De slotsom.

Door Shasja Angel light gepubliceerd op Sunday 16 October 22:18

p5PR2eWjQvAznsAJv06bLObiySsT13f2.jpg

Soms is het de vraag of het verstandig is om in het verleden te zoeken. Voor een paar dagen terug begon ik onbewust te graven. Met name een zoektocht naar mijn gevoel ten aanzien van mijn seksualiteit. Ik liet het komen. Ik opende een deur naar mijn verleden. Mijn eerste liefde, en de rest volgde vanzelf. Het werden geen zware stukken want dat was iets, waar ik totaal geen behoefte aan had. Het waarom was me in de eerste instantie niet duidelijk. Immers voor jaren terug was ik al eens aan graven geweest. Waarom op dit punt van mijn leven opnieuw? Tijdens het schrijven werd me meer en meer duidelijk waarom. Alles heeft met acceptatie te maken.........

Acceptatie in mijn keuzes hierin. Dacht ik voor jaren terug dat het ontstaan was door mijn omgeving en mijn onwetendheid over wat ik toen voelde. Ben ik nu tot de slotsom gekomen dat ik eigenlijk van af het begin al wist wat mijn ware gevoelens waren, maar simpel de keuze maakte om er niets mee te doen. Want elke keuze die je in je leven maakt daar moet je vol honderd procent achter staan. Bij twijfel niet inhalen. Oorzaak gevolg. Alles wat je doet heeft effect op je omgeving een actie roept reactie op. In een wereld te leven waar mensen moeite hebben met bepaalde seksuele voorkeur moet je als persoon sterk in je schoenen staan om de reactie van de buitenwereld aan te kunnen.

amjwK4aSTXnOroTRyyTKfmNbzS0ZlXdI.jpg

In die tijd was ik daar absoluut nog niet aan toe. Er lag zoveel verborgen in mijn beerput waar ik hardnekkig een deksel op vast geramd had. Dat ik niet de kracht en energie had om mijn hart te volgen. Die deksel onder controle houden vergde al heel veel energie van mijn. Ik wist wanneer de deksel er af zou vliegen dat ik het geheel niet meer onder controle zou houden, met alle gevolgen van dien. Af toe wanneer het nodig was liet ik dingen komen, want verlichting van een zware rugzak is altijd fijn. Maar wel zodanig dat de pijn en de beelden te overzien waren. Ik weet dat, dat een verstandige keuze is geweest. Want toen die deksel ervoor een paar jaar terug afvloog koste het bijna mijn kop. Door mijn levenservaring en mijn omgeving vond ik de kracht om mijn duistere schimmen te verslaan.

Het leven bestaat uit keuzes maken. Om mijn ogen te sluiten voor wat ik werkelijk voelde was simpel weg een manier om te overleven. Mensen zijn hard en meedogenloos heb ik aan de lijve ervaren. Want toen de meiden van mijn klas erachter kwam dat ik een vriendin had werd dat tegen mij gebruikt en ik in een mangelmolen genomen wat ik niemand gun. Dus om het te overleven maakte ik de keuze om het snoei hard te ontkennen. Wat er voor iedereen duimdik boven op lag bezwoer ik het tegen deel. Want wat ik diep van binnen voelde zou niemand kapot kunnen maken want dat was van mij.

bq6ugYELrXMPfpdpQjK6TAvwPFhs7fQ8.jpg

Het was geen passieve keuze maar een bewuste keuze. Tja dat kan ik mij afvragen wat het voor zin heeft om dit antwoord te vinden. Voor mij heeft dit heel veel meer waarde omdat het iets is wat ik zelf in de hand gehouden heb. Mijn eigen verantwoordelijk en eerlijk gezegd geeft dat een geweldig gevoel, hoe krom dat ook klinkt. Hierdoor krijg ik acceptatie met mijn leven en met mijn geaardheid en kan ik het met liefde omarmen.

​shasja

​​Kijk ook op mijn site

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je zult jezelf moeten accepteren, voordat anderen dat kunnen doen. Gelukkig is dat gelukt. xxx
Klopt helemaal. Ja het is gelukt. En daar ben ik met recht trots op XXX
heel goed geschreven
Dank je wel ;-)
Wij leven niet als ieder persoon afzonderlijk. We leven in de groep met zijn waarden en normen.
Het pausgeloof heeft seks tot kern van het leven gemaakt. het seksloze leven. Is massage seks?
We leven in een overgang naar het kasteelridder geloof. Bezit wordt tot kern van het leven gemaakt. Alles in geheim.
Wat is er in het gekkenhuis dat we wereldbevolking noemen aan de hand?

De kern van het leven dient vertrouwen te zijn. Dat is toch logisch. We willen het als wereldbevolking niet waar hebben. Daar hebben we niets mee te maken moeten we elkaar vertellen. Want we zijn een persoon moeten we elkaar vertellen.
Welke wereld laten we de kinderen na?