Herfstgenot

Door Mijler gepubliceerd op Monday 17 October 17:24

Herfstgenot

 

“De herfst is laat dit jaar,” hoor ik geregeld zeggen. Bij de een klinkt het als een klaagzang en bij de ander als een verlossende kreet Veel heeft te maken met manier waarop je de natuur toelaat en benut in je leven. De seizoenen kunnen ordentelijk op de kalender zijn aangegeven, maar daar houdt moeder natuur zich gaar niet aan. De natuur is grillig, speels en spot soms met de door de mens gestelde normen en verwachtingen.

 

Alleen degene die neemt zoals het komt en profiteert van het rijkelijk aanbod aan mogelijkheden zal neuriënd door deze getijde gaan. Hij zal er op uit trekken en in verwondering de schoonheid van de natuur in zich opnemen. Licht deinend gaan over met bladeren geplaveide bospaden die zijn stappen dempen. En daarbij bestrooid worden met dwarrelende bladeren van de loofbomen, die in hun neergang hoofd en schouders beroeren. Dit tezamen met een fris herfstwindje dat speels de haren streelt, Het creëert een sfeer van rust en herstel. Men zal een zacht ritmische melodie horen die leidt tot in nevelen van geluk.

 

Vaak heb ik als voormalig atleet bosloopjes tot wel vijftien kilometer gedaan, waarbij de herfst de uitgelezen periode is om in deze sfeer van gelukzaligheid te verdwalen. Het effect van deze duurloopjes ligt in het herstel en is om in een fysiologische balans te komen van zuurstofopname en uitstoot van koolzuur. Niet voor niets dat dit in de trainingsleer geboekt staat als gezondheidsloopje. Lichaam en geest zijn één, ergo komt ook het hoofd in een staat van welbevinden.

 

De herfst met zijn aanbod van boomvruchten voor mens en dier, met zijn kleurenpracht in boom en struik zal de positieve mens rust in lichaam en geest geven. Onstuimige momenten van storm en hevige neerslag worden hem als een goede bondgenoot graag vergeven

 

Ik ben op een gezegende leeftijd gekomen dat het aangehaalde bosloopje niet meer van toepassing is, maar een wandeling in de natuur roept nog steeds dezelfde gevoelens op, die de herfst gratis aanbiedt.

 

Bekend is dat bij het vallen van het blad gevoelens van depressie worden gestimuleerd. Het vallen van het blad staat dan voor de herfst. Ik kan en mag dit niet bestrijden, maar ik heb getracht de zonnige kan van het fenomeen herfst te beschrijven.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Weer geweldig geschreven. Ben dol op de herfst en lente. De zomer boeit mij niet en de winter accepteer ik niet. Draag ook echt gewoon dezelfde kleding als in de zomer bij dertig graden. Een panty of legging dan wel een maillot heb ik altijd aan ongeacht de temperatuur.
Loop of mountainbike elke dag in één van de bossen hier.
Alle jaargetijden hebben volgens mij dan hun schoonheid in mijn gevoel.
De heerlijke frisheid en de geur van mos en de geur van rottend hout wat ook toch wel aangenaam voor mij is. Niet alleen het vallen van de bladeren die met penseel rijk en mooi is gekleurd door de natuur en geruisloos vallen.
Ook de eikeltjes die voor het verdere leven hun doel bereiken zeggen mij veel voor de bijna eindeloze schoonheid in de natuur en het vallen van de eikeltjes is aangenaam hoorbaar in de stilte der stiltes Mijler.

Alle dagen snuif ik de geuren van alle dagen in de jaargetijden op als ik naar de dieren gaat in het bos om te voeren.

Ja Mijler, er zijn mensen die er moeilijk tegen kunnen, maar veel mensen zijn net kamerplanten en als een kamerplant niet voldoende licht en zon krijgen dan doen ze het niet goed, maar gaat men de kamerplant verplaatsen dan komt er weer leven in.

Het klinkt misschien gek Mijler, maar het wandelen in het bos als het volle maan is is ook erg leuk om mee te maken. Er is dan een mooi tot redelijk inzicht van de contouren van de bomen en het is dan muisstil op het vallen van de eikeltjes na dan. Ik geniet dan echt van de heerlijke sfeer en eenzaamheid.

Vooral lekker blijven wandelen hoor Mijler want het is erg goed en blijf genieten van alles om je heen. Let nooit op je leeftijd want dat zijn maar getallen die verzonnen zijn en leg je eigen er dan ook nooit bij neer,

Als ik dan wandel en het dan echt bitter koud is dan weet ik wat ik moet denken en dat is: ''Kacheltje kacheltje bij de wand, wie is het warmste van het land'' dus op naar huis waar ik echte vlammen kan zien.