Op zoek naar mijn oorsprong 2

Door Mijler gepubliceerd op Sunday 23 October 09:32

Op zoek naar mijn oorsprong 2

 

Van 1585 tot omstreeks 1900

De grootste voldoening ligt in eerste instantie in het vinden van het namenlint dat leidt naar het land, de streek of plaats waar jouw. boom wortel schoot Dit met de wetenschap dat de diepere wortels nog veel verder teruggaan dan in mijn geval het jaar 1585. Voor de goedgelovige christenen leidt dit zelfs tot Adam en Eva in het aards paradijs. Het ontbreken van een eensluidende achternaam vóór 1600 maakt verder speuren op eigen houtje schier onmogelijk.

Buiten de namen en jaartallen ben ik door het ontbreken van getuigenis weinig over de acht generaties voorouders van vóór 1900 te weten gekomen. De meesten mannen waren landarbeiders en geven de indruk degelijke burgers te zijn geweest met trouw aan vrouw en kinderen. Door de gebrekkige kennis van… blijft dit echter wat speculatief en koffiedik kijken.

Uit de jaartallen zijn wel enkele conclusies te trekken. Zo verbaasde ik mij over de gemiddelde leeftijd van boven de 76 jaar (van 12 ouders) en wat te denken van het gemiddelde aantal kinderen van 9.per gezin (van 8 echtparen). Kennelijk heeft het hoge moederschap geen negatieve invloed op het bereiken van een hoge leeftijd. Leefomstandigheden zullen daarin eerder een rol spelen. Ook kon ik concluderen dat verschillende ouders wat haast hadden met trouwen om de eerstgeborene vóór te zijn.

Opa en opoe met hun kroost

 Hiervan weet ik wat meer geschiedenis te vertellen omdat ik ze allemaal persoonlijk gekend heb. Van opa weet ik weinig omdat ik vijf jaar oud was toen hij is overleden De ooms, tantes en uiteraard mijn ouders kan ik me goed voor de geest halen, wat de nodige nostalgische herinneringen oproept. Ze woonden allen in of in de directe omgeving van Bergen op Zoom en de onderlinge verhoudingen waren goed

Opoe was de spil waarom alles draaide. Een zachtaardige, rustige en lieve vrouw, die vanaf haar huwelijk tot aan haar dood gewoond heeft in een kleine boerenstee in het Ketelbaantje. Een rustig zandweggetje aan de oostelijke rand van Bergen op Zoom. Met op de hoek café “De Bloemkool” en nog een zevental huisjes waarvan er vijf bewoond werden door ooms en tantes. Met mijn broers of ouders gingen we regelmatig op bezoek en dan trof je vaak andere familieleden aan. Afspraken daarover waren er niet. Het was met recht een zoete inval. We gingen altijd langs achteren. Ik kan me ook geen voordeur voorstellen en mocht die er geweest zijn, dan was hij ongebruikt en verscholen achter struikgewas. Via de achterdeur kwam je in een lange gang met vooraan rechts een deur die toegang gaf tot een stal met, daarin nog een varken, wat bussels stro en wat werktuig voor op het land. Opoe was toen al dik in de zeventig en trekkend van Drees, zoals het AOW toen in de volksmond. aangeduid werd.

Meteen links kwam je in een relatief lange smalle woonkamer, met in het centrum een “plattebuiskachel,” met inderdaad een platte rechthoekige buis die op ongeveer één meter hoogte in de schoorsteen stak. Aan de voorkant een ronde pot, waarin het vuur brandde en het bolvormige gietijzer tot vuurrood kon opstoken. Daaronder bevond zich een vierhoekige bak voor de asla. Zittend om die bak kon je je voeten op die bak plaatsen om de volle warme tot je te nemen. De kachel nam relatief veel plaats in, maar vormde vooral in de winterdag het centrum van het huiselijk leven.

Aan het plafond hing een olielamp, want elektra was er niet. Opoe zat in een “zurgstoel” (relatief hoge stoel met armleuningen) voor het raam, zodat ze de stoep achter en “den hof” kon zien. Aan de rechterwand hing een kooitje met een tortelduif, die genezend zou werken tegen gordelroos, waar opoe vaak last van had. Ome Frans, de enige vrijgezel in het gezin, zat meestal achter in de kamer nabij het radio distributie kastje te luisteren naar uitzendingen

Op de achterplaats stond een waterput met een afdekkap, een emmer aan ketting op een rol met slinger. Wij kregen thee gezet van putwater dat we als een traktatie beschouwden, ondanks de wat roestige kleur en rare smaak.

Tante Jans die naast opoe woonde was weduwe en heeft opoe verzorgd tot aan haar dood. Opoe commandeerde haar altijd tegen het einde van ons bezoek met de woorden: “Jans, haal eens even wat voor de mannekes!” Tante Jans ging dan plichtsgetrouw naar de pronkkamer achter in de gang en gaf ons een kwartje. Het was in deze pronkkamer waar opoe op tweeënnegentig jarige leeftijd in de bedstee haar laatste adem uitblies

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ja beste Mijler, zo ging het vroeger. De mensen waren vroeger veel meer naar elkaar gericht betreft de visite. Geen mens dacht eraan dat we in de toekomst in het buitenland konden kijken en zie wat we nu allemaal kunnen met middelen. Ook in het verleden van mijn voorvaderen, waren er bij die vroeg zijn overleden maar ook hoge leeftijden hebben bereikt.
En wat stelde toen de kennis van de geneeskunst voor. En van 'Joggen' had men nog nooit gehoord.

Wat betreft de leef en woonsituatie waar enkele dieren dicht bij de woonkamer verbleven was heel gewoon. In het ''Openlucht Museum'' in Arnhem kan je zien hoe mensen hebben geleefd. Als je daar nog niet bent geweest dan raad ik je aan om daar eens een kijkje te nemen en je redt het niet in en dag.......en echt interessant hoor Mijler!

Wat betreft de woonkamers van de huidige tijd zijn deze verandert in een soort toonkamers en dat hoeft voor mij ook niet.

Ook de kachels als genoemd in je artikel waren toen erg in en de ''Plattebuiskachel'' waren toen de kachels maar ook de wat een simpelere kachels. Zelf heb ik een zwak voor hout en kolenkachels en ik heb wat met kachels.

Als je nog geen Familiewapen bent tegen gekomen, dan kan je er zelf een ontwerpen en iedereen is daar vrij in. Als je dat niet goed kan dan kan je ook hulp vragen bij instanties die daar in zijn gespecialiseerd. Bedenk dan wel hoe het er uit moet zien betreft de symboliek enz. Zo kom je dan in ere bij je latere generaties. Leuk om te doen hoor Mijler!

Je hebt het weer mooi omschreven en in afwachting van deel 3.
Succes met je verdere ontdekkingen....

Dank voor je uitvoerige reactie. Mooi die herkenning
Krachtige genen!

Leuk en beeldend geschreven, kan het huisje bijna uittekenen.
Dank voor uw mooie reactie !