Onder de Vleugels van de Raaf: 14. Stilte na de storm

Door Rudi L gepubliceerd op Sunday 30 October 10:11

Ik schrik door licht en scherpe flitsen
een ogenblik is het glashelder en klaar
alsof de duisternis is opgeslorpt
in mijn hoofd zie ik nu afgelijnd de dingen

mijn adem inhoudend tel ik het na
en krimp bij het onverwachte
het uitbreken van een krakende donder
in mijn oor slaat een hamer fel

het dak kreunt onder het sleuren
en het wilde snokken van de wind
mijn hart doet de geluiden na
en slaat als een gek op hol

zo slaat het weer en striemt het in regen
de hagel springt de goten uit
het water giet met stromen
de angst vloeit uit mijn ogen

de bomen buigen nederig voor vlagen
zij die het niet willen spattend kraken
ontkleed van tak en bladeren
de naakte waarheid zo dicht nabij

aan de horizon schijnt het licht van hoop
de kalme zee na woelige baren
de onwezenlijke stilte na de storm
ik ben veilig in je armen om te helen.

© Rudi J.P Lejaeghere

Gedicht uit de collectie van mijn Poe-achtige poëzie, een verzameling van 16 zwart geladen gedichten.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Prachtig.
Bedankt, Candice. :)