.. mijn Diepgang op 'n Datingsite

Door Calvin E Klemmer gepubliceerd op Sunday 06 November 15:14

98b47330d0b66fcee553f009609f8f60_medium.     Mijn foto en profieltekst zijn inmiddels even vaak aangepast als de hoeveelheid regenbuien in de zomer. Een juiste combinatie hiervan laat vooralsnog even op zich wachten. Wanneer we mijn persoonlijkheid toetsen op houdbaarheid kan ik stellen één uit miljoenen te zijn, mocht dit opzienbarende feit enige meerwaarde hebben. Onze ontmoeting zie ik vol blijdschap tegemoet. Mits deze voor het ogenblik passende match de sierlijke uitkomt is van mijn inspanning. Voor meer informatie inzake mijn humoristische kant, schuif je gezellig aan. Je vraagt me al na twee zinnen "Hoi" en "Hoe gaat het?" waarom ik nog steeds alleenstaande ben. Je felheid qua interesse staat me wel aan. De meest andere vrouwen hier maakt het geen zak uit. Wellicht omdat ze net als mij jaren vrijgezel zijn en het nuttige niet inzien mij eenzelfde soort vraag te stellen. Ze raken net als ik uitgeput deze telkens rijkelijk te moeten beantwoorden. Toch denk ik dat het fijn is samen een middagje tussenuit te trekken naar een onbekend oord. Zonder het meteen te etiketteren van ‘we hebben een relatie’. Romantiek kan ook zonder etiket. Dit zolang je beloofd niet te gaan koken, want dat moet je echt aan mij overlaten. Ik zal trachten enige luxe aan dit culinair ritueel toe te voegen zodat je geen buikpijn, maar anderzijds een zalige herinnering eraan overhoudt. Pin me hier echter niet aan vast, gezien een maaltijd natuurlijk altijd verkeerd kan vallen. Bepaalde vaardigheden beheers ik als geen ander. Je moet hier natuurlijk wel voor openstaan. Wees erop bedacht dat we door miscommunicatie heus een keer met elkaar in de clinch kunnen raken. Hopelijk denk je nu niet dat ik met opzet lukraak hierover begin. Dacht; je waardeert het wel wanneer ik mezelf etaleer als open boek en niet allerlei nogal belangrijke kernpunten aangaande mijn karakter voor je achterwegen hou. Mijn moeder zegt dat je sommige skeletten rustig in de kast kunt laten. Nu ik volwassen ben, kan ik rustig stellen dat de oude vrouw gelijk heeft. Zelf tracht ik, voor zover denkbaar, vanuit elk perspectief eerlijk te zijn over wie ik ben. Wat trouwens, nu ik dit aanhaal, niet eens altijd mogelijk is in een tijd waar niemand meer echt eerlijk meer hoeft te zijn. Thans als je de meute op social media wilt geloven. Leugen op leugen stapelt zich op en niemand schijnt zich te schamen. Dit valt dan naast de noemer ‘leugen’ onder de noemer sensationele gebeurtenissen en/of verhalen. Ik zie ‘sensationeel’ veelal als een opgeblazen verbloeming van de werkelijkheid. Per definitie dus niet kenmerkend als waarheid wat neerkomt op een 'met voordacht uitgesproken onwaarheid'. Hier staat een ‘leugentje om eigen bestwil’ natuurlijk steevast buiten. Gelukkig heb je aan mij meer dan een goeie. Gesmede uit het soort hout waar menig man jaloers op kan zijn. Uiteraard prijs ik mezelf gelukkig dat ook jij een goed hart hebt. Zo op het eerste oog. Van een afstandje bekeken exact het type wat goed bij me past. Met 100 procent zekerheid kan ik dit eigenlijk niet zeggen. Maar om je meteen al het gevoel te geven dat ik van nature schichtig en argwanend ben, lijkt me ook geen goed plan. Vele van ons vinden dit slechte eigenschappen. Ik denk dat het zo zijn charmes heeft. Thans op een gekke doch onverklaarbare manier sowieso. Zomaar ergens instappen zonder het fijne ervan te weten, is niet alleen boterdom maar nog gevaarlijk ook. Hoewel onbevangen een sprong in het diepe nemen juist ontzettend verlossend kan zijn. Spannend, elk geval. Vanuit therapeutisch oogpunt kan een ontspannen houding een opluchtende