De groeten uit de Ardennen.

Door Knokker gepubliceerd op Saturday 15 October 02:23

De groeten uit de Ardennen. 

 

              836d56b74c650bc682b479af01b8c018_medium.

 

Vorige week ben ik te gast geweest van een zeer geliefde vriend. Hij heeft mij mee genomen naar de Ardennen. Een prachtig plaatsje genaamd Robertville. Op een berg vijfhonderd meter hoog. De camping ligt aan het prachtige meer Lac du Robertville. Dat was het uitzicht van uit de caravan. De omgeving was betoverend en zeer rust gevend. De lekkere biertjes smaakte zo lekker. En de wandelingen waren prachtig. 

Alle spanningen leken verdwenen, ik had ook alles thuis gelaten. Ben er leeg heen gegaan. Ik voelde mij zo op mijn plaats daar. Wat ik erg leuk vond dat ik soms niet wist of ik nou Duits, Nederlands of frans moest praten. Ik wist dat ik lekker ver van huis was. Geen zorgen, geen haast. Jammer dat het drie dagen waren want ik kan daar wel drie maanden in mijn uppie blijven. 

Een van de mooiste momenten was toch dat ik op een verlaten stijger zat, helemaal alleen, met een beekje voor mij en uitzicht op de camping en geen mens om mij heen. Pure stilte waar ik genoot van het mooie uitzicht op het Lac Du Robertville, oftewel het meer. Ik begon in mijn schrift te schrijven en ik was zo blij dat ik schreef wat ik zo graag wou. En dat kleine stukje schrijven wil ik graag delen met jullie, net als het uitzicht wat ik toen had.

 

                                               Lac du Robertville.

 

               a8181ab2742619c0a68ac21c398ada9d_medium.

 

Zittend aan de oever van Lac du Roberville, oftewel een prachtig meer gelegen aan het plaatsje Robertville in Belgie. 500 meter hoog in de bergen. 

Ik zit op een stijger bij een beginnend kabbelend beekje. Alles wat steeds in mijn hoofd en mijn hart spookte de afgelopen maanden lijkt te zijn verdwenen. Ik voel niets anders meer dan de rust en de ontspanning. 

De mist in mijn hoofd is hier opgetrokken, en hier zie ik alles helder en scherp. Ik denk hier niet aan morgen, ik denk hier niet aan gisteren, ik leef hier vandaag. 

Alle woorden vallen hier stil, geen enkele vervelende gedachten of zorgen. Al duurde het drie mooie dagen, dit pakt niemand meer van mij af.

Veel verder kwam ik niet, want twaalf Franse kinderen, niet te verstaan kwamen overal vandaan. Het magische moment was even verbroken. Om weer terug te gaan naar de caravan en het volgende magische moment weer te beleven.

Met dank aan mijn vriend die mij mee nam naar dit magische plekje in de Ardenen. 

Liefs Monique.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk plekje ,
Heb ik zelf ook ,
Vooral met mooi weer moet ik het delen, vaak met tientallen, soms met duizenden anderen,
Is het zonnetje weg, dan ben ik er vaak alleen.en kan genieten van de rust,het mooie uitzicht, de zwanen en opspringende vissen, de wind en soms een schitterende driedubbele regenboog.
Topper, op de goede weg!