je toe

Door Jacqueline de Lange gepubliceerd op Thursday 10 November 22:15

Al heel lang weet ik dat ik hoogsensitief ben,

het was of een last van mijn schouders viel

steeds dacht ik waarom ben ik zo anders?

waarom begrijpt men mij niet

ben ik een buitenbeentje

spoor ik niet?

ik wil niet uit in massa.s dat maakt me gek

ik wil de natuur in,dat maakt mij vrij

vrij van emoties

in de natuur kom ik dicht bij mezelf

Als kind dacht ik dat iedereen stemmen hoorde

dingen zag die je met blote oog vaak niet waarneemt

het was duivel;s,ik zo behekst zijn

moest met een geestelijke gaan praten

zelfs naar een kinderpsycholoog

een eeg ondergaan

er kwam allemaal niets uit

Ik voelde me opgesloten in een denkbeeldige kooi

wilde de tralies wegzagen

gillen en schreeuwen

mijn stem verstomde in de massa

werd niet opgemerkt

moest brtaag in gareel lopen

wat anderen voor mij bedachten

en huilde in bed onzichtbare tranen

mijn kussen nat van mijn ontlading

...................

Tot ik de deur werd uitgegooid letterlijk op straat gesmeten

uitgerekend door mijn moeder en zoon,

ik was bevrijd.......................

ik kwam in een opvanghuis voor daklozen

dichte deuren,camera bewaking

omwille van onze veiligheid

tussen oud gedetineerden en drugsverslaafde

geleefd worden door angst

vechten om je staande te houden

kreeg nachtmerries

en ontlaadde mijn angsten

kreeg lichamelijke klachten

psychisch een wrak

een bang vogeltje

werd aan de seroxat gezet

zou ik minder angsten hebben

mijn angsten groeiden

ik leerde een maatje kennen

met hem ging ik de wereld in

ik was bevrijd

 

we lachten,vreen,huilden en vochten

met helemaal niest 

back to basic

puzzelstukjes vielen op zijn plaars

TOEVAL?? Nee het valt je toe

als jouw tijd daar rijp voor is

en dat was hij

 

De vraag die mij al heeel lang bezighield werd zeer prominet

wie ben ik??

Ik wist al jaren dat ik geadopteerd ben

en wilde weten wie mijn echte moeder was

ik droomde over een prinses met fluweel zachte handen

die mij troostte en mijn tranen wegkuste

die mij zou begrijpen

het kwam er steeds niet van

vele pogingen strandden in het niets en gaven mijn zelfbeeld een stevige opdonder

niet ten beste

afgewezen aan de kant gezet gevoeld

 

Ik kreeg vele beproevingen op mijn weg

en steeds vechten om te overleven en sterker eruit te komen

Toeval? nee het valt je toe

 

Ik kwam zonder mijn maatje te staan na een zware ongelijke strijd raakte ik hem aards kwijt

in gedachten en mijn hart leeft hij door

zijn aanwezigheid openbaart zich bij tijden in verschijen lieveheersbeestje

......................

Jaren woonde ik in een oud vervallen jotel op een kamer,niets van mijzelf,mijn leven werd gedeeld,en ingevuld

mijn hond was mijn trouwe kameraad

een blik in haar ogen zegt meer dan woorden kunnen zeggen

Toeval? Nee het valt je toe

 

En dan krijg ik in hoogste nood als uit het niets een woning toegewezen,een flat,heerlijk een plekkie voor mnezelf en mijn hond

weet ik mij gesterkt door vele vrienden

En kijk in een programma DNA onbekend

ik besluit een oproep te plaatsen op een site waar mensen elkaar zoeken

en Toeval???

binnen twee dagen krijg ik een adres in handen van familie mijner biologische moeder

ik ben gaan zitten aan tafel en heb een brief geschreven aan haar

die heb ik heden op de bus gedaan

Toeval? nee het valt je toe

het wachten begint

ik hoop dat het goed komt

en ik eindelijk na 50 jaar mag weten wie mijn moeder is

en of ik nog broers en zussen heb

afwachten

als de tijd rijp is komt het goed

zo niet zal ik me erin berusten

Met mijn hoog sensitieve gave werk ik nu met mensen

begeleid ze 

verhalen die herkenbaar zijn

steun naar twee kanten

herkenning

erkenning

Toeval? Nee het valt je toe

de puzzel valt steeds meer in elkaar

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.