werking hebben indien je al jaren vastzit in een deprimerende sleur. Daarom verander ik vaak van foto en profieltekst. Relaties die gedoemd zijn te mislukken hier even buiten beschouwing gelaten. Zo ben ik er zeker van dat je mij om bonafide redenen aanspreekt. Laten we zeggen; om de dynamiek die zo’n profiel dan uitstraalt. Al is deze van nature statisch. Aangezien het een stilstaand en/of abstract object betreft. Stilstaand: Er zit geen beweging in. Abstract: Het is verre van tastbaar. Hoewel mijn menselijke vorm op de foto wel echt is. Om nog maar te zwijgen over de hoeveelheid nepprofielen. Probeer je een beetje in te leven en je begrijpt spoedig waar ik naartoe wil. En 10 foto’s van mezelf plaatsen om op te vallen, lijkt me overbodig. De verrassing is weg, zeg maar. Je hebt het allemaal al een keer gezien. Uiteraard vind ik het ontzettend leuk als jij wel meerdere foto’s van jezelf plaatst. Gewoon omdat het ontiegelijk fijn is naar vrouwen te kijken. Ga nu nou niet doen alsof je opeens water ziet branden. Dit heeft de natuur zo bepaald. Ik kan hier niet op in sturen. Dit is instinctief. Een zaligheid in zijn puurste vorm. Mocht je in een volgend leven terugkomen als man zal je, om deze nu ongeloofwaardige woorden, nog eens flink lachen. Wie heeft er tegenwoordig nog tijd om de ander te leren kennen? Vanuit het standpunt sociaal wenselijk wil ik hier graag mijn beste been voor zetten. De gesprekken die we bij tijd en wijle voeren, zijn van een opmerkelijk hoogstaand niveau. Elk geval anders dan ik aanvankelijk gewend ben. Logisch wanneer je de types waarmee ik doorgaans omga zou kennen. Lachwekkend is welllicht te diepgaand en te kleinerend, maar je komt toch akelig dicht in de buurt van hoe de vork in de steel steekt. Werkelijk! Dit maakt dat ik een beetje leun tegen het aanhankelijke aan. Een andere manier van laten weten dat het goed is wat we doen. Wederom heb ik een andere foto geplaatst en mijn profieltekst aangepast.

ab7ac9eff42ab2b40b33f0df7bc8eabf_medium.                                                                                                          Voor jou lijkt het misschien dat ik spelende ben en/of meerdere gezichten heb en/of verschillende petjes draag. Geef me alsjeblieft geen veeg uit de pan omdat het je niet aanstaat. Geef me liever het voordeel van de twijfel en nog wat tijd zodat ik mezelf kan neerzetten als een betrouwbare man. Hiermee wil ik niet zeggen dat ik altijd een antwoord heb klaarliggen. Vooral niet wanneer je me wederom erop attendeert. En mezelf eruit kletsen is wel het laatste waaraan ik denk al doe ik af en toe best springerig. Ik denk trouwens niet dat het opbouwend is zo zwaar hieraan te tillen. Het is maar een datingsite. Dit zeg je zelf vaak genoeg. Chill! Wat kan jou het boeien of ik nu wel of niet ben wie ik zeg dat ik ben? Jij hebt keuze genoeg. Vrouwen hebben altijd keuze genoeg. Wanneer ik weer eens met een vrouwspersoon hier in discussie raak omdat ik haar aanspreek op hoogst irritant en manonvriendelijk gedrag, is het eerste dat jullie roepen: “Denk je nu echt dat je de enige bent, ofzo? Dat ik de hele dag naar mijn telefoon kijk en op jou zit te wachten?” Een snerpende sneer boven water, vind je niet? Geloof trouwens niet eens dat je oprecht voor mij kiest , gezien de tijd het in beslag neemt eer je reageert. Maar je aldoor wel online bent. Dus ja… Dit rijst bij mij natuurlijk de nodige vragen. En inderdaad, ik laat ook weleens op me wachten. Ontkennen is zinloos en zou domweg kinderachtig zijn. De reden hiervoor, overigens niks om te verbergen, is eenduidig. Je hebt iemand ontmoet die je aandacht grijpt. Vandaar ik weet wat speelt zodra je online bent, maar niet wilt reageren. Je bent bezig en houdt de rest, waaronder ik dus ook, simpelweg aan het lijntje. Geloof me als ik zeg meerdere matches te hebben die allen erg mooi zijn. Net als jij. Mezelf gelukkig prijzen, gaat net een stap te ver. Geen van deze vrouwen heb ik in mijn bezit en geen van deze vrouwen voelt iets voor mij. Kan zijn dat een enkele zin krijgt in seks. Kan zijn dat een enkele mij morgen weer heeft verwijderd. Het is hier dikwijls prijsschieten. Echter op de verkeerde kluiten. Terugkomend op dat ik je best een fijne meid vind. Al hebben we onze verschillen en vind jij dat je mag praten met wie je wilt en ik liever iemand heb die haar aandacht alleen richt op mij. Duidelijk een gevalletje miscommunicatie. Vandaar ik van meet af aan hamer op helderheid. Wat wil je? Waarom wil je dit en hoe denk je hier handen en voeten aan te geven? Klinkt ietwat belerend. Ik weet. Voor een site als dit kan ik me Ik voorstellen dat dit net stapje te ver gaat. Je kan het oneens met me zijn, maar dit schept een kristalhelder beeld van hoe we met mekaar willen omgaan. Voor nu en voor in de toekomst. Of denk je nog niet in zulke termen? Beetje ‘ver van je bed show’ allemaal, he? Laatste wat ik wil, is je iets opdringen. Komt door die indringende ogen van je. Hoe meer ik erin kijk, hoe meer ik je voor mezelf wil. Ik zie al voor me hoe ik op je lig en… Nee, laat maar. Ik schiet duidelijk door in mijn bedoelingen hier. Laten we beginnen met een telefoongesprek. Niet iets om bang voor te zijn. Vrouwen van nu mijden elk soort persoonlijk contact, lijkt. Verstoppen zich achter hun mobiele telefoon, achter hun computerscherm. Een schijnveiligheid gecreëerd door de makers van dit soort hoogstaande technologie. Zonde! De tijd van ‘ik bel bij je aan om te vragen of je komt buitenspelen’ is reeds vervlogen. De tijd van mekaar op straat tegen het lijf lopen en werkelijk voor elkaar vallen, is niet meer. Thans, ik kan me zo 1, 2, 3 niks voor de geest waaruit dit de afgelopen decennia is voorgekomen. Raar dat we met z’n allen op dit punt zijn beland. Zelfs wanneer ik wel een keer naar een tent ga, kijk ik van een afstandje toe hoe we met z’n allen liever in onze telefoon turen dan ouderwets oogcontact maken en het gesprek opzoeken. Wederom een reden waarom ik je hier aanspreek en oprecht hoop je beter te mogen leren kennen. Ik ben nu ironisch genoeg waar je me wilt hebben: In jouw telefoon. Weliswaar indirect via een datingsite. Maar toch! Nu je je veilig waant, want alle mannen zijn (ineens) kwaadwillend, kan je rustig de tijd nemen een fatsoenlijk gesprek met me aan te gaan. Dat je ondertussen wekelijks seks hebt met een ander zal ik laten voor wat het is. Want hem ken je al langer, zeg je, en hij betekent niks voor je. Met mij uren aan de chat, uren aan de telefoon, minutenlang lachen schijnt eveneens van geen waarde te zijn. Voel me nu erg gebruikt, weet je dat? Ik ben jouw dooie, doordeweekse avonden aan het vullen. Tot het weekend arriveert en je jezelf weer aan hem kan geven. Bij nader inzien denk ik dat je gelijk hebt. Jij en ik passen niet. We komen van verschillende werelden en niemand is bereid water bij de wijn te doen. Ook al zitten we op dezelfde site, beide op onze telefoon. Veilig achter een scherm kermend dat je me niet kent. De voornaamste reden dat je me niet krijgt te kennen, is omdat je liever met een ander het meest heilige deelt terwijl ik het onderste uit de kan probeer te halen. Ik wens jullie beide giga-veel succes. Je begrijpt natuurlijk dat dit toewensen een zwaar sarcastische lading heeft. Want eigenlijk wens ik je niks liever dan het, nu wel erg passende, heen en weer! Aju...

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